آشنایی با جاذبه‌های گردشگری سیستان و بلوچستان - رسانه مجازی نیلسو

آشنایی با جاذبه‌های گردشگری سیستان و بلوچستان

مهم‌ترین نکته در سفر به استان سیستان و بلوچستان بررسی وضعیت آب‌وهوایی این منطقه است.

  • توسط ارمغان عبیری
قلعه دزک

شاید برای بسیاری از افراد تعجب‌آور باشد اگر بگوییم که استان سیستان و بلوچستان یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های گردشگری ایران محسوب می‌شود. این منطقه دارای آب و هوایی بیابانی و خشک بوده و طوفان و جاری شدن سیلاب از پدیده‌های رایج در آن به شمار می‌رود. بنا به افسانه‌های قدیمی، سیستان و بلوچستان، یازدهمین سرزمین ساخته دست اهورامزدا بوده است. از این سرزمین باستانی در متون تاریخی به نام‌های سیوستان، سکستان، سیستن، ماساژت، آریا پلیس، درانگیانا، زرنگ، زرنج، نیمروز یا نصف‌النهار، زاول، زابل و چندین نام دیگر یاد شده است. اما جاذبه‌های بی‌نظیر موجود در این استان کمتر مورد توجه واقع شده است. به همین دلیل، ما در این مطلب سعی داریم تا شما را با بخشی از دیدنی‌های این منطقه بیشتر آشنا کنیم.

بیشتر بخوانید:

قصر قند

قصر قند

به دلیل قرار گرفتن در کنار رودخانه کاجو کیاکور و داشتن قنات‌های پر آب و خاک مناسب، در گذشته از زمین‌های شهر باستانی قصرقند برای کشاورزی استفاده می‌شد. نام قدیمی این شهر، گنداوگ بود که بعدها به گنج‌آور تغییر کرد. از جمله محصولات بازرگانی این شهر، نیشکر، قند قرمز، چرم و پوست بود که به بابل و بین‌النهرین صادر می‌شد. اما با هجوم پرتغالی‌ها به ایران، نیشکر به عمده‌ترین محصول این شهر تبدیل شده و نام شهر هم از گنج‌آور به قصرقند تغییر پیدا کرد.

گورستان هفتاد ملّا

گورستان هفتاد ملا

گورستان باستانی هفتاد ملّا، حفره‌ای کمانی‌شکل در دل یک صخره است که قبرهای آن به سبک قبر کوروش کبیر ساخته شده‌اند. مساحت این گورستان بیش از ۵۰۰ متر بوده و یکی از آثار ملی ایران محسوب می‌شود. گورستان هفتاد ملا از ۸۰۰ سال پیش تا امروز رنگ آفتاب را به خود ندیده است. طراحی این گورستان به گونه‌ای است که گورهای آن به دور از نور مستقیم خورشید بوده و از باد و باران هم در امان هستند. تا یک قرن پیش، این گورستان دارای دو ستون سنگی بزرگ هم بود که بعدها از بین رفتند. گورها به شکل خشت‌های مستطیل‌شکل و مسطح بوده و اطرافشان برای قرار دادن مردگان کمی بالا آورده شده است. نکته جالب اینکه روی تمام قبرها، 8 سوراخ برای تهویه هوا قرار دارد و رویشان با خاک سرخ‌رنگ تزئین شده است. بعضی افراد معتقدند این گورستان، پناهگاه موبدان زرتشتی پس از ورود اسلام بوده که بعد از مرگ هم در آنجا دفن شده‌اند. برخی دیگر هم معتقدند مردم عادی از این گورستان مرتفع برای محافظت از اجساد عزیزانشان استفاده می‌کردند.

شهر سوخته 

شهر سوخته

شهر سوخته، 151 هکتار وسعت داشته و قدمت آن به 3200 سال قبل از میلاد باز می‌گردد. این شهر در دوره باستان یکی از پیشرفته‌ترین تمدن‌های جهان محسوب می‌شد، تا جایی که آثاری از اولین جراحی مغز، اولین چشم مصنوعی، اولین انمیشین، خط‌کش چوبی، صنعت کفش‌دوزی، صنایع ریسندگی، خراطی، معرق‌سازی، مرمرسازی، سفال‌گری، مهرسازی، حصیربافی، نمونه‌هایی از شطرنج و تخته نرد از جمله اکتشافات مهم در این شهر هستند. اکثر ساکنان شهر سوخته، که هنوز نام اصلی آن مشخص نشده، دهقان و صنعتگر بودند. این شهر با وقوع آتش‌سوزی کاملاً نابود شد.

زاهدان کهنه

زاهدان کهنه

خرابه‌های شهر زاهدان کهنه، روی یک بلندی واقع شده است. این شهر تاریخی در زمان حیات و آبادانی یکی از بزرگ‌ترین شهر‌های ایران به‌شمار می‌رفت. به اعتقاد باستان‌شناسان این خرابه‌ها، باقی‌مانده زرنج (زرنک یا زرنگ) است که ۴۲۰ سال پیش توسط تیمور لنگ نابود شد.

دهانه غلامان

6. دهانه غلامان منبع تریپ یار - آشنایی با جاذبه‌های گردشگری سیستان و بلوچستان

شهر باستانی دهانه غلامان، شهری عظیم و متعلق به دوره هخامنشیان بود که امروزه در زیر یک تپه شنی مدفون شده است. تمامی بناهای این شهر از خشت و گل و با برنامه‌ریزی شهری اصولی ساخته شده‌اند. از مهم‌ترین بناهای به‌جامانده در دهانه غلامان، معبد بزرگ و باشکوه آن است. به اعتقاد باستان‌شناسان، هیچ نشانه‌ای از آتش‌سوزی و جنگ در این شهر دیده نمی‌شود و تنها دلیل متروکه شدن آن، تغییر مسیر رود هیرمند به عنوان منبع اصلی تأمین‌کننده آب شهر بوده است.

قلعه دزک

قلعه دزک

قلعه دوطبقه دزک، متعلق به دوره قاجار بوده و به دستور امیرمفخم بختیاری ساخته شد. این قلعه دارای راه‌پله، حوضخانه، سفره‌خانه و همچنین آینه‌خانه است. بخش حوضخانه با تصاویر فرشتگان و شیر، صحنه‌های شکار و گل و بوته تزئین شده است. بخش آینه‌خانه هم به سبک اروپایی تزئین شده و شباهت زیادی به اتاق آینه قصرهای ایتالیایی دارد. علی‌اکبر دهخدا، در دوره‌ای از زندگی خود، در این مکان سکونت داشته و کار نگارش لغت‌نامه دهخدا را نیز در اینجا آغاز کرده بود.

گل‌افشان‌ها

گل افشان ها

پدیده گل‌افشان (فواره‌های گلی) یکی از خاص‌ترین پدیده‌هایی است که به زبان محلی به آن ناف دریا یا بولوبولو هم می‌گویند. در دشت کهیر استان، سیستان سه گل‌افشان به شکل‌های تپه‌ای و آتشفشانی قرار گرفته‌اند. ارتفاع این گل‌افشان‌ها حدودا20ً متر و قطر دهانه آن‌ها 12 متر بوده در حین فعالیت، صدایی شبیه شلیک گلوله از آن‌ها به گوش می‌رسد. جالب اینجاست که بعضی گل‌افشان‌ها از دامنه‌های خود نیز گل متصاعد می‌کنند.

کوه‌های مریخی

کوه های مریخی

کوه‌های مریخی یا مینیاتوری، در زبان محلی به کالانی یا آریا شهرت دارند. قدمت این رشته‌کوه عظیم به 4 تا 5 میلیون سال قبل برمی‌گردد و رنگ اصلی آن طوسی و سفیدرنگ است که با تغییر نور روز، رنگ آن‌ها هم عوض می‌شود. کوه‌های مریخی بسیار سخت و مقاوم بوده و ارتفاعشان با همدیگر متفاوت است. احتمال می‌رود که این کوه‌ها، زمانی در اعماق آب‌های عمان بوده یا جزر و مد دریا خودش را به این منطقه رسانده و باعث شکل‌گیری این پدیده زیبا شده است. چرا که در اطراف این کوهستان، فسیل‌ صدف و ماهی و نهنگ هم پیدا می‌شود. کوه‌های مینیاتوری در منطقه‌ای با افق وسیع قرار دارند که در آن می‌توان 14 صورت فلکی را به طور همزمان رصد کرد.

کوه خواجه

کوه خواجه

در کتاب اوستا از کوه خواجو به عنوان های‌اوشیدا به معنی جایگاه عقل و خرد یاد شده است. بر بالای این کوه، آثاری باستانی، از جمله قلعه کافرون و مجموعه کک کهزاد، قرار گرفته‌اند که متعلق به دوران اشکانی و ساسانی هستند.

تالاب لیپار (دریاچه صورتی)

تالاب لیپار

تالاب لیپار از ایستایی آب دریای عمان در میان دو کوه به وجود آمده و خاک صورتی‌رنگ منطقه هم، باعث صورتی شدن آب آن شده است. این دریاچه آب بسیار شوری دارد و در فصول پرآب، گستره آبی آن به 10 هکتار رسیده و آبگیری ایجاد می‌کند که بیش از 14 کیلومتر طول دارد. از جمله دریاچه‌های صورتی دیگری در دنیا، دریاچه های‌هیلیر، هات لاگون و پینک لیک در استرالیا، دریاچه رِتبا در سنگال، دریاچه‌هایی در آفریقای جنوبی، ونکوور و بولیوی هستند. علاوه بر این، در کنار این دریاچه پرندگانی چون فلامینگو، کشیم، حواصیل سفید و خاکستری و گونه در حال انقراض اردک مرمری را هم قابل مشاهده هستند.

روستای تیس

روستای تیس

روستای تیس با قدمتی حدود 2300 سال، متعلق به دوره هخامنشیان و یکی از بندرهای مهم ایران در دریای مکران بود. قلعه تاریخی پرتغالی‌ها در این روستا، در زمان شاه سلیمان صفوی و به سبک کاروانسرای شاه عباسی ساخته شد. از این قلعه در قرن 10 هجری به‌عنوان پایگاه نفوذ پرتغالی‌ها به ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس استفاده می‌شد. علاوه بر این، مقبره‎های جنانی گچ (محل سکونت جن‌ها)، پیل‌بند، چاه باستانی تیس‌کوپان و گورهای تپه نهادی هم از دیگر جاذبه‌های گردشگری روستای تیس به شمار می‌روند.

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer