آن روی تاریک زندگی کریستی براون - رسانه مجازی نیلسو

آن روی تاریک زندگی کریستی براون

  • توسط مرسده خدادادی
1 20 - آن روی تاریک زندگی کریستی براون

توضیحاتی در باب بخش تیره و تار زندگی شاعر ایرلندی که هالیوود آن را نمایش نداد. تصویری تکان‌دهنده از مردی اعجاب‌برانگیز با ذهنی درخشان که در بدنی آسیب‌دیده گرفتار آمده بود.

مقدمه مترجم: کریستی براون شاعر، نویسنده و نقاش ایرلندی متولد 1932 در خانواده‌ای کاتولیک در دوبلین است. به دلیل فلج مغزی نمی‌توانست از اعضای بدنش استفاده کند و حتی حرف هم نمی‌زد. در پنج‌سالگی متوجه شد که می‌تواند پای چپش را حرکت دهد و همین باعث شکوفایی استعدادهایش شد.

پزشکان باور داشتند او از لحاظ ذهنی دچار معلولیت است اما مادرش نمی‌خواست این مسأله را باور کند و تمام هم ‌و غم خود را به کار بست تا به او آموزش دهد و همین امر باعث یادگیری ارتباط برقرار کردن با دیگران شد. او در ۷سالگی با پای خود گچی را برداشت و روی تخته کلمه‌ای را نوشت که این موضوع نقطه عطفی در زندگی‌اش بود.

براون کتابی اتوبیوگرافی با نام پای چپ من ­نوشت که در زمان خودش با استقبال زیادی روبه‌رو شد و کتابی پرفروش شد. بر اساس زندگی و زندگی‌نامه‌ کریستی براون، فیلمی در سال 1989 با بازی درخشان دنیل دی‌لوئیس ساخته شد که برنده جایزه اسکار شد. این فیلم مرارت‌ها و سختی‌های کریستی براون به عنوان یک فرد معلول در جامعه‌ آن زمان ایرلند را به تصویر می‌کشد. در این مقاله نویسنده بحث کرده است که فیلم تمامی حقایق و زوایای زندگی براون را نشان نمی‌دهد و برخلاف آنچه فیلم ارائه می‌دهد،‌ ازدواج او با پرستارش مری کار، پایان خوش داستان او نبود. این پرستار به عنوان همسر با او بدرفتاری می‌کرد و به او اهمیتی نمی‌داد و با افراد دیگر رابطه داشت. همین رفته‌رفته کریستی را به زوال کشاند و او در نهایت در سال 1891 درگذشت. کتاب پای چپ من به فارسی نیز ترجمه شده است.

بیشتر بخوانید:

2 16 - آن روی تاریک زندگی کریستی براون
کریستی براون، شاعر، نویسنده و نقاش ایرلندی، منبع عکس: Transfer Master

کریستی براون زمانی نوشت: تو مرا از جوی رؤیاهای مغلوب‌ شده‌ام به بلندی‌های تقریباً از آن خودت کشیدی.

آگوست سال 1968 بود و این شعر به مادرش بریجت تقدیم شده بود که مرگش اخیراً باعث شده بود کریستی به درون بدترین دوره‌ افسردگی که تاکنون تجربه کرده بود، بیفتد. او زنی خارق‌العاده را از دست داده بود.

3 15 - آن روی تاریک زندگی کریستی براون
صحنه‌ای از فیلم پای چپ من، محصول 1989

این شعر می‌تواند زندگی کریستی براون باشد اما همچنین هدیه‌ای به بریجت است که عزم، عشق و امتناعش از فرستادن پسرش به تیمارستان باعث شد تا او به عنوان یک نویسنده و شاعر و نقاش برخلاف تمامی موانع پیش رویش شکوفا شود. کتاب کریستی براون: زندگی‌ الهام‌بخش پای چپ من اثر جورجینا لوئیس همبل‌تون تصویری از فداکاری و تعهد خلل‌ناپذیر یک مادر است.

کریستی براون در سال 1932 به دلیل نیمه‌خفگی در حین تولد، با فلج مغزی متولد شد. فلج مغزی یک ناتوانی فلج‌کننده بود که بدین معنی بود که هر چند او تقریباً نمی‌توانست از اعضای بدنش استفاده کند اما ذهنش به گونه‌ای عالی کار می‌کرد.

کریستی براون،‌ مادرش بریجت و خواهرانش مونا و کاتریونا، سال 1944. منبع عکس: IrishCentral
کریستی براون،‌ مادرش بریجت و خواهرانش مونا و کاتریونا، سال 1944. منبع عکس: IrishCentral

در پایان تنها عضو بدن او که می‌توانست آن را کنترل کند و حرکت دهد پای چپ او بود و همین پای چپ استعدادهای او را به منصه ظهور رسانید. مادرش بریجت ساعت‌ها وقت گذاشت و به او کمک کرد تا خواندن و نوشتن یاد بگیرد، آن هم در زمانی که تحصیلات برای افراد معلول وجود نداشت و گزینه و انتخابی برایشان نبود. کریستی بعد از نوشتن دو کتاب بسیار موفق و پرفروش به تمامی دکترهای آن زمان ثابت کرد که اشتباه می‌کرده‌اند.

کریستی براون و همسرش مری کار در روز ازدواجشان در سال 1971 منبع عکس: The Little Museum
کریستی براون و همسرش مری کار در روز ازدواجشان در سال 1971 منبع عکس: The Little Museum

همبل‌تون این داستان را در کتابش به تصویر می‌کشد و همین‌طور فیلم پای چپ من با بازی دنیل دی لوئیس که برنده جایزه اسکار شده است. اما این داستان؛ داستان افسردگی، تنها شدن و رنج فیزیکی است که ظلمتی در زندگی سال‌های بعدش را آشکار می‌سازد که فیلم‌سازان یا در موردش نمی‌دانستند یا نمی‌خواستند بدانند و به آن اهمیتی ندادند. آن‌ها کریستی را طوری به تصویر کشیدند که با یک پرستار ازدواج می‌کند و با شادمانی تا زمان مرگش در سال 1981 با او زندگی می‌کند.

 همبل‌تون می‌گوید لزوماً چنین نیست. با کنار گذاشتن خاطرات برادران و خواهران و دوستان نزدیک کریستی، به تصویری از نویسنده می‌رسیم که بعدها در زندگی‌اش بر مبنای تصمیمی ناشی از عصبانیت و مصرف الکل، با یک تن‌فروش و همجنسگرا ازدواج کرد که با افراد متعدد رابطه داشت و به کریستی محل نمی‌گذاشت.

بر طبق چیزی که همبل‌تون می‌گوید، مری کار کریستی را از خانواده و دوستان و شهر دوست‌داشتنی‌اش دوبلین جدا کرد. کریستی رابطه ده‌ساله با زنی متأهل به نام بت مور را به پایان رسانید تا با مری کار باشد. این بخش از زندگی او به عنوان یک داستان عشقی زیبا در فیلم به تصویر کشیده شده است.

در سال‌های پایانی عمرش، افرادی که زمانی بسیار به کریستی نزدیک بودند خیلی کم او را می‌دیدند. در پایان کریستی در 49سالگی به دلیل خفگی با تکه‌های گوشت در حین خوردن شام درگذشت. کبودی‌هایی که روی بدن او پیدا شد نشان می‌دهد مری با او بدرفتاری داشته است.

همبل‌تون می‌گوید: به نظر می‌رسد که این رابطه‌ مخرب آهسته‌آهسته روح او را محو کرد، هنرش را و سپس خودش را تخریب کرد. این قطعاً بخش تاریک و ناراحت‌کننده‌ای از داستان کریستی براون است. هرچند باید توجه داشت که صدای دوستان مری و خانواده مری در این کتاب انعکاس نیافته است.

این داستانی تکان‌دهنده از مردی اعجاب‌برانگیز با ذهنی شگرف است که در بدنی آسیب‌دیده گرفتار آمده بود و بیش از آنچه افرادی با بدن سالم می‌توانستند حتی در خواب ببینید، افتخارات کسب کرده بود.

منابع:

  • گاردین
  • رادیو توان
  • Irish Central

کلمات کلیدی: کریستی براون، فیلم پای چپ من،‌ دنیل دی لوئیس، کتاب پای چپ من، جایزه اسکار، معلولیت، نویسندگان ایرلندی، مری کار

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

۱ دیدگاه

  1. باسلام من ایشون رو نمیشناختم فیلمش رو دیدم مرد بزرگی بودند و مهمتر از اون مادرش که زن فوق العاده ای بوده افرین به چنین مادرانی در کل کره زمین. خدا همیشه کارهای حیرت انگیز میکنه تا به خودمون بیایم و شکر کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer