آبلوموف - رسانه مجازی نیلسو

آبلوموف

این رمان شاید تمثیلی از وضعیت روسیه در دوران پیش از انقلاب اکتبر باشد یا کمدیِ روشنفکرانه‌ای از وضعیت آدمی.

  • توسط سمیه کردنیا
oblomov goncharov - آبلوموف

اُبلوموف یا آبلوموف دومین کتابی است که نویسندۀ روس، ایوان گُنچارف، نوشته و در سال 1859 میلادی (1238 هجری) منتشر کرده است. شخصیت اصلی و مرکزی این رمان، ایلیا ایلیچ اُبلوموف، تجسم تمام و کمال موجودی تنبل، بی‌فایده و بی‌خاصیت است؛ شخصیتی سمبلیک در ادبیات قرن نوزده روسیه. ابلوموف نجیب‌زاده‌ای جوان و بخشنده است که به نظر می‌رسد از گرفتن تصمیم‌های درست و اساساً انجام هر کار مهمی عاجز است. از ابتدا تا انتهای داستان، او به ندرت از اتاق یا حتی تخت‌خواب خود خارج می‌شود. طی پنجاه صفحۀ اول کتاب، او تنها موفق می‌شود از تخت خود جدا شده و به صندلی داخل اتاق برسد. گفته می‌شود این داستان هجو و کنایه‌ای به اوضاع طبقه اشراف روسیه است. [برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی]

بیشتر بخوانید:

داستان اُبلوموف کمی پیش از زمان آزادسازی رعیت در روسیه اتفاق می‌افتد – در این دوره، مانند زمان آزادسازی برده‌ها در جنوب آمریکا، رعیت دیگر تمام قدرت طبقۀ ارباب را تحلیل بُرده بود. گنچارف این طبقۀ خان‌ها و ارباب‌ها را بیمار می‌دانست؛ بیمارانی مبتلا به اُبلوموفیسم. ابلوموف یک بیکاره از طبقۀ بالای اجتماع بود که تمام روز کاری نداشت جز این‌که منتظر فرا رسیدن شب باشد تا دوباره به تخت خود بخزد. زندگی‌اش از عایدی ملکی می‌گذشت که در چندین کیلومتری سنت‌پطرزبورگ داشت و هیچ مالکی اینقدر از ملک خود بی‌خبر و به آن بی‌توجه نبود.

گنچارف یک روز معمول ابلوموف را شرح می‌دهد: او حریصانه می‌خورد و نامهربانانه به خدمتکار کم‌اقبالش، زاخار، نق می‌زند. خدمتکاری که وفاداری بی‌حدی به اربابش دارد و البته هر وقت که بتواند از زیر کار درمی‌رود. دوستان به سراغ ابلوموف می‌آیند، اما او هیچ‌وقت به تماس‌های آنها پاسخی نمی‌دهد. این «بیکارۀ والامقام»، آنطور که منتقد ادبی، ویکتور پریچِت، ابلوموف را توصیف می‌کند، قابل تحقیر اما در عین حال دوست‌داشتنی است. در نقطۀ اوج روایت گنچارف، پس از آن‌که هیچ اتفاقی نمی‌افتد جز خوردن، بیهوده وقت گذراندن، جرّ و بحث، کار نکردن و ازدواج نکردن (دوست ابلوموف برایش دست بالا می‌زند اما عشق اُلگا هم از پس رخوت ابلوموف برنمی‌آید)، ابلوموف را می‌بینیم که پس از سال‌ها در شرایط سخیف‌تری در روستایی زندگی می‌کند، همچنان عمر به بطالت می‌گذراند و با دنیا در صلح است. ابلوموف سکته می‌کند و فلج می شود (مگر قبلاً چه بوده؟) و پنج سال بعد از دنیا می‌رود.

این رمان را می‌توان به مثابه تمثیلی از وضعیت روسیه در دوران زوال پیش از انقلابش دانست یا می‌توان آن را کمدیِ روشنفکرانه‌ای خواند. حتی می‌توان آن را قیاسی از شرایط آدمیزاد گرفت. از ویکتور پریچت نقل است که «در تمام رمان‌های روسی انگار ما منتظر صدایی هستیم که بگوید: معنی زندگی را می خواستید؟ یک روزی بالاخره این رمز برای ما فاش می شود – شاید یک پنج‌شنبه‌ای مثلاً.» همین نقل قول خط اصلی ابلموف نیز می‌تواند باشد. [برگرفته از یادداشت جان شاترلند در گاردین]

“این رمان را می‌توان به مثابه تمثیلی از وضعیت روسیه در دوران زوال پیش از انقلابش دانست یا می‌توان آن را کمدیِ روشنفکرانه‌ای خواند. حتی می‌توان آن را قیاسی از شرایط آدمیزاد گرفت.”

oblomov ابلوموف سروش حبیبی 2 881x1024 - آبلوموف

معرفی نویسندۀ اثر

ایوان الکساندرویچ گنچارف در سال 1812 در سیمبیرسک روسیه که اکنون اولیانُسک نام دارد متولد شد. او رمان‌نویس و سفرنامه‌نگار بود و در رمان‌هایش از تغییرات اجتماعی در روسیه می‌نوشت. چند تا از به یاد ماندنی‌ترین شخصیت‌های داستانی روسی را او خلق کرده است. او سه رمان و چند مقاله و سفرنامه نوشته است. در هر سۀ این رمان‌ها، گنچارف فردی خیالباف و آسان‌گیر را با شخصیتی متضاد که فردی حسابگر و آینده‌نگر است در مقابل هم قرار می‌دهد. این تضاد ایجاد شده شرایط اجتماعی روسیه در آن زمان را نشان می‌دهد که رشد کاپیتالیزم و صنعتی‌شدن، همزیستیِ نه چندان مسالمت‌آمیزی با سنت‌های آریستوکراسیِ روسیۀ قدیم داشت. [برگرفته از دانشنامۀ آنلاین بریتانیکا]

ترجمۀ ابلوموف به فارسی

ابلوموف را سروش حبیبی به بهترین شکلی مستقیماً از زبان روسی به فارسی برگردانده است و انتشارات فرهنگ معاصر آن را منتشر کرده است. البته دو ترجمۀ دیگر هم از این رمان موجود است.

نسخۀ آنلاین انگلیسی کتاب در پروژه گوتنبرگ (کتاب‌هایی که کپی‌رایت ندارند) موجود است و از اینجا قابل دسترسی است: نسخۀ انگلیسی ابلوموف

گفتنی است پروژه گوتنبرگ کوششی داوطلبانه برای دیجیتالی کردن و بایگانی کارهای فرهنگی است. گنجینۀ منحصربه‌فرد از کتاب‌های الکترونیکی که قدیمی‌ترین و یکی از بزرگترین کتابخانه‌های دیجیتالی جهان به شمار می‌رود.

اقتباس از ابلوموف

در سال 1980 میلادی (1359 هجری) نیکیتا میخالکف بازیگر و کارگردان مشهور روس  فیلم ابلوموف را بر اساس رمان معروف گنچارف ساخت و تازگی‌ها نیز در سال 2017 (1395 هجری) فیلم تلویزیونی آن نیز ساخته شده است.

قبلی «
بعدی »

۲ دیدگاه ها

  1. سلام
    مطلب شما را با ذکر منبع در وبلاگ و کانال تلگرامم نقل کرده ام؛
    در صورتی که مخالفتی دارید اطلاع دهید تا حذف نمایم.
    t.me/Dopram

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer