اینستاگرام و اسارت انسان مدرن - رسانه مجازی نیلسو

اینستاگرام و اسارت انسان مدرن

شبکه اجتماعی اینستاگرام پر است از عکس‌های زندگی نمایشی آدم‌ها که برای لایک گرفتن هر کاری می‌کنند.

  • توسط امیرعباس کلهر
اینستاگرام

در دوروبرمان افراد زیادی را می‌شناسیم که خوش‌تیپ و باکلاس هستند. دوستانی داریم که اهل مطالعه و تماشای فیلم هستند. ممکن است آشناهایی داشته باشیم که خلاق باشند و هرچند وقت یک‌بار دست به انجام کار جدیدی می‌زنند. حتی شاید دوستانی داشته باشیم که خیلی شیک لباس می‌پوشند، مرتب و آراسته هستند و از آخرین سبک‌های مد در دنیا خبر دارند. حالا که پایه حرف‌هایمان بر شاید است می‌توانیم بگوییم شاید هم دوستانی داشته باشیم که صبح‌ها برای صبحانه آب پرتقال و قهوه می‌خورند و میز صبحانه شیک و خاصی جلوی رویشان چیده می‌شود. آدم‌هایی که دائم در مسافرت هستند، از نقاط دیدنی و بکر دیدن می‌کنند. هر روز صبح ورزش می‌کنند و مدام چهره‌ای شاد و خوشحال دارند. اما این آدم‌ها تمام لحظه‌هایشان را در اینستاگرام با شما به اشتراک می‌گذارند؛ اشتراکی از زندگی‌ای رؤیایی که خیلی از ما آرزوی آن را داریم. اما از یک نکته غافل نشوید این آدم‌ها در دنیای اینستاگرام زندگی می‌کنند و نقش مجازی آن‌ها جایگاهی در دنیای واقعی ندارد.

بیشتر بخوانید:

باید توجه داشته باشید که زندگی واقعی این افرادی که صبح تا شب از خودشان عکس‌های جذاب و رنگارنگ در اینستاگرام منتشر می‌کنند مثل زندگی من و شماست. آن‌ها هم درگیر دغدغه‌های روزمره‌ هستند. اگر می‌بینید از خودشان یا میز صبحانه‌شان ساعت 7 صبح در اینستاگرام عکس منتشر می‌کنند، مطمئن باشید که آن‌ها هم صبح زود به‌زور و با کلی غر زدن از خواب بلند می‌شوند اما عکس را از شب قبل آماده کرده‌اند و فقط دکمه ارسال را می‌زنند.

 آن‌ها همچنین خیلی وقت‌ها ژولیده و نامرتب‌ هستند و ممکن است بعضی وقت‌ها ناهار را با عجله و سرپا بخورند. تنها فرق آن‌ها با ما در این است که از بهترین و شیک‌ترین لحظات زندگی‌شان عکس می‌گیرند چون خوب می‌دانند که عکس‌های عادی و معمولی در اینستاگرام توجه چندانی را به خود جلب نخواهد کرد، اما در عوض عکس‌های پرزرق‌وبرق و رنگ و لعاب‌دار برایشان صدها هزار لایک و کامنت به بار می‌آورد؛ به بیان دیگر، آن‌ها اسلایس‌هایی از زندگی خودشان را که آن‌ها را دست‌کاری کرده‌اند به شما نشان می‌دهند. زندگی متفاوت، پررنگ و لعاب و البته اشرافی با کمی چاشنی خلاقیت دنباله‌روهای بیشتری را برایشان به ارمغان خواهد آورد و به همین دلیل است که دست از گوشی‌های موبایلشان برنمی‌دارند و در هر فرصتی با چیدمانی مناسب از آیتم‌های اینستاگرام‌پسند خود را آدمی جلوه می‌دهند که به واقع نیستند؛ به همین دلیل، محققان بسیاری بر این باورند که اینستاگرام، نه سبک زندگی ما، که سبک تظاهر ما را به آنچه هستیم تغییر داده است.
خیلی از کاربران پرکار اینستاگرام به‌جای استفاده از قابلیت‌های گوشی همراه یا فیلترهای استاندارد اینستاگرام، ساعت‌ها وقت باارزش خود را صرف ادیت عکس‌هایشان با اپلیکیشن‌های مختلف می‌کنند.

اینستاگرام
اینستاگرام، نه سبک زندگی ما، که سبک تظاهر ما را به آنچه هستیم تغییر داده است

کاربران زیادی در این شبکه اجتماعی با دیدن عکس‌های پرزرق‌وبرق دوستانشان که آخر هفته خاصی داشته‌اند یا میز غذای جذاب و خوش‌رنگی داشته‌اند، حسرت می‌خورند و از زندگی خود غافل می‌شوند. آن‌ها همچنین اسیر زندگی نمایشی‌ای می‌شوند که فالوورهایشان از آن‌ها راضی باشند و لایکشان کنند؛ به بیان دیگر، کاربران سخت‌گیر این شبکه اجتماعی به سفر می‌روند تا برای اینستاگرامشان عکس بگیرند، به رستوران‌های خاص می‌روند تا از میزشان عکس بگیرند و لبخندهای مصنوعی می‌زنند تا فالوورهایشان حسرت بخورند.

نکته دیگر این است که اینستاگرام، ارتباطات کلامی ما آدم‌ها را کمرنگ کرده است؛ کاربران می‌توانند برای تصاویر خود شرح عکس بگذارند اما بسیاری از آنان این کار را نمی‌کنند. بینندگان تصاویر نیز به لمس یک قلب کوچک قرمز اکتفا می‌کنند و کسی حوصله کامنت گذاشتن ندارد چون وقت‌گیر است.

تا پیش از این فیس‌بوک به دلیل دامن زدن به مقایسه‌های اجتماعی شبکه مولد افسردگی خوانده می‌شد، اما از این منظر اینستاگرام بر فیس‌بوک پیشی گرفته است.

عکس‌های دوستان ما از مناظر دلپذیر در سفر، صرف شام مجلل با دیگران، لباس و ماشین و خانه جدید -که در فیس‌بوک در میان لینک‌های خبری و متن و تصاویر دیگر گم می‌شد، در اینستاگرام برجسته و پررنگ است. همان‌طور که گفته شد، اینستاگرام مملو از عکس‌های گزینش‌شده کم‌نظیر و ایده‌آلی است که سبب می‌شود احساس کنیم زندگی دوستان ما چقدر فوق‌العاده است و ما چقدر از آن‌ها عقب‌ مانده‌ایم.

علاوه بر دست‌کاری واقعیت که به آن اشاره شد، موضوع دیگر این است که اینستاگرام وقت ما را به‌راحتی می‌خورد و مفهوم زمان را مخدوش می‌کند. کاربران، ده‌ها عکس می‌گیرند، یکی را انتخاب می‌کنند، آن را از ده‌ها فیلتر می‌گذرانند، باز یکی را برمی‌گزینند و به اشتراک می‌گذارند. این‌همه وقت، بسیار کمتر از زمانی است که دنباله‌روها برای دیدن این عکس صرف می‌کنند. دنباله‌روها نمی‌دانند دوستشان برای تنظیم عکس خود چقدر زمان گذاشته است: لباس مناسب پوشیده، خود را آراسته، بارها عکس گرفته و آن‌ها را ادیت کرده است. خیلی‌ها برای جبران حس حسادت خود از دیدن عکس دیگران سعی می‌کنند تصاویر زیباتری از خود به اشتراک بگذارند. اما دست بالای دست بسیار است. دیگران هم این تصاویر زیباتر را می‌بینند و تصاویر زیباتری از آن در اینستاگرام می‌گذارند و از واقعیت دور و دورتر می‌شوند. این پدیده‌ای است که پژوهشگران از آن به مارپیچ حسادت یاد می‌کنند. مارپیچ حسادت در فیس‌بوک و توئیتر به‌راحتی باز می‌شود اما در اینستاگرام، جنگ گلادیاتوری سلفی‌ها پایانی ندارد.

اینستاگرام واقعیت نیست بلکه بازآفرینی واقعیت است و این نکته‌ای است که کاربران آن، هنگام مقایسه اجتماعی فراموش می‌کنند؛ البته باید توجه داشت که نمی‌توان گفت اینستاگرام به‌خودی‌خود سبب انزوا، حسادت یا افسردگی می‌شود، بلکه این نحوه استفاده از اینستاگرام است که می‌تواند زندگی اجتماعی یا شخصی ما را دستخوش پیامدهای نامناسب کند.

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer