بازار گرمی پزشکان کلاش ترکیه‌ای برای خلاصی از دیابت! - رسانه مجازی نیلسو

بازار گرمی پزشکان کلاش ترکیه‌ای برای خلاصی از دیابت!

گزارش نیلسو از تبلیغ گسترده جراحی در ترکیه به منظور درمان دیابت

پزشکان شیاد

تماشا کردن ماهواره، با بمباران شدن تبلیغاتی مساوی است. تنها لازم است تا چند دقیقه پای ماهواره بنشینید تا باورتان شود ضمن عمل به توصیه‌های تبلیغات پخش شده حتما می‌توانید تا همه مشکلات‌اتان را حل کنید از رفع چین و چروک صورت تا رهایی از هموروئید و بیست سال جوان شدن.

کار به جایی رسیده است که در تبلیغ خود اعلام می‌کنند که کلید حل مشکل دیابتی‌ها در دستان آنها است و اگر می‌خواهید با دیابت نوع ۲ خداحافظی کنید باید خود را به دکتر آلپر چلیک بسپارید. موضوعی که شاید در ابتدای امر مبتلایان به دیابت را وسوسه کند که بد نیست این روش را امتحان کنند. تبلیغات گسترده معجزات پزشکی ترکیه در واقع با هدف جذب بیشتر توریست سلامت صورت می‌گیرد. موضوعی که در حال حاضر به منبع درآمد سرشار کشور ترکیه تبدیل شده است. به ترتیبی که بسیاری از بیماران منطقه، ترکیه را برای درمان انتخاب می‌کنند. حال این سوال به صورت جدی مطرح است که امکان درمان بیماری دیابت از طریق جراحی امکان‌پذیر هست؟ یا این تبلیغ در واقع با هدف فریب دادن بیننده طراحی شده است تا فرد بیمار را برای درمان به ترکیه رفته و خود را به تیغ جراح بسپارد؟ اصولا با عمل جراحی چقدر امکان دارد که فرد بتواند از کابوس دیابت خلاص شود؟

شک کنید

تبلیغ درمان قطعی دیابت نوع دو به روش جراحی موجب شد تا امکان موفق بودن این روش درمانی ضمن مشورت با متخصصان غدد و دیابتولوژیست‌ها مورد بررسی قرار بگیرد. دکتر علیرضا استقامتی دبیر سابق کارگروه انجمن‌های علمی و پزشکی وزرات بهداشت در گفتگو با «سلامت نیوز»، تا حدودی این ادعا را رد می‌کند. استقامتی ضمن اشاره به جمعیت ۵ میلیون نفری دیابتی‌ها در کشور این سوال را مطرح کرد که اگر قرار شود تا این عده از بیماران دیابتی تحت درمان قرار بگیرند، چه اندازه باید عمل جراحی در کشور انجام شود و به چه میزان پزشک، اتاق عمل و تخت بستری نیاز داریم. زیرا بر این اساس در کشورحداقل باید ۵ میلیون عمل جراحی انجام شود. آیا چنین موضوعی شدنی است؟ حتی اگر قرار شود در دنیا به این روش درمان صورت بگیرد با توجه به آمار دیابتی‌ها در جهان، باید ۳۵۵ میلیون عمل جراحی انجام شود تا دیابتی‌ها از رنج بیماری رهایی یابند. این متخصص غدد در مورد « امکان‌پذیر بودن» چنین درمانی گفت: جراحی باریاتریک ممکن است. این جراحی برای افراد بالغ با نمایه توده بدنی بیش از ۳۵ که دیابت نوع ۲ دارند مناسب است. این روش در شرایطی که تغییرسبک زندگی و درمان دارویی نتوانسته باشد مشکل را حل کند، مورد توجه قرار می‌گیرد. این جراحی فقط در افراد دیابتی نوع ۲ به شرطی که نمایه توده ی بدنی آنها بالای ۳۵ باشد (یعنی خیلی چاق)، می‌تواند کارساز باشد. البته در این شرایط نیز بیمار حق انتخاب دارد چون بسیاری از بیماران با وجود چاقی زیاد از عمل جراحی می‌ترسند و با وجود توصیه ما حاضر به انجام عمل جراحی نیستند. البته دکتر استقامتی تاکید کرد که افرادی که عمل جراحی کردند باید همواره مراقب رژیم غذایی و شیوه زندگی خود باشند. دبیر سابق کارگروه انجمن‌های علمی و پزشکی وزرات بهداشت از بیماران دیابتی خواست تا تصور اشتباه خود را اصلاح کنند زیرا نباید تصور کنند که با  باریاتریک درمان آنها پایان یافته است. این متخصص غدد، این عمل جراحی را شیوه مناسبی برای افرادی که نمایه توده بدنی آنها کمتراز ۳۵ است، ندانست و گفت: فقط می‌توان در پروتکل‌های تحقیقاتی در مراکز تحقیقاتی با اجازه بیمار این عمل را برایش انجام داد. اثرات دراز مدت هزینه اثربخشی ، ریسک جراحی باریاتریک در بیماران دیابتی نوع ۲ در مطالعات کنترل شده یعنی مطالعاتی که دو گروه را به طور دقیق مقایسه کنند با طراحی مناسب در مقایسه با درمان طبی و اصلاح شیوه زندگی مناسب باید مورد بررسی قرار بگیرد. به هر حال جراحی باریاتریک مختص بیمارانی ست که با درمان دارویی به جایی نرسیده‌اند. خوشبختانه ایران کشوری نیست که در آن آمار چاقی بیش ازحد، بالا باشد وچاق‌های دیابتی با نمایه توده بدنی ۳۵ ، درصد بسیار کمی از بیماران دیابتی ما را تشکیل می‌دهند و مناسب این شیوه جراحی هستند و آن هم به شرط انتخاب بیمار صورت خواهد گرفت. موضوع بسیار مهمی که لازم است تا به آن اشاره شود این است که این عمل منحصر به پروفسور چلیک نیست در کشور ما بیش از ده سال است که این عمل جراحی انجام می‌شود و تبلیغاتی هم صورت نمی‌گیرد!

عملی پر ریسک

حال این سوال مطرح می‌شود که آیا این عمل جراحی خطرناک هست یا خیر؟ آیا بیماران دیابتی با توده بدنی بالای ۳۵ می‌توانند با اطمینان خاطر خود را به دست جراح بسپارند؟ دکتر استقامتی ضمن تشریح انواع اعمال جراحی باریاتریک گفت: یک مدل عمل محدود کننده بوده و روی معده انجام می‌شود. در این روش معده را کوچک می‌کنند، مدل دیگر اعمال جراحی، بای‌پس معده بوده و قسمتی از روده برداشته می‌شود. عمل پیشنهادی دکتر چلیک نیز از نوع بای‌پس بوده و قسمت انتهایی روده را به قسمت ابتدایی دستگاه گوارش وصل می‌کند که با عمل اسلیونیزهمراه خواهد بود. مشکلی که در حال حاضر وجود دارد این است که جراحی باریاتریک در درازمدت امتحان خود را پس نداده است و سابقه این عمل جراحی به ده سال می‌رسد. افرادی که عمل جراحی باریاتریک روی آنها انجام شده ممکن است دچار کم‌خونی، کمبود ویتامین و املاح شوند و یا سلول‌های لوزالمعده‌شان به دلیل تحریک دائمی دچار افت قند شود. این موضوعات ابتدا باید در محیط‌های تحقیقاتی مورد بحث قرار گیرد، سپس ایمن بودن این درمان توصیه و تبلیغ شود نه اینکه به صورتی در مورد نتایج این عمل جراحی بزرگ‌نمایی شود که پنج میلیون دیابتی با هر شرایط جسمی تصور کنند که می‌توانند کاندیدای عمل جراحی شوند. استقامتی موضوع درمان دیابت به صورت سلول درمانی را قطعی ندانست و افزود: وضعیت سلول درمانی ما نیز در مورد دیابت در مراحل تحقیقاتی است. در مجموع تعداد افرادی که با استفاده از سلول‌های بنیادین میزان مصرف انسولین آنها کاهش چشمگیری داشته، بسیار اندک است. شاید فقط ۲ یا ۳ درصد از بیماران بهبودی کامل را پیدا کردند. در شرایطی که بیماری پیشرفته است پیوند سلول‌های بتا توصیه می‌شود. این روش درمانی به دلیل نیاز به تکنولوژی پیشرفته و محدودیت وپر‌هزینه بودن در همه جای دنیا قابل انجام نیست و شاید فقط هزینه‌ای بالغ بر ۲۰ هزار دلار صرف به دست آوردن سلول‌های بتا شود کمااینکه این بیماران پس از پیوند همچنان به دارو احتیاج دارند. استقامتی هزینه عمل جراحی نزد دکتر چلیک را ۵۰‌هزاردلار ارزیابی و تصریح کرد: درشرایط کنونی این عمل ۶۰۰میلیون تومان هزینه دارد که این هزینه به جز هزینه اقامت در بیمارستان و .. .است. در صورتی که ۲۰ تا بیمار از ایران برای مداوا نزد دکتر چلیک بروند می‌توانند یک میلیون دلار برای ترکیه درآمد زایی کنند. تبلیغ روش درمانی ضدارزش است چون آن پزشک نتوانسته کار خود را به روال طبیعی رونق دهد و دست به دامن تبلیغ می‌شود. جامعه پزشکی ایران این گونه تبلیغات را دور از شان پزشک می‌داند چراکه کار و خدمت ماست که باید معرف و مبلغ ما باشد. مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید!

تبلیغاتی اغراق‌آمیز

موضوع تبلیغات دکتر چلیک مورد انتقاد رئیس انجمن جراحی چاقی و بیماری‌های متابولیک کشورقرار گرفت. دکتر عبدالرضا پازوکی درگفتگو با «رسانه مجازی نیلسو» ضمن بیان اینکه این عمل جراحی در داخل کشور به کرات انجام شده است، گفت: این عمل جراحی در داخل هم انجام می‌شود و تا ۹۵ درصد نتایج مورد نظر محقق می‌شود البته من از به کار بردن آمار ۱۰۰ درصد پرهیز دارم، چون این آمار تا حدی اغراق‌آمیز است. به هر حال ۴۸ جراح، عضو انجمن جراحی چاقی و بیماری‌های متابولیک کشورهستند و این پدیده جدیدی نیست که بتوان از طریق عمل جراحی، دیابت را کنترل کرد. درمان‌های چاقی از طریق جراحی از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. دراین دهه، چاقی به عنوان یکی از معضلات کشورهای توسعه یافته مطرح شد. از همان زمان جراحی‌های چاقی انجام شد و مشخص شد که بسیاری از بیماری‌ها همچون دیابت، چربی خون و فشار خون بهبود می‌یابد. این امر موجب شد که انجمن چاقی آمریکا تغییر نام داده و اسم آن به انجمن جراحی چاقی و متابولیک تغییر پیدا کند. ایران نیز به‌عنوان یکی از شاخه‌های انجمن جراحی چاقی و متابولیک ازاین رویه تبعیت کرد. این انجمن در کشور با ۴۸ عضو فعالیت می‌کند. بهره‌گیری از روش لاپاراسکوپی ازدهه ۹۰ موجب شد که عوارض این جراحی‌ها کمتر شده و رشد قابل ملاحظه‌ای را تجربه کند. این جراحی‌ها مختص به دیابت تیپ دو بوده  وتاثیر آن بر روی تیپ یک خیلی کم است و نمی‌توان به عنوان یک عمل جراحی تایید شده این نوع جراحی را برای بیماران تیپ یک توصیه کرد. تاکنون روشهای زیای در طول تاریخ به کار گرفته شد که به دلیل اثرات موقتی و یا وجود مضرات زیاد به جای منافع کنار گذاشته شد.

جراحی‌ها انواع مختلفی دارد. یک روش جراحی محدود کننده حجم غذا است که از طریق حلقه و اسلیو صورت می‌گیرد. روش دیگر، روشی است که از جذب غذا جلوگیری می‌کند که می‌توان به بیلوپانکراتیک دایورشن و یا دئودونوم سوییچ بعد ازعمل جراحی اسلیو اشاره کرد. روش سوم، روشی است که ترکیبی از این دو روش محسوب شده و جذب را کم می‌کند که بای‌پس معده در این روش تعریف می‌شود. او در ادامه افزود: در روش اسلیو تا ۷۰ درصد، روش بای پس تا ۸۵ درصد و در روش دئودونوم سوییچ تا ۹۵ درصد این بهبودی مشاهده می‌شود. پازوکی به روش جراحی ترکیه اشاره و تصریح کرد این روش الان چهار سال است که در کنگره‌های بین‌المللی به عنوان روش در حال تحقیق مطرح شده و هنوز نتایج آن مشخص نشده است. یک جراحی باید توسط افراد مختلف در جاهای مختلف انجام شود تا استاندارد بودن آن مشخص شود. در حال حاضر در برزیل و ترکیه انجام شده اما هنوز نتایج آن مشخص نشده که بتوان آن را روش استانداردی دانست. این ادعا که نتایج صددرصدی به همراه دارد ادعایی است که توسط هیچ یک از مجامع بین‌المللی مورد تایید قرار نگرفته است. در این روش، قسمتی از انتهای روده باریک قطع شده و در قسمت اول دئودونوم یا درابتدای ژئوژنوم گذاشته می‌شود. درروش ترکیه در ابتدای ژئوژنوم گذاشته می‌شود. این روش درحد مقالاتی که از تعداد انگشتان دست فراتر نرفته‌، توصیه شده است . بسیاری از جوانب آن مورد بررسی قرار نگرفته به همین دلیل نمی‌توان ادعا کرد که روش بهبودی صد در صدی رابه دنبال دارد و اگر شخصی این ادعا را کند اهداف تجاری را بیشترمورد توجه قرار داده است. رئیس انجمن چاقی ترکیه، دکتر تاشکین که از دوستان ما هستند این عمل را توصیه نمی‌کنند چون این روش در حد تحقیق بوده و نتایج آن مشخص نشده است.

کوتاهی در برنامه‌ریزی و آسیب بیماران

دکتر اسداله رجب رئیس انجمن دیابت ضمن رد تبلیغات گسترده دولت ترکیه برای درمان دیابت به کمک روش جراحی، به «رسانه مجازی نیلسو» گفت: اگر در حال حاضر این حجم ازتبلیغ توسط کشور ترکیه انجام می‌شود به دلیل کوتاهی ما در برنامه‌ریزی به منظور مواجهه با این بیماری وتبلیغ روش‌های درمانی مورد استفاده در ایران است. درست در شرایطی که در ایران این روش جراحی صورت می‌گیرد ما تبلیغ درست را انجام نمی‌دهیم در نتیجه مردم ما تصور می‌کنند که کشور ترکیه چه روش جدید و منحصربه فردی را برای درمان دیابت استفاده می‌کند!

رئیس انجمن دیابت ضمن اشاره به جمعیت عظیم بیماران دیابتی وعدم برنامه‌ریزی برای تربیت دیابتولوژیست افزود: بیشترین زحمات در حوزه سلامت بیماران دیابتی بر دوش پزشکان عمومی بوده و آنها همواره درصف نخست حضور داشته‌اند. خوشبختانه پزشکان عمومی در کشور ما از اطلاعات مناسبی برخوردار بوده و توانایی درمان بیماری‌های مختلف را دارند. البته این درمان باید در محدوده‌ای باشد که وزارت بهداشت برای آنها تعیین کرده است و نمی‌توانند فراتر ازآن کار درمانی انجام بدهند چون در این صورت بسیاری از متخصصان ورود پزشکان عمومی به این حوزه‌ها را دخالت درحوزه کاری خود می‌دانند و مهم‌تر اینکه بیمار دچار آسیب جدی می‌شود.

به هرحال بیماران دیابتی در شهرهایی حضور دارند که شاید متخصصان غدد آنجا حضور نداشته باشند و پزشک عمومی باید به درمان بیماری بپردازد. عده‌ای تصور می‌کنند که درمان بیماران دیابتی کار چندان پیچیده‌ای نیست در حالیکه دیابت یک کار تخصصی بوده و اگر قرار است که پزشک عمومی در این حوزه خاص کار کند باید دوره‌های خاصی را بگذرانند. در صورت گذراندن این دوره این امکان فراهم می‌شود که پزشک عمومی بتواند بیماران دیابتی را درمان کند.

رئیس انجمن دیابت تصریح کرد: اهمیت این نکته زمانی آشکار می‌شود که شما متوجه این نکته شوید که تعداد متخصصان غدد کشور جوابگوی نیاز کشور نیست. جمعیت متخصصان غدد کشور حدود ۳۰۰ نفر است که با توجه به جمعیت ۵ میلیونی دیابتی‌ها در کشور امکان ویزیت تمام این افراد وجود ندارد. بدتر اینکه مرتب به جمعیت دیابتی‌های کشور افزوده شده و کشوردر شرایطی قرار گرفته است که بسیاری آن را انفجار دیابتی نامیده‌اند. متاسفانه بسیاری از افراد درمان دیابت را بسیار ساده دانسته و بر این باور هستند که بیمار با خوردن یک قرص خیلی زود خوب می‌شود. در حالیکه درمان بیماری دیابت پیچیدگی خاص خود را داشته و شما نباید تصور کنید که تنها با یک نسخه پیچیدن می‌توان بیمار را درمان کرد.

به هرحال بیماری دیابت در صورت خوب درمان نشدن با عارضه‌های جدی روبرو می‌شود. به همین دلیل درخواست ما این است که وزارت بهداشت آموزش دیابتولوژیست‌ها را جدی بگیرد و برای مواجهه با این بیماری خود را اماده کند. با توجه به جمعیت عظیم افراد مبتلا به دیابت و افزایش آنها بهتر است که متخصصان دیابت یا همان دیابتولوژیست در کشور آموزش داده شوند. به نظر می‌رسد که باید پرورش این متخصصان در اولویت قرار بگیرد. چون کشور ما هر روز بیش از گذشته به حضور این متخصصان نیاز دارد. به عبارت بهتر با توجه به جمعیت دیابتی‌های کشور می‌توان گفت که کشور ما در حال حاضر به حضور ۴۰۰۰دیابتولوژیست نیاز دارد رئیس انجمن دیابت از فقدان سیاست‌گزاری در کشور گله کرد و گفت: به نظر می‌رسد که بیماری دیابت از فقدان توجه متخصصان و سیاست‌گزاران رنج می‌برد کما اینکه در این حوزه متخصص کافی وجود ندارد و برنامه‌ریزی درستی به منظور پیشگیری از ابتلا به دیابت صورت نمی‌گیرد. به همین دلیل بسیاری از بیماران دیابتی ما دچار عوارض دیابت می‌شوند. به این دلیل توصیه ما این است که پزشکان عمومی باید دوره‌های لازم را برای درمان دیابت بگذرانند. در این صورت این امکان فراهم می‌شود که بیماران ما کمتر دچار عوارض دیابت بشوند. در صورتی فرد دیابتولوژیست می‌شود که این دوره‌ها را گذرانده باشد. می‌توان این حکم کلی را صادر کرد که یک پزشک عمومی تازه فارغ‌التحصیل شده در صورت طی نکردن دوره مخصوص درمان بیماران دیابتی نمی‌تواند بیماران را درمان کند. چون در این صورت بیمار با مشکلات جدی روبرو شده که تا سالها دامنگیر وی می‌شود. تمام تلاش انجمن دیابت بر این امر متمرکز شده تا تعداد متخصصان و دیابتولوژیست‌های کافی در این حوزه تربیت شوند تا بتوانند جوابگوی خیل عظیم بیمارانی شوند که در جای جای کشور پراکنده هستند و تنها در چد نقطه کشور زندگی نمی‌کنند. حال اگر پزشک عمومی با طی دوره‌های خاص بتواند به بیماران دیابتی کمک کند ما از این موضوع استقبال می‌کنیم. اسدلله رجب تصریح کرد: اگر این کوتاهی در تدوین سیاست‌گزاری صورت نمی‌گرفت مردم بیشتر با دیابت آشنایی داشتند به همین دلیل تحت تاثیر تبلیغات دروغین درمان صد درصدی درمان دیابت کشور ترکیه قرار نمی‌گرفتند و چنین چیزی را باور نمی‌کردند زیرا این روش درمانی اقتضا می‌کند که افراد شرایط خاصی داشته باشند.

توده بدنی

دکتر استقامتی و پازوکی در لابه لای مصاحبه خود تاکید دارد که این عمل جراحی را باید افرادی انجام دهند که توده بدنی آنها ۳۵ باشد. حال این سوال مطرح می‌شود که توده بدنی body mass index چیست و چطور محاسبه می‌شود. موضوع سلامت افراد موجب شد تا شاخص توده بدنی ابداع شود. ادولف کوتله دانشمند بلژیکی شاخص تعیین سلامت افراد را در سال ۱۸۵۰ تعیین کرد که از وزن فرد به کیلوگرم بر توان دوم (x²)  قدش به متر بدست می‌آید. پس از مشخص شدن این رقم می‌توان مشخص کرد که وضعیت سلامت فرد به چه صورت است؟ شاخص کمتر از ۵/۱۶ دچار کمبود وزن شدید، از ۱۶.۵ تا ۱۸.۵ دچار کمبود وزن، از ۱۸.۵تا ۲۰ عادی، از ۲۵ تا ۳۵ دارای اضافه وزن، از۳۰ تا ۳۵ چاقی کلاس ۱، از ۳۵ تا ۴۰ چاقی کلاس دو، بیش از۴۰چاقی کلاس ۳ نامیده می‌شود. البته توده بدنی مناسب برای هر گروه سنی تعریف شده است. افراد بین سن ۱۹ تا ۲۴سال توده بدنی ۲۲، افراد بین ۲۵ تا ۳۵سال توده بدنی ۲۳، افراد بین ۳۵ تا ۴۴ توده بدنی ۲۴، افراد بین ۴۵ سال تا ۵۴ سال توده بدنی ۲۵، افراد بین ۵۵ تا ۶۴ سال توده بدنی ۲۶ و افراد ۶۵سال به بعد باید توده بدنی ۲۷ داشته باشند. نکته مهم دیگری که در هردو مصاحبه مشاهده می‌شد این بود که چرا باید این عمل جراحی در ترکیه انجام شود در حالیکه این عمل جراحی در ایران سالها است که انجام شده است و هزینه آن به مراتب کمتر است. همین موجب شد تا موضوع جراحی به منظور درمان دیابت نوع دو و هزینه آن را مورد بررسی قرار دهیم.

هزینه و پروتکل بیمه

درست در شرایطی که تبلیغات گسترده‌ای در مورد درمان دیابت از طریق جراحی درکشور ترکیه صورت می‌گیرد، این عمل جراحی به صورت گسترده در حال انجام است. اگر پزشک متخصص، ضرورت عمل شما را مورد تایید قرار بدهد شما می‌توانید تحت پوشش بیمه تکمیلی و پایه قراربگیرید. دراین صورت امکان بستری در بیمارستان دولتی را پیدا خواهید کرد و مجبور به پرداخت هزینه در بیمارستان خصوصی نیستید. در چنین شرایطی عمل جراحی شما جنبه درمانی پیدا می‌کند. اما بیمارانی که بیمه پایه و بیمه تکمیلی نداشته باشند به صورت آزاد پذیرش شده وعمل جراحی آنها انجام می‌شود. البته بیمه برای تحت پوشش قرار دادن این بیماران یک پروتکل دارد. بیمه‌های پایه و تکمیلی جهت انجام جراحی چاقی لاپاراسکوپی فقط بیماران با BMI بالای ۴۰ را می‌پذیرند و در صورت مبتلا بودن به دیابت، بیمه بیماران با BMI بالاتر از ۳۵ را هم می‌پذیرد. پزشک معتمد بیمه خود بیمار را وزن کرده و قد را محاسبه کرده و بر اساس آن BMI بیمار را تعیین کرده و تایید می‌کند. بیماران درصورت بستری شدن ناچار هستند تا برای عمل دو هزینه جداگانه را پرداخت کنند.هزینه‌ای که به بیمارستان پرداخت می‌شود. این هزینه شامل تمام هزینه‌ها اعم از بیهوشی، دستمزد جراح، اتاق عمل و به استثنای وسایل تخصصی است که در نیمه اول سال ۱۳۹۸ و براساس آخرین تعرفه‌های اعلام شده از طرف وزارت بهداشت و درمان این مبلغ حدود ۱۴ تا ۱۶ میلیون تومان است. در صورت افزایش طول بستری یا نیاز به خدمات ویژه نظیر بستری در CCU یا ICU ممکن است افزایش یابد. هزینه دیگر،هزینه وسایل تخصصی است که با توجه به شرایط ارزی متغیر است اما در حال حاضر ۱۱ تا ۱۲ میلیون تومان برآورد می‌شود. بنابرایت هزینه تمام شده در حال حاضر ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان در بیماران عادی است. منظور از بیماران عادی حدود ۹۰درصد از بیماران است که در روز عمل بستری شده و نیاز به هیچ اقدام اضافه نداشته و فردای عمل (عصر) مرخص می‌شوند. این موضوع را باید مدنظر قرار دهید که هزینه بیمارستان در بخش خصوصی را خودتان ابتدا باید بپردازید و بعد نامه‌ای خطاب به بیمه تکمیلی بگیرید تا هزینه به حسابتان واریز شود. امکان دارد که در دفترچه بیمه بیمار عنوان فرانشیز درج شده باشد. در این شرایط بیمار باید ده درصد هزینه را خودش پرداخت کند. به طورمثال اگرهزینه بیمارستان ۲۰ میلیون تومان شود، بیمار باید دومیلیون تومان پرداخت کند. بیمه پایه تا ده میلیون تومان ازهزینه را پرداخت می‌کند. البته اگر بیمارستان با بیمه تکمیلی قرارداد داشته باشد. در این صورت بیمار با نامه در بیمارستان بستری شده و مابه التفاوت یعنی فرانشیز را پرداخت می‌کند. در مدل دیگر، بیمارستان طرف قرارداد با بیمه تکمیلی نیست. در این صورت بیمار هزینه را پرداخت کرده و بعد نامه‌ای همراه با صورتحساب دریافت می‌کند تا به بیمه تکمیلی تحویل دهد.

سخن آخر

امروز جامعه ایران در آستانه انفجار دیابتی قرار گرفته است. این جمعیت عظیم که به دلیل تغذیه نادرست وعدم تحرک هر روز در حال افزایش است، به دلیل هزینه بالای دیابت به دنبال راهکاری است که خیلی راحت از شر این بیماری خلاص شود. به هر حال رعایت تغذیه و انجام ورزش مناسب، موضوعی است که چندان هم آسان به نظر نمی‌رسد. به همین تبلیغات دروغین الپر چلیک برای درمان قطعی دیابت از طریق عمل جراحی مورد استقبال قرار می‌گیرد در حالیکه متخصصان تصریح دارند که این تبلیغ دروغی بزرگ است و همه افراد نمی‌توانند این روش درمانی را امتحان کنند. در چنین شرایطی وزارت بهداشت باید فعالانه وارد میدان شده و به این وضعیت آشفته سرو سامانی بدهد. در گام نخست برای رسیدگی بهتر به جامعه دیابتی‌های کشور باید پزشکان عمومی را اموزش بدهد تا بتوانند در مناطقی که متخصص غدد وجود ندارد، به درمان بیماران دیابتی بپردازند. در گام دوم ضمن رایزنی با صدا و سیما باید برنامه‌هایی را برای اموزش مردم تهیه کند تا بتوانند قند خون خود را کنترل کنند. درنهایت باید در مورد روش‌های درمانی دیابت اطلاع‌رسانی شود. مهمتر اینکه مزایا و معایب و شرایط افرادی که می‌توانند از روش‌های درمانی مذکور استفاده کنند، بیان شود تا  بیماران دیابتی فریب تبلیغات دروغین را نخورند کمااینکه بیماران دیابتی زیادی تحت تاثیر تبلیغات قرار گرفتند و بدون مشورت با پزشکان ایرانی خود را به جراح ترکیه‌ای سپردند اما با صرف هزینه میلیونی و تحمل مشکلات دیگر نتوانستند به ارزوی خود یعنی رهایی از دیابت دست پیدا کنند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer