تجمع کارکنان متروی تهران در اعتراض به پیمانی شدن - رسانه مجازی نیلسو

تجمع کارکنان متروی تهران در اعتراض به پیمانی شدن

  • توسط شبنم عزیزی
تجمع مترو خطر

چهارراه کالج، تقاطع اعتراض و هیاهو برای کارکنانی است که هرازچندگاهی در محوطه ساختمان اداری شرکت بهره‌برداری راه‌آهن شهری تهران و حومه (مترو) جمع می‌شوند تا خواسته‌هایشان را به گوش مسئولان برسانند.

طبق روال دوباره جمعی حدود 300 نفره از کارکنان متروی تهران روز گذشته در محوطه‌ شرکت مترو جمع شدند تا برای پیمانی شدن و خارج شدن از قرارداد رسمی که امنیت شغلی آن‌ها را به خطر می‌اندازد، اعتراض کنند.

بیشتر بخوانید:

معترضان می‌گویند: می‌خواهند ما را بدبخت کنند، قراردادهای ما رسمی بوده، اما حالا قصد دارند ما را پیمانی ‌کنند و کار را به پیمانکار بسپارند، با این وضعیت حقوق ما نصف می‌شود.

این درحالی است که سال گذشته، جمشیدی، رئیس سازمان اداری و استخدامی شرکت مترو، بخشنامه تبدیل وضعیت نیروهای پیمانی به رسمی آزمایشی را به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ کرده بود و حالا خبر از تصمیمی وارونه شنیده می‌شود.

سال‌هاست کارکنان مترو نسبت‌به نادیده گرفته شدن وضعیت استخدامی و امنیت شغلی‌شان معترض‌اند و شاید تشدید این وضعیت از تبعات استخدام‌های بی‌رویه‌ای است که در دوره قالیباف، شهردار اسبق تهران شکل گرفت  و حالا به نظر می‌رسد مدیریت شهری همچنان در ساماندهی نیروهای انسانی خود دچار ضعف است و گوش شنوایی هم برای شنیدن این دغدغه‌ها وجود ندارد.

کارنامه مردودی شرکت‌های پیمانکاری شهری

زمزمه‌های واگذاری مدیریت منابع انسانی به بخش خصوصی و پیمانکار درحالی شنیده می‌شود که حداقل در برخی از بخش‌های مدیریت شهری تجربیات خوشایندی به‌دنبال نداشته‌ است، اما همچنان متولیان سازمان‌ها به بهانه اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی یعنی خصوصی‌سازی، ارائه خدمات عمومی را که در عهده وظایف آن‌هاست به بخش خصوصی تحت عنوان پیمانکار واگذار می‌کنند.

یکی از واگذاری‌های بزرگ در مدیریت شهری، خدمات حمل‌و‌نقل عمومی بود که از سال ۱۳۸۰ با خصوصی‌سازی اتوبوس‌رانی شهری شروع شد. در ابتدا، با مخالفت و مقاومت سندیکای رانندگان مواجه شد، اما در نهایت اراده مدیران شهرداری غلبه کرد؛ به‌طوری‌که تا سال۱۳۹3 حدود 6۲ درصد ناوگان اتوبوس‌رانی شهر تهران به شرکت‌های خصوصی واگذار شد، پیمانکارانی که بعضاً به‌جای ایجاد رفاه بیشتر در حوزه مسئولیت خود دردسرآفرین بوده‌اند.

متولیان سازمان‌ها به بهانه اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی یعنی خصوصی‌سازی، ارائه خدمات عمومی را که در عهده وظایف آن‌هاست به بخش خصوصی تحت عنوان پیمانکار واگذار می‌کنند.

نمونه آن، مشکلات شاغلان ایستگاه‌های اتوبوس‌های سامانه‌های تندرو است و چندسالی است که با تخلفات آشکار شرکت‌های پیمانکاری سامانه‌های بی آر تی، کارکنان حاضر و ناظر در ایستگاه‌ها با مشکلاتی همچون نداشتن مرخصی استحقاقی، مرخصی بدون حقوق، دستمزد ثابت بدون توجه به کارکرد در روزهای تعطیل و محرومیت از عیدی و پاداش پایان مواجه بودند.

ظاهراً قرار است این دغدغه هم به دیگر چالش‌های کارکنان مترو مثل عدم رسیدگی به مطالبه بازنشستگان، اعمال نشدن سختی کار برای برخی از واحدها که مسئولیت سخت‌تری دارند، پرداخت نشدن به‌موقع حقوق، پاداش‌ها و کارانه، مشکلات صندوق مسکن، و وضعیت قراردادهای کاری اضافه می‌شود.

حذف واگذاری مسئولیت‌های شهرداری به شرکت‌های پیمانکاری

برخی کارشناسان شهری و اعضای شورای شهر تهران همواره نسبت‌به این واگذاری‌ها منتقد بوده‌اند. سخنگوی کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران یکی از این دست منتقدان است که نسبت به این مسأله موضع دارد. نظری می‌گوید: باید از برون‌سپاری و واگذاری مسئولیت‌ها خودداری کنیم تا هزینه‌های مازاد شهر کاهش یابد. به‌هیچ‌وجه عقلانی نیست که ما هم حقوق و هزینه‌های پرسنل مازاد شهرداری را پرداخت کنیم و هم به پیمانکار برای انجام امور مختلف شهری که در حیطه وظایف ذاتی شهرداری است، هزینه بدهیم.

به گفته او، با واگذاری به بخش خصوصی باز هم مشکل نیروی انسانی حل نمی‌شود. اگر قرار باشد کارها به‌طور کلی واگذار شوند، حضور نیروی انسانی توجیه‌ناپذیر می‌شود.

نظری حتی بر این موضوع تأکید دارد که بخش خصوصی ممکن است نپذیرد که کارکنان شهرداری را به کار گیرد، چراکه این بخش به‌طور طبیعی همواره به‌دنبال هزینه کمتر و سود بیشتر است. اگر بخواهیم حجمی ‌از نیروی انسانی را به بخش خصوصی تحمیل کنیم، ممکن است از اساس این موضوع را نپذیرد و آنگاه احتمال تعدیل‌ به وجود می‌آید که به نظر من در شرایط فعلی جامعه این خوب نیست.

امنیت شغلی دغدغه اصلی کارکنان غیررسمی

هرچند هنوز این تغییر شرایط از شرکت بهره‌برداری مترو تهران به‌طور رسمی اعلام نشده است اما اشتباهات مدیریتی و اداری می‌تواند به معضل بزرگی در متروی تهران تبدیل شود. چرا که همه می‌دانیم مسأله عدم امنیت شغلی و نگرانی از پایان قرارداد و عدم تمدید آن، به عبارتی اخراج نیروی کار از دغدغه‌های اصلی کارکنان غیررسمی است؛ کارکنانی که با وجود اهمیت و حساسیت این شغل، درگیر مشکلات ریز و درشت بسیاری هستند، مسئولیت جابه‌جایی روزانه حدود 3 میلیون مسافر که باید برای انجام آن از آرامش و انگیزه کافی در خدمت‌رسانی برخوردار باشند.

IMG08041848 1024x731 - تجمع کارکنان متروی تهران در اعتراض به پیمانی شدن
اخراج نیروی کار از دغدغه‌های اصلی کارکنان غیررسمی است؛ کارکنانی که با وجود اهمیت و حساسیت این شغل، درگیر مشکلات ریز و درشت بسیاری هستند

شاید یکی از دلایل مهم نگرانی‌های کارکنان و مهم‌تر از همه جامعه هدف از مشارکت پیمانکاران در ارائه خدمات عمومی، ورود افراد غیرمتخصص برای ارائه خدمات تخصصی و به تبع آن ضعف مدیریتی مسئولان شرکت‌ها باشد. طبیعتاً بخش خصوصی در قالب پیمانکاری بیش از آنکه در برابر مسئولیت‌های اجتماعی و عمومی خود متعهد باشد، به دنبال سود اقتصادی است. گاهی دیده شده در نهاد یا سازمانی به دلیل مشکل کمبود نقدینگی و با اعمال نفوذ برخی، پروژه به پیمانکاری واگذار می‌شود که صلاحیت لازم در ارائه خدمات موردنظر را نداشته و صرفاً حاضر شده است با خرج‌تراشی کمتری خدمات موردنظر را ارائه دهد.

این نوع پیمانکاران تلاش می‌کنند با کمترین هزینه، بیشترین سود را کسب کنند، پس ابتدای کار، حقوق و مزایای قانونی نیروهای تحت پوشش خود را کاهش می‌دهند، به بهانه زیان‌ده بودن دست به تعدیل نیرو و بیکاری کارکنان می‌زنند و حتی در ارائه خدمات موردنظر کوتاهی می‌کنند تا فقط هزینه‌ها را کمتر کنند. در همین حال، نظارت بر عملکرد این شرکت‌ها هم از سوی سازمان مربوطه صرفاً به تهدید برای بازگردان پروژه موردنظر محدود می‌شود و نه بیشتر!

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer