خاص‌ترین‌ها در دنیای خودروهای سنگین - رسانه مجازی نیلسو

خاص‌ترین‌ها در دنیای خودروهای سنگین

رقابت در دنیای خودروهای تجاری و تلاش برای بقا از این کار در بخش خودروهای سبک سخت تر و پر چالش تر است چرا که تا وقتی برای مشتری ثابت نشود که محصول پیش رویش قادر است برای چندین سال بدون عیب و نقص کار کند و دوام آورد، علاقه ای به خریدنش نخواهد داشت. در این بخش از صنعت خودروسازی تا به امروز شرکت های بزرگی آمده و رفته اند و این در حالی است که بسیاری از آن ها مخترع و ابداع کننده نوآوری های بزرگی بودند که امروزه آن ها را روی دیگر شرکت های سنگین ساز دنیا می بینیم.

۱- شرکت فنلاندی سیسو در سال ۱۹۳۱ آغاز به کار کرد اما این شرکت به دو علت در دنیای خودروهای سنگین  شناخته می شود. این شرکت ابداع کننده بلندشدن اتاق خودرو به کمک نیروی هیدرولیک است و از طرفی به خاطر محورهای خاصی که در محصولاتش استفاده می کند، شهرت دارد. ساخته های سیسو بر اساس محصولات شناخته  شده شرکت های دیگر مثل رنو و مرسدس بنز ساخته می شوند اما محورهای سیسو در زیر آن ها قرار می گیرد.

۲- یکی از اتفاقات دو دهه اخیر در دنیای خودروهای سنگین، رقابت ولوو و اسکانیا بر سر قوی ترین کشنده است. این در حالی است که در زمانی که این دو شرکت رقابتی در این زمینه داشتند، مرسدس بنز با مدل ۳۸۵۰ خود که یک موتور ۵۰۰ اسب بخاری داشت، سال‌ها به عنوان قوی ترین کشنده اروپا شناخته می شد. در آن زمان ولوو F16 یک پیشرانه ۴۶۵ اسبی داشت و بعد ها در زمانی که بنز کشنده ۵۳۰ اسبی خود را معرفی کرد، ولوو قدرت F16 را به ۴۷۰ اسب رساند.

۳- امروزه سیستم تزریق سوخت دیزل با تکنولوژی ریل مشترک یا همان Common Rail برترین روش تزریق سوخت به داخل سیلندرهاست. این تکنولوژی در سال ۱۹۸۵ توسط شرکت آیفا که یک شرکت تجاری ساز در آلمان شرقی بود معرفی شد. در این روش سوخت رسانی، یک ریل برای تغذیه انژکتور تمام سیلندرها استفاده می شود.

۴- این روزها محصولات باری مرسدس بنز شامل آتگو در رده سبک وزن و میان وزن ها، آنتوس در رده میان وزن و سنگین وزن ها و آکسور، آروکس و آکتروس در رده سنگین وزن ها هست و این در حالی است که تا چند سال پیش آتگو در رده میان وزن و سنگین وزن ها بود. اما تداخل وزنی این خودرو با آکسور باعث شد تا آتگو یک پله پایین تر قرار بگیرد و آکسوری که روی اتاق آتگو ساخته شده بود در رده میان وزن و سنگین ها جای گرفته و سپس فقط در رده سنگین وزن ها عرضه شود. آکسور برای پر کردن فضای بین آتگو و آکتروس بود و بعد از رونمایی در سال ۲۰۰۱ آنقدر مورد توجه قرار گرفت که سریعا روی خط تولید رفت.

۵- در گذشته موتور اتوبوس در جلو نصب می شد که فاصله زیاد موتور تا محور محرک عقب، مشکلات زیادی ایجاد می کرد. در سال ۱۹۵۱ شرکت اتوبوس سازی سترا در محصول جدیدش به نام S8، پیشرانه را در عقب قرار داد و از آن روز به بعد دیگر اتوبوس سازان دنیا نیز از این روش استفاده کردند. عدد ۸ در نام این خودرو به تعداد ردیف های صندلیش اشاره دارد.

۶- این روزها تاترا را به نام یک شرکت سازنده خودروهای نظامی و کامیون های خاص معدنی می شناسیم. در حالی که این شرکت قدیمی عنواندار سومین خودروساز دنیا بعد از دایملر و پژو است و اولین خودروساز اروپای شرقی شناخته می شود. همچنین تاترا اولین شرکتی بود که کامیون را به شکل تولید انبوه و روی خط تولید می ساخت.

۷- در صنعت خودروهای سنگین امکان ساخت یک کامیون برای چندین سال طولانی ممکن نیست چرا که رقابت در بین شرکت ها برای عرضه محصولات جدید و برتر آن قدر شدید است که این اجازه به تولیدکنندگان داده نمی شود. با این وجود ماک سری R آنقدر در بین خریدارانش طرفدار داشت که از سال ۱۹۶۶ تا سال ۲۰۰۵ با تغییرات اندک ظاهری و پیشرانه های متنوع روی خط تولید باقی ماند.

۸- چرخ پنجم که محل اتصال تریلر به کشنده است در سال ۱۹۱۱ توسط چارلز.اچ مارتین ساخته شد اما بعدا یک کانادایی به نام دیک رابین ادعا کرد که قبل از چارلز.اچ مارتین ایده ساخت چرخ پنجم را مطرح کرده است. بر روی سنگ قبر دیک رابین نوشته شده است که : اینجا دیک رابین خوابیده است. کسی که به همراه ۱۷ اختراع دیگر، سازنده چرخ پنجم نیز بود.

۹- اولین اتوبوس با موتور درون سوز توسط مرسدس بنز اختراع شد. در سال ۱۹۸۶ بنز با نصب یک موتور به حجم ۲۶۵۰ سی سی با قدرت ۵ اسب بخار روی یک کالسکه چوبی اولین اتوبوس دنیا را با یک موتور درون سوز ساخت. این خودرو ظرفیت حمل  ۸ سرنشین را داشت و محل نشستن راننده نیز در بیرون اتاق مسافرین بود.

۱۰- جرقه های تولید اولین کامیون دنیا به ذهن مهندس انگلیسی گوتلیب دایملر رسید. وی یک موتور ۲ سیلندر بنزینی به قدرت ۴ اسب بخار را روی یک واگن بخار قرار داد و به این شکل اولین کامیون دنیا را طراحی کرد. در آن زمان بنزین هزینه بالایی داشت و به همین خاطر از این خودرو چندان استقبال نشد.

۱۱- این روزها تنها شرکتی که هنوز به ساخت پیشرانه های هشت سیلندر دیزل برای خودروهای تجاری مشغول است، اسکانیاست. این شرکت در سال ۱۹۶۹ اولین محصول خود با موتور V8 دیزل را به نام LB140 به بازار فرستاد که یک موتور ۱۴.۲ لیتری ۳۵۰ اسب بخاری داشت. این اتفاق باعث شد تا امروز به این شرکت لقب سلطان جاده ها یا king of the road داده شود.

۱۲- تا میانه های دهه ۳۰ میلادی کسی از سوخت دیزل استفاده نمی کرد چرا که بنزین محبوب تر بود. به همین شکل تا اوایل قرن بیستم یعنی سال ۱۹۰۱ نیز کسی از سوخت بنزین استفاده نمی کرد چرا که هم گران بود و هم همه جا در دسترس نبود و استفاده از موتورهایی که با نیروی بخار کار می کردند بیشتر طرفدار داشت.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer