رابطه نامشروع و زنا در قانون ایران - رسانه مجازی نیلسو

رابطه نامشروع و زنا در قانون ایران

بر اساس قانون ایران، رابطه نامشروع، رابطه‌ای است که بین زن و مرد خارج از حیطه ازدواج برقرار می‌شود.

  • توسط ارمغان عبیری
خیانت

زمانی که زن و مردی با هم ازدواج کرده و زندگی مشترکشان را آغاز می‌کنند، میان آن‌ها حریم و رابطه‌ مقدسی ایجاد می‌شود که در تمام جوامع بشری به رسمیت شناخته می‌شود. به همین دلیل، ورود سایر اشخاص به این حریم، قبیح و زشت تلقی شده و با آن شدیداً برخورد می‌شود. در قانون ایران هم جرائم رابطه نامشروع و زنا به رسمیت شناخته شده و از سوی قضات مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. در این مطلب شما را با این قوانین بیشتر آشنا می‌کنیم.

بیشتر بخوانید:

تعریف رابطه نامشروع در قانون ایران

یکی از چالشی‌ترین جرائم در نظام حقوقی ایران، جرم رابطه نامشروع است. بر اساسماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی، هرگاه زن و مردی که بین آن‌ها علقه زوجیت (رابطه زن و شوهری) نباشد، مرتکب رابطه نامشروع یا عمل منافی عفت غیر زنا، از قبیل تقبیل (بوسیدن) یا مضاجعه (همبستری) شوند، به مجازات شلاق تا 99 ضربه محکوم خواهند شد و اگر عمل با عنف (زور) و اکراه (عدم تمایل) باشد فقط اجبارکننده تعزیر (مجازات 75 ضربه شلاق) می‌شود.

منظور از عمل منافی عفت غیر زنا، هر نوع رابطه جنسی فیزیکی/ مادی است که منجر به رابطه جنسی نشود. پس روابطی که منجر به معاشقه می‌شود، مانند مکالمه عاشقانه، قدم زدن در محیط خلوت یا هر عمل مانند آن مشمول این ماده هستند. اما چشمک زدن، لبخند شهوانی، نوشتن نامه عاشقانه یا صرف ورود مرد غریبه به خانه زن متأهل در غیاب شوهرش عمل نامشروع تلقی نمی‌شود.

اثبات جرم رابطه نامشروع

رابطه نامشروع یک جرم عمومی است که نیازی به شاکی خصوصی نداشته و رضایت شاکی خصوصی در آن منجر به تبرئه متهم نمی‌شود. این جرم با اقرار، شهادت شهود و علم قاضی قابل اثبات است. اما گاهی ادله‌ای مثل پرینت مکالمات، پیامک­ها، تصویر، فیلم و صدای روابط بین زن و مرد که خارج از رابطه ازدواج بوده و حاکی از رابطه عاشقانه/جنسی باشد، هم قابل اثبات است. در چنین پرونده‌هایی، اغلب شهادت شهود و اقرار به عنوان دلیل ارتکاب جرم مورد پذیرش قرار می‌گیرد و فیلم و عکس دلیل اثبات جرم نبوده و فقط برای قاضی به عنوان اماره و نشانه محسوب می‌شود. چرا که ممکن است فیلم یا عکس ساختگی بوده و مونتاژ شده باشد. برای شنود تلفن متهم، علاوه بر اجازه قاضی، اجازه قاضی ویژه‌ای به نام قاضی شنود در دادگاه/دادسرا هم لازم است. قاضی شنود، ابلاغ ویژه‌ای از رئیس قوه‌قضاییه دارد. برای رابطه نامشروع مجازات حبس در نظر گرفته نشده است. مجازات رابطه نامشروع فقط شلاق است که قابلیت تبدیل به جزایی نقدی را دارد و چون تعزیری است، باعث سوءپیشینه نخواهد شد. در بعضی از مواقع برای محرومیت از حقوق اجتماعی، حکم رابطه نامشروع ممکن است به محل تحصیل فرد ابلاغ شود و برای یک ترم موجب تعلیق از تحصیل او شود. اما مجرم در آینده برای استخدام در ادارات دولتی با مشکلی مواجه نمی‌شود.

بر اساس قانون ایران، رابطه نامشروع، رابطه‌ای است که بین زن و مرد خارج از حیطه ازدواج برقرار می‌شود.
بر اساس قانون ایران، رابطه نامشروع، رابطه‌ای است که بین زن و مرد خارج از حیطه ازدواج برقرار می‌شود

رابطه نامشروع زن شوهردار و مهریه

حتی اگر رابطه نامشروع زن متأهل به اثبات برسد، او همچنان مستحق دریافت مهریه است. چون مهریه مالی است که پیش از وقوع خیانت و در زمان عقد به زن تعلق گرفته است. البته ممکن است دادگاه تخفیف اندکی را برای گرفتن مهریه قائل شود، اما مهریه در هر شرایطی به زن تعلق می‌گیرد. اگر زن متأهل به رابطه نامشروع با مرد مجردی در صورت پشیمانی اقرار کند، باز هم مجازات خواهد شد. چرا که رابطه نامشروع جزء جرائم غیر قابل‌گذشت است. اگر قبل از اثبات جرم اقرار و سپس توبه کند، احتمالاً بخشیده خواهد شد.

رابطه نامشروع میان زن و شوهر

روابط زن و شوهر در خارج از چهارچوب حریم منزل از نظر قانون قبیح است. بر طبق ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی، هرکس علناً در انظار و اماکن عمومی ‌و معابر تظاهر به عمل حرامی ‌نماید، به حبس از ۱۰ روز تا 2 ماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود. اما در صورتی که مرتکب عملی شود که نفس عمل دچار کیفر نباشد (روبوسی زن و شوهر) ولی عفت عمومی‌ را جریحه‌دار نماید، فقط به حبس از ۲ روز تا 2 ماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود. البته قانون در رسیدگی به چنین جرائمی‌ همه شرایط را در نظر می‌گیرد و فقط در صورتی مرتکب جرم را مجازات می‌کند که او سوء‌نیت داشته باشد.

رابطه نامشروع در شبکه‌های اجتماعی

بر طبق ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری، اگر کسی از همسرش بابت جرم رابطه نامشروع جنسی و جسمانی (مثل بوسیدن، در آغوش گرفتن) شکایت دارد، باید مستقیماً به دادگاه مراجعه کند و اگر مدعی رابطه نامشروع غیرجسمانی (مثل پیامک تلگرام) باید به دادسرا مراجعه کند. در رابطه نامشروع تلفنی و پیامکی، دادگاه/دادسرا می‌تواند از اپراتور تلفن همراه، اطلاعات مربوط به تماس‌های تلفنی و پیامک‌های متهم را دریافت کند. این اطلاعات، شخصی بوده و فقط به تشخیص دادگاه/دادسرا برای کشف جرم است که می‌توان پرینت آن را از طریق استعلام دریافت کرد. اپراتورهای تلفن همراه موظف‌اند اطلاعات را تا ۶ ماه ذخیره کنند و اطلاعات مربوط به ۶ ماه قبل معمولاً نگهداری نمی‌شود. رابطه نامشروع با عکس‌های برهنه و پیامک‌ها خارج از فضای مجازی قابل اثبات است و مجازات آن نیز شلاق تا 99 ضربه خواهد بود.

اما اطلاعات شبکه‌های اجتماعی (مثل تلگرام) داخلی نیستند که دادگاه بتواند از آن‌ها استعلام کند. بنابراین، اگر دلیل شخصی برای رابطه نامشروع همسرش صرفاً تلگرام باشد، یا او اسکرین‌شات و عکس گرفته باشد، در صورت عدم همکاری متهم، اطلاعات رابطه نامشروع از طریق تلگرام او قابل به دست آوردن نیست و دادگاه معمولاً در این مورد برای جرم رابطه نامشروع همکاری نمی‌کند. اما رابطه نامشروع در فضای مجازی ازسوی پلیس فتا قابل اثبات است و در صورت تشخیص قاضی، مجازات شلاق در نظر گرفته می‌شود.

تعریف زنا از نظر قانون

بر طبق ماده ۶۳ قانون مجازات اسلامی، زنا یعنی جماع (رابطه جنسی) مرد با زنی که بر او ذاتاً حرام است. زنای محصنه (زنایی که در آن یکی یا هر دو طرف آن متأهل باشند)، زنای به عنف (به زور) و زنای غیرمحصنه (زنای با رضایت طرفین خارج ازدواج شرعی که یکی از آن‌ها یا هر دوی آن‌ها مجرد باشند)، مواردی است که انواع و اقسام آن در دین اسلام پیش‌بینی و شرح داده شده و مجازات آن مشخص است. مطابق قانون ایران راه‌های اثبات زنا به دو صورت است:

۱ – زانی (زناکننده مرد) یا زانیه (زناکننده زن) چهار بار در دادگاه اقرار نماید،

۲ –چهار مرد عادل شهادت دهند این افراد را رؤیت کرده که در حال عمل زنا بوده‌اند.

اقرار یعنی متهم در مقابل قاضی یا مأمور نیروی انتظامی‌ قرار بگیرد و با زبان خودش اعتراف کند که جرم را مرتکب شده و بعد هم اقرار خود را با امضاء یا اثر انگشت تأیید کند. دلایل و مدارک نیز شیوه دیگری برای اثبات جرم است. در مواردی که شکایت رابطه نامشروع مستدل و دقیق باشد، به این شکایت‌ها به دقت رسیدگی و مرتکب آن مجازات خواهد شد. گزارش و اعلام جرم باید مستند باشد و برای قاضی یقین حاصل شود که جرم انجام شده است. اما کسانی که بخواهند در این زمینه تهمت بزنند یا شهادت دروغ بدهند مجازات می‌شوند. به چنین جرمی قذف گفته می‌شود. قذف نوعی دشنام و به معنای متهم کردن شخصی به زنا یا لواط است. مجازات قذف‌کننده ۸۰ ضربه شلاق خواهد بود.

تفاوت رابطه نامشروع با زنا

جرم رابطه نامشروع مربوط به جرائمی است که به سطح زنا نمی‌رسند و به اصطلاح، غیر از زنا محسوب می‌شوند. اما در جرم زنا، بین زن و مرد (پیر یا جوان، مرده یا زنده) خارج از حیطه ازدواج، عمل دخول در قُبُل یا دُبُر (رابطه جنسی) صورت می‌گیرد. جرمی که به مرحله‌‌ زنا برسد، مجازاتش حد است، یعنی اعدام، یا گاهی سنگسار یا 100 ضربه شلاق است.

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer