ریسک بالای دندانپزشکی عامل اصلی عدم پوشش بیمه‌ای - رسانه مجازی نیلسو

ریسک بالای دندانپزشکی عامل اصلی عدم پوشش بیمه‌ای

مصاحبه نیلسو با مشاور سابق وزیر کار در امور بیمه سلامت در مورد موانع عدم پوشش خدمات دندانپزشکی

  • توسط معصومه ستوده
US Navy 030124 N 1328C 510 Navy dentist treats patients aboard ship - ریسک بالای دندانپزشکی عامل اصلی عدم پوشش بیمه‌ای

موضوع تحت پوشش قرار نگرفتن خدمات دندانپزشکی، همواره به دغدغه مردم تبدیل شده است، زیرا مردم توان پرداخت هزینه درمان دندانپزشکی را ندارند. بااین‌حال بیمه تأمین اجتماعی به‌عنوان بیمه پایه، حاضر نیست که این خدمات را تحت پوشش قرار بدهد و بیمه تکمیلی هم برای پوشش این خدمات محدودیت‌هایی قائل شده است.

بیشتر بخوانید:

 دلایل عدم پوشش بیمه‌ای خدمات دندانپزشکی به بهانه‌ای تبدیل شد تا با حسین اکبری، مشاور سابق وزیر کار در امور بیمه سلامت و عضو سابق هیأت‌مدیره بیمه سلامت ایران به گفتگو بنشینیم. اکبری در گفتگو با «رسانه مجازی نیلسو» تأکید دارد که ریسک بالای خدمات دندانپزشکی موجب شده که بیمه‌ها از ورود به این حوزه استقبال نکنند. گفتگوی اکبری با نیلسو در ذیل آمده که می‌خوانید.

در حال حاضر، شاهد این هستیم که بسیاری از مردم توان مراجعه به دندانپزشکی و درمان دندان خود را ندارند شرایط به سمتی رفته است که مردم بی‌دندانی را بر ترمیم دندان ترجیح می‌دهند چون چاره‌ای جز این ندارند. به نظر شما، چرا بیمه‌ها از تحت پوشش قرار دادن خدمات دندانپزشکی استقبال نمی‌کنند؟

دلایل عدم استقبال بیمه‌ها از دندانپزشکی را می‌توان در چند بند موردبررسی قرار داد. به‌هرحال، بیمه دندانپزشکی موضوعی ساده‌ای همچون بیمه پزشکی نیست. مهم‌ترین مشکل این است که به لحاظ علمی و فنی خدمات دندانپزشکی امکان بیمه شدن کامل را ندارند زیرا بیمه‌ها به خطرات قطعی الصدور وارد نمی‌شوند. بیمه به امور غیرقطعی وارد شده و به‌طور مثال، برای تصادف حتمی ماشین، آن را بیمه نمی‌کند. اصطلاح بیمه‌ای این است که بیمه برای خطرات غیرقطعی و نه قطعی کاربرد دارد.

 در بیمه پزشکی و خودرو امکان خطر وجود دارد، نه قطعیت بیماری یا قطعیت تصادف. به همین دلیل، سازمان‌های بیمه‌گر با توجه به شرایط موجود ریسک خطر غیرقطعی را می‌پذیرند.

به نظر می‌رسد گسترده بودن پوسیدگی دندان در بسیاری از افراد جامعه، عامل مهمی است که موجب شده بیمه‌ها زیر بار پوشش خدمات دندانپزشکی نروند؟

بله. این عامل بسیار مهم بوده و به‌عنوان دومین مانع عمل می‌کند. توجه داشته باشید که فلسفه دندانپزشکی، رفع پوسیدگی به‌عنوان شایع‌ترین بیماری انسان است. عامل اساسی پوسیدگی رفتارهای بهداشتی و عادت‌های غذایی فردی است. فرد می‌تواند با پیشگیری، از این عارضه جلوگیری کند. یا اینکه با اقدام به‌موقع از ایجاد هزینه بیشتر جلوگیری کند. هر دوی این عوامل در اختیار بیمه‌شده است، نه بیمه‌گر یا بیمه‌گذار.

این موضوع چه تفاوتی با روند سایر بیماری‌ها دارد؟ به‌هرحال در سایر بیماری‌ها گاه بیمار نسبت به نشانه بیماری، بی‌توجهی می‌کند که همین موجب می‌شود بیماری وارد مرحله پیشرفته شده و هزینه درمان بیشتر شود.

ولی در سایر درمان‌های پزشکی، امکان به تأخیر انداختن درمان به‌مراتب کمتر است. این بحث در دندانپزشکی وجود دارد. به همین دلیل، بیمه‌گذار این ریسک را قبول نمی‌کند زیرا نمی‌تواند هزینه درمان را در حد مناسبی نگه دارد.

این وضعیت در سایر نقاط دنیا به چه صورت است؟

در تمام دنیا، دولت‌ها در خدمات پیشگیری به حمایت از بیمه‌ پایه دندانپزشکی با رویکرد سلامت‌محور و در سنین زیر 12-18 سال از محل منابع عمومی ورود می‌کنند. در مابقی سنین و خدمات دیگر، بیمه‌های خصوصی و مکمل وارد می‌شوند که منابع آن از پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان تأمین می‌شود.

در طرح تحول سلامت مقرر شد که خدمات دندانپزشکی هم ارائه شود اما به نظر می‌رسد که این روند با توجه به مشکلات فقدان بودجه، گسترش نیافت؟

بله. در ادامه طرح تحول سلامت در دولت یازدهم در آبان‌ماه 93 حدود 20 خدمت دندانپزشکی با رویکرد پیشگیری برای سنین زیر 14 سال در بسته خدمات پایه بیمه سلامت قرار داده شد، بدون اینکه در سرانه بیمه سلامت افزایشی رخ دهد که همین موضوع هم نتوانست ادامه پیدا کند. به همین دلیل، بنا بر تفاهم‌نامه با وزارت بهداشت از محل منابع در نظر گرفته شده، در مدارس اقدامات پیشگیری و درمان‌های پایه انجام شده است که همچنان ادامه دارد. وزارت بهداشت یک‌سری منابع تحت عنوان بهداشت عمومی در اختیار دارد که بخشی از آن باید در حوزه دندانپزشکی هزینه شوند. متولی آن بیمه‌ها نیستند و وزارت بهداشت به‌عنوان متولی، این کار را انجام می‌دهد. پیشگیری از پوسیدگی دندان در کنار ممانعت از چاقی و دیابت برعهده این نهاد است.

اما این موضوع در اخبار منعکس نشد، بلکه چنین خبری رسانه‌ای شد که در طرح تحول سلامت بسته‌ای برای حل مشکلات دندانپزشکی مردم ارائه شده است که البته در بدو امر موجب خوشحالی مردم شد؟

متأسفانه بسیاری از رسانه‌ها خطای بزرگی انجام داده و تأکید دارند که با پوشش کامل خدمات دندانپزشکی مشکل سلامت دهان و دندان افراد حل می‌شود. اولاً اینکه پوشش کامل خدمات به دلایل پیش‌‌گفته امکان ندارد. دوم اینکه مراقبت کافی به دلیل تضمین پرداخت خدمات درمانی دهان و دندان اعمال نمی‌شود. این کار درنهایت به ضرر سلامت دهان و دندان است.

سلامت عمومی چون به حیات و ممات فرد بستگی دارد، شخص مراقبت کافی را اعمال می‌کند اما در حوزه دندانپزشکی این نکته رخ نمی‌دهد. در دنیا تجربه شده است که در حوزه‌هایی که اختیار فردی نقش دارد بیمه کامل به ضرر سلامت فرد است چون پولی پرداخت نمی‌کند.

یک بررسی نشان داده که شاخص دی‌ام‌اف در چند بیمه خدمات درمانی که پوشش کامل خدمات دندانپزشکی دارند، بسیار پایین‌تر از نرم جامعه است. درست است که مشکل سهولت دسترسی حل شده اما این کار موجب ارتقای سلامت نشده است. تجربه دنیا نشان داده است که با پوشش کامل، مشکل سلامت دهان و دندان حل نمی‌شود.

با توجه به اینکه شما تأکید دارید که بیمه کامل کردن متضمن حل مشکلات دندانپزشکی مردم نیست. برای حل این مشکل چه پیشنهادی دارید؟

به این نکته توجه کنید که راه سلامت دهان و دندان از پوشش کامل بیمه دولتی یا خصوصی نمی‌گذرد، بلکه از رعایت اصول پیشگیری فردی و اجتماعی و رفتار بهداشتی و عادات غذایی مناسب می‌گذرد؛ البته این نافی وظیفه حاکمیت در نظارت بر کیفیت خدمات دندانپزشکی و پیشگیری و رعایت اصول بهداشتی نیست. آنچه از دولت انتظار می‌رود این است که ضمن پیشگام بودن در امر پیشگیری، بر کیفیت و تعرفه خدمات نظارت کافی را مبذول دارد.

اگر بر فرض محال بیمه کامل در خدمات دندانپزشکی محقق شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ به‌هرحال بسیاری تصریح دارند که باید خدمات دندانپزشکی تحت پوشش کامل بیمه قرار بگیرد؟

 متأسفانه برخی از همکاران ما وارد این وادی می‌شوند که خدمات ارتودنسی یا ایمپلنت باید تحت پوشش بیمه قرار گیرد. شما این نکته را مدنظر قرار بدهید که ایمپلنت درمان بسیار خوبی برای بی‌دندانی است. اگر شما این خدمات را تحت پوشش کامل بیمه قرار بدهید، دندانپزشک کار خود را برای حفظ دندان فرد انجام نمی‌دهد و مهم‌تر اینکه، فرد نسبت به دندان‌های خود مراقبت کافی را اعمال نمی‌کند. در صورت بیمه کردن صددرصدی، شما به فرد بی‌دندان، پاداش بی‌دندانی می‌دهید. حتی درمان ارتودنسی به‌رغم اینکه گاهی درمان ناهنجاری است امکان دارد که زیبایی و جذابیت ایجاد کند؛ بنابراین خود فرد برای این کار باید پول خرج کند، نه بیمه.

به نظر می‌رسد شما مرتب در حال دفاع از شرکت‌های بیمه‌گر هستید، این ارزیابی را قبول دارید؟

به‌هیچ‌وجه. توان بیمه باید برای درمان پایه‌ای خرج شود، نه درمانی که نقشی در حیات و ممات فرد ندارد. درنهایت تأسف برخی از وزرای سابق هم به این نکته اشاره کردند که خدمات ارتودنسی باید تحت پوشش بیمه قرار بگیرد، کمااینکه سخنان خانم دستجردی مایه خنده جامعه پزشکی شد. شما به این نکته توجه کنید که آمریکا ضمن برخورداری از قدرتمندترین اقتصاد دنیا این کار را انجام نمی‌دهد.

اگر خدمات دندانپزشکی گران است بخشی از آن به سوءاستفاده صنف بازمی‌گردد. در برخی از موارد جامعه دندانپزشکی برای اینکه از پزشکان به دنبال اجرای طرح تحول سلامت عقب نماند (تعرفه پزشکان سیصد درصد افزایش یافته بود) قیمت‌ها را افزایش داد. به‌هرحال پزشکان از بیمه پول می‌گیرند و ما از مردم، به همین دلیل فشار بیشتری روی مردم وارد می‌شود. بااین‌حال خدمات ما نسبت به منطقه ارزان‌تر است.

شما به ارزان بودن خدمات دندانپزشکی در ایران اشاره کردید، آیا ایران در این حوزه مزیت منطقه‌ای هم دارد؟

قطعاً مزیت منطقه‌ای دارد. درمان ریشه سه کانال در آمریکا 1000 دلار است و اروپا 800-700 یورو و در عربستان قیمت‌های آن بسیار بالاتر است.

در پایان می‌توان گفت که وظیفه دولت ضمن ایجاد تعادل بر قیمت‌های موجود این است که پیشگیری را جدی بگیرد. به‌هرحال درمان در کشور ما چاه ویلی است که به این راحتی پر نمی‌شود. شما برای اصلاح کار باید مراقبت کنید تا چاه از منشأ آلوده نشود. در کشورهای اسکاندیناوی با آموزش و نه افزایش تعداد دندانپزشک، شاخص دی‌ام‌اف کم شده و به یک رسیده و به همین دلیل، بخش زیادی از مشکلات آن‌ها حل شده است.  براین اساس تأکید ما بر این است که حوزه پیشگیری باید بر حوزه درمان اولویت پیدا کند.

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer