سه نوع ترمز در خودروها - رسانه مجازی نیلسو

سه نوع ترمز در خودروها

نگاهی به کارکرد ترمزهای دیسکی و کاسه ای و همچنین ترمز پارک الکترونیکی

  • توسط علیرضا داوودی
ترمز

آشنایی با ترمز پارک الکترونیکی

ترمز دستی یا به شکل صحیح تر ترمز  پارک، یکی از ضروری ترین سیستم‌های خودرویی است که برخلاف ساده بودنش، کارکرد بسیار مهمی دارد. در زمان خاموش بودن خودرو و حتی در صورت خاموش شدن پیشرانه در حین حرکت، ترمزهای خودرو برای مدت بسیار اندکی کارایی دارند چرا که بوستر ترمز اثر خود را از دست می‌دهد. در این مواقع است که می‌توان با ترمزدستی و کمی مهارت، خودرو را کنترل کرد.

ترمزدستی در خودروها به سه صورت است. یا توسط یک اهرم به کمک دست درگیر می شود، یا با یک پدال پایی شبیه به ترمز و کلاچ درگیر می‌شود و یا مثل خودروهای مدرن امروزی به شکل الکترونیکی است و درگیری آن فقط توسط یک دکمه و با کمک یک موتور الکتریکی صورت می گیرد.
با روی کار آمدن سیستم های ایمنی مختلفی که قادرند برای کنترل خودرو حتی اقدام به کاهش سرعت و ترمزگیری یک چرخ از خودرو کنند، کم کم زمینه برای روی کار آمدن سیستم ترمز دستی الکترونیکی یا Electronic Parking Brake که به اختصار EPB شناخته می‌شود، فراهم شد. ترمز پارک الکترونیکی بر اساس همان ترمزهای پارک مکانیکی و سیمی عمل می‌کند با این تفاوت که با فشار کلید مربوطه در داخل کابین، یک موتور الکتریکی وظیفه درگیری لنت ها را انجام می‌دهد. به این ترتیب با حذف اهرم ترمز پارک در داخل کنسول میانی یا کنار صندلی و یا در کنار پدال ها، فضای بیشتری در داخل کابین نیز ایجاد می شود.

ترمز پارک الکترونیکی
ترمز پارک الکترونیکی با یک دکمه به شکل الکترونیکی درگیر می شود. در برخی مدل ها یک موتور الکتریکی وظیفه کشیدن سیم ترمز را برعهده دارد و در برخی دیگر این کار با ایجاد فشار پشت لنت ها انجام می شود.

نحوه کارکرد ترمز پارک الکترونیکی

ترمز پارک الکترونیکی به دو شکل وجود دارد. به این صورت که در مدل های اولیه و ساده آن، یک موتور الکتریکی وظیفه کشیدن همان سیمی که در ترمزدستی های قدیمی با دست کشیده می شد را بر عهده دارد. به این صورت لنت ها به شکل مکانیکی و بر اثر کشیده شدن سیم توسط یک موتور الکتریکی درگیر شده و خودرو را متوقف می کند.

در نمونه پیشرفته تر از یک موتور برقی برای ایجاد فشار در پشت لنت ها استفاده می شود که این کار به شکل مکانیکی صورت می گیرد و در برخی مدل ها نیز، از موتور الکتریکی برای ایجاد فشار هیدرولیک درست مثل زمانی که با پدال اقدام به ترمزگیری می کنیم، استفاده می شود.

ترمز پارک الکترونیکی یک سیستم رفاهی برای افزایش راحتی راننده است اما به لطف اختراع این سیستم، تکنولوژی های کمکی دیگری مثل سیستم ترمز اتوهلد Auto Hold که مربوط به متوقف نگه داشتن خودرو بعد از هربار فشار دادن پدال ترمز است و همچنین سیستم hill-hold که برای پایین آمدن از مسیرهای سرازیری و تپه هاست، نیز روی کار آمدند. ترمز پارک الکترونیکی به روش های مختلفی نیز از درگیری خارج می شود. در برخی مواقع با گذاشتن دنده در حالت درایو یا فشردن پدال گاز و یا ترمز و یا تحریک دوباره کلید آن از مدار خارج شده و ترمزها آزاد می شوند.

2 27 1024x576 - سه نوع ترمز در خودروها
سیستم ترمز پارک الکترونیکی برای افزودن به خودروهای فاقد این سیستم در برخی بازارها یافت می شود.
3 23 1024x682 - سه نوع ترمز در خودروها
آزاد شدن ترمز پارک الکترونیکی شکل های مختلفی دارد. مثل فشار پدال گاز یا ترمز، گذاشتن در دنده درایو یا فشار مجدد دکمه ترمز پارک.

ترمز کاسه ای یا طبلکی

سیستم‌های ترمزگیری در خودرو های سواری به دو نوع دیسکی و کاسه ای تقسیم می شوند. نوع دیسکی که استفاده انبوه از آن عمری بیش از 60 سال دارد، هنوز هم در برخی از خودروها به خاطر ارزان‌سازی با نوع قدیمی کاسه‌ای جایگزین می‌شود. ترمزهای کاسه‌ای برای خودروهای با قدرت کم پیشرانه هنوز هم جوابگو هستند، البته به شرطی که ترمز جلو از نوع دیسکی باشد.

ترمزهای کاسه‌ای یا drum brake از قطعات بیشتری نسبت به ترمز های دیسکی برخوردارند و این در حالی است که چون سطح درگیری لنت‌ها با کاسه چرخ در حالت مجموع کمتر از سطح درگیری لنت‌های ترمز دیسکی است، توان توقفی کمتری ارائه می‌کنند. البته این مشکل نیز در انواعی از ترمز های کاسه ای که دارای دو سیلندر ترمز هستند، تا حد بسیار زیادی رفع شده است اما این نوع ترمز های کاسه ای نیز به ندرت مشاهده می شوند.

ترمز کاسه ای یا طبلکی
شماتیکی از یک سیستم ترمز کاسه ای

زمانی که پدال ترمز فشرده می شود، روغن درون مسیر ترمز گیری جریان پیدا می کند و به سمت سیلندر ترمز می رود. با وارد شدن به سیلندر ترمز، دو پیستون ترمز را به دو طرف فشار می دهد و پیستون ها به طرفین خارجی سیلندر حرکت می کنند و با این کار به دو سر لنت ها فشار آورده و آن ها را از خود دور می کنند. این کار باعث می شود تا لنت ها که از پایین اجازه بازی و حرکت ندارند، به کاسه چرخ فشرده شده و ترمز گیری آغاز شود.

لنت ها از پایین اجازه جابجایی ندارند چرا که دو سر آن ها در قطعه ای که برای تنظیم فاصله لنت ها از هم قرار داده شده است، گیر کرده اند. در این ترمز ها، سیم و اهرم بندی ترمز اضطراری یا ترمز پارک یا همان ترمز دستی نیز قرار دارد که البته فقط با یک لنت درگیر می شود. در برخی از مدل ها، دو پمپ ترمز در سیستم استفاده می شود که باعث می شود تا لنت ها به شکل کامل تری به لبه های کاسه فشرده شوند.

ترمز کاسه‌ای
اساس کاری سیستم ترمز کاسه ای، به صورت فشار لنت ها به کاسه چرخ توسط یک یا دو پمپ است. در این ترمز هرچند سطح تماس لنت و کاسه چرخ زیاد است اما به خاطر شکل تماس، ترمز توانایی توقفی کمتری دارد

ترمز دیسکی

ترمز خودروها تا قبل از روی کار آمدن ترمزهای دیسکی از نوع کاسه ای بود. هر چند ترمزهای کاسه ای مزایایی مثل تعمیر و نگهداری راحت تر و هزینه‌های پایین‌تری نسبت به انواع دیسکی دارد، اما قدرت کمتر ترمزگیری آن‌ها باعث شده است تا امروزه در بسیاری از خودروها استفاده نشوند و در برخی از خودرو ها نیز فقط در محور عقب پیاده‌سازی شوند.

اما ترمزهای دیسکی، به خاطر قدرت بالاتر ترمزگیری که ناشی از سطح تماس بیشتر و قوی تر لنت‌ها و دیسک است، امروزه بسیار پر استفاده هستند. این ترمزها هر چند در کنار سادگی، هزینه‌های جانبی بالاتری دارند اما توقف خودرو را بدون آن‌ها نمی‌توان متصور شد.

ترمز دیسکی
شماتیکی از نحوه کارکرد یک ترمز دیسکی

سیستم کارکرد ترمزهای دیسکی بسیار ساده است. مجموعه کلیپرها و پیستون‌ها بر روی سگ دست محور خودرو متصل هستند و دیسک ترمز نیز با اتصال بر روی محور چرخ، با همان سرعت چرخ و به همراه آن در حال گردش است. لنت ها در کالیپر ترمزگیری قرار دارند. 

بسته به نوع خودرو و این که تا چه میزان قدرت ترمزگیری برای آن طراحی شده است، کالیپرها می‌توانند بیش از یک عدد باشند و اندازه و تعداد پیستون آن‌ها نیز تغییر کند. اما طرز کار همه آن‌ها یکی است. لنت ها در کالیپر ترمزگیری قرار گرفته اند.

با فشردن پدال ترمز، جریان سیال این سیستم که همان روغن ترمز است در مدار ترمزگیری با قدرت به سمت پیستون‌ها حرکت می‌‌کند. عدم وجود هوا و حباب باعث می‌شود تا این سیال به طور کامل در تماس با پیستون‌ها باشد و به محض اشاره به پدال ترمز، عمل توقف خودرو آغاز شود.

با فشاری که روغن ترمز به پیستون وارد می‌کند، آن را به جلو می‌راند. حرکت پیستون منجر به هُل دادن لنت‌هایی می‌شود که بین پیستون و دیسک قرار گرفته اند. در نتیجه لنت‌ها به دیسک فشرده شده و به خاطر خاصیت چسبندگی که بین آن‌ها و دیسک وجود دارد، منجر به کاهش سرعت و توقف خودرو می شوند. لنت روبروی پیستون نیز، به کمک مکانیزمی ساده، هم زمان با حرکت لنت روی پیستون، به سمت دیسک حرکت می کند تا درگیری دیسک در بین دو لنت به حداکثر ممکن برسد.

ترمز دیسکی
تماس بین لنت و دیسک در ترمزهای دیسکی بسیار کامل است و چون نیرو کاملا عمودی به دیسک وارد می شود، توان توقف نیز بالاست.
قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer