مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند - رسانه مجازی نیلسو

مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند

با ورود به قرن بیستم صنعت مد و مدگرایی در ایالات متحده آمریکا و بالتبع در سراسر جهان وارد مرحله تازه‌ای شد.

  • توسط مونا محمدنژاد
htu98oqu5ky11 - مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند

هویت ما هم چیزی است در درون ما؛ مجموعه‌ای از احساسات، ایده‌ها، فرضیات، استنباط‌ها و ارزش‌ها و هم چیزی است که در زندگی واقعی برای ما رخ می‌دهد. جهان با انتساب نقش‌هایی به ما در مراحل مشخصی از زندگی مانند پسر یا دختر، برادر یا دوست، شوهر یا همسر، پدر یا مادر، مدیر یا کارمند، می‌گوید که کیستیم. هر کدام از این نقش‌ها، نسخه جدیدی از هویت را در ما به وجود می‌آورند، مجموعه‌ای جدید از قوانین و انتظارات برای اندیشیدن، احساس و رفتار.

بیشتر بخوانید:

زبان، ژست یا لباس و آرایش بین درون و دنیای بیرونی قرار گرفته و هویت درونی ما خود را از طریق یکی از این راه‌های بازنمایی عمومی بیان می‌کند.

لباس به شکلی نمادین که کاربردی نیز هست نشان می‌دهد که کیستید. منظور از نمادین این است که تصویری از هویت درونی شما به جهان عرضه می‌کند؛ مانند تمایل به اینکه بخشی از یک گروه اجتماعی باشید یا با نوعی آرمان فرهنگی شناخته شوید. منظور از کاربردی این است که در رابطه با جهانی که در آن زندگی می‌کنید، منظور یا استفاده عملی دارد.

مثلاً یک استاد دانشگاه در زمان‌های عادی از لباس‌های اسپورت و ورزشی یا معمولی و راحت استفاده می‌کند و علاقه‌مند است که قوانین هنجاری جامعه را زیر پا بگذارد، به جای آنکه چشم و گوش بسته از آن‌ها تبعیت کند تلاش می‌کند هویت فردی مستقلی داشته باشد. اما همین فرد وقتی در حال استخدام کارمند تازه است یا برخورد با فردی در سطوح مدیریتی بالاست به شکل رسمی‌تری لباس می‌پوشد تا رسمی‌تر به نظر برسد.

کارکرد هویت‌بخشی و قرار گرفتن در طبقه اجتماعی خاص     

پوشش نشان می‌دهد چگونه فرهنگ خاص شما، بر ظاهرتان اثر می‌گذارد و شیوه لباس پوشیدن و آرایش و نیز هویت درونی شما را شکل می‌دهد. هویت‌های ما اغلب به‌واسطه قوانین، عرف و انتظارات جامعه در مورد رفتار شایسته شکل می‌گیرد. همگام با رشد و نمو در یک جامعه خاص، خود را با این عوامل اثرگذار بیرونی تطبیق می‌دهیم.

با ورود هر مد به جامعه برخی از مردم به شکلی افراطی سعی در هماهنگ‌سازی خود با عرف رایج می‌کنند تا از قافله عقب نمانند. آن بخش از هویت شما که جهان به شما نسبت می‌دهد یا از فرهنگ خود به ارث می‌برید نیز شکلی از پوشش و آرایش را به خود می‌گیرد. پوشش ما نقش ما را در جهان اطرافمان ثبت می‌کند. به ما می‌گوید که در ارتباطمان با دیگران و در روابط خود با نهادهایی که در آن‌ها کار یا زندگی می‌کنیم یا در زندگی روزمره خود با آن‌ها تعامل داریم، چه کسی هستیم. این مطلب در همه جوامع صادق است؛ برای مثال، در میان افراد قبیله کویاپو در گینه‌نو هم که به‌جز پارچه‌ای که برای پوشش آلت تناسلی استفاده می‌شود، چیز چندانی نمی‌پوشند، نشانه‌های تمایز جایگاه اجتماعی در شیوه‌های متفاوت پوشش و آرایش وجود دارد.

 رنگ‌ها و اشکال متفاوت پر، زنان را بر اساس جایگاهشان در سلسله‌مراتب اجتماعی متمایز می‌کند و در مورد مردان اندازه مجاز نعلبکی دهانی که بین دندان‌ها و لب پایینی مردان قرار می‌گیرد، همین نقش را ایفا می‌کند؛ نعلبکی‌های بزرگ مخصوص مردان مسن‌تر طبقه بالا هستند. این تفاوت‌ها در جایگاه ازآن‌جهت مهم است که با تفاوت‌های حقیقی در میزان قدرت در جامعه و تفاوت در دستیابی به منابع اجتماعی پیوند دارند.

دنیای نشریات مد و ایجاد تمایز برای اقشار مختلف

جوامع مدرن ما نیز ازاین‌جهت تفاوتی ندارند. کسانی که متعلق به طبقات بالای اجتماعی هستند، یعنی کسانی که بیش از دیگران ثروت دارند، به شیوه خاصی لباس می‌پوشند که نشان‌دهنده قدرت بیشتر و جایگاه بالاتر آن‌هاست. اکثر مردان این طبقه، کت‌وشلوارهای گران‌قیمتی می‌پوشند که از بهترین پارچه‌ها تهیه ‌شده و توسط خیاط‌های زبردست دوخته شده‌اند. اگر به یکی از تصاویر خبری از اجتماع رهبران اقتصادی جهان در اجلاس G20 بنگرید، مردانی را از این طبقه و با این نوع پوشش خواهید دید.

به نشریات مردانه از جی کیو و فوربز گرفته تا گانز و آمو و موتور ترند نیز نگاهی بیندازید. آنچه خواهید دید هم یک گستره اجتماعی و هم گستره متنوعی از پوشش در تصاویر و تبلیغات است. فکر می‌کنم می‌توان فرض کرد که دو مجله اولی اعضای پردرآمد جامعه اقتصادی را هدف گرفته‌اند، افرادی علاقه‌مند به اطلاعات مالی که فوربز عرضه می‌کند و جدیدترین مدهای پوشش که اعضای جوان‌تر جامعه شرکتی ممکن است نیاز داشته باشند، به‌ویژه مردانی که به دنبال همدم هستند و بنابراین به اینکه در چشم جنس مخالف چگونه دیده شوند، اهمیت می‌دهند.

نشریات دسته دوم معمولاً با موارد مربوط متعلق به مردانی که در دسته افراد کم‌درآمد قرار داشته ارتباط دارند. آنچه می‌بینید تفاوت بین اسلوب فاخری است که ثروتمندان از آن حمایت می‌کنند و اسلوب تا حدودی کاربردی‌تر و روزمره‌تر که با ثروت کمتر و نیاز عملی‌تر پیوند دارد و نه نمایش با هدف جلب‌توجه دیگران یا جذب جنس مخالف؛ کارهارت به‌جای والنتینو.

str2 valen2 williamkee 1 679x1024 - مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند

والنتینو، شکارچی مد و مؤسس شرکتی به همین نام در عرصه مدلینگ و مدگرایی

تلاش برای ازبین بردن این تمایز نژادی با مدگرایی

          اگر کسی که معمولاً مانند دوستان شکارچی خود کارهارت می‌پوشد، به ناگهان با کت‌وشلوار ایوز سنت لوران ظاهر شود، تعجب دیگران را برخواهد انگیخت و شاید موجب خنده آن‌ها شود. اغلب از لباس به‌عنوان راهی برای بیان همبستگی با یک گروه اجتماعی یا فرهنگی خاص استفاده می‌کنیم؛ برای مثال، با پوشیدن لباسی مانند آن‌ها یا با انتخاب نوعی پوششی که آشکارا در تقابل با اسلوب گروه دیگر است، خود را از گروه‌های دیگر یا از ارزش‌های خاصی متمایز می‌کنیم.

 در خلال دهه‌های گذشته، یکی از آشکارترین و پرطنین‌ترین نمونه‌های این نوع استفاده از مد را در اسلوب‌های پوشش گروه‌های هیپ‌هاپ سیاه‌پوستان شاهد بودیم. در ابتدا، جوانان سیاه‌پوست با به عاریه گرفتن اسلوب خاصی از پوشش سفیدپوستان به پیشرفت‌هایی در فرهنگ پوشش آمریکایی دست یافتند. اگرچه اقبال هنرمندان سیاه‌پوست هیپ‌هاپ و سپس عموم جوانان سیاه‌پوست به هیلفیگر خنده‌دار بود، اما تمایل به فائق آمدن بر تفاوت طبقاتی اقتصادی و اجتماعی را نشان می‌داد، تفاوت‌هایی که در اسلوب‌های پوشش ثبت ‌شده بود و به‌صورت نمادین حذف جوانان سیاه‌پوست از فرهنگ آموزشی سفیدپوستان و اسلوب تفریحی سفیدپوستان ثروتمند را در خود نهفته داشت. برای جوانان سیاه، هیلفیگر راهی برای ورود نمادین به دنیایی بود که در واقعیت از آن طرد شده بودند؛ دنیای مد و مدگرایی.

همه معانی پوششی بیان‌کننده هویت درونی یا انسجام گروهی یا طرد گروهی نیستند. برخی معانی به‌وسیله دیگر گروه‌های اجتماعی ساخته شده‌اند. هنگامی‌که در اواسط دهه 1960، دو گروه اجتماعی متمایز، دو اسلوب پوششی متفاوت را اتخاذ کرده بودند. گروهی کفش‌های چرمی و لباس‌های قهوه‌ای تا رنگ روشن با اسلوب سنتی می‌پوشیدند. هنوز شلوار جین آبی مد نبود و به نظر این گروه خیلی غیررسمی بود. اکثر این بچه‌ها از طبقه متوسط بودند و آرزو داشتند به دانشگاه بروند.

 در طرف دیگر ژلی‌ها بودند. گروه اول به تقلید از بیتل‌ها، موهای خود را به سمت پایین شانه می‌کردند و روی صورت می‌ریختند و ژلی‌ها به تقلید از الویس و گروهی از مقلدان در اواسط دهه 1950، با استفاده از ژل موهای خود را به سمت عقب شانه کرده و یک تاج خروس در روی سر و یک دم اردک در پشت می‌ساختند. مد و مدل پوشش آن‌ها تفاوت‌های چشمگیری داشت؛ کت چرمی سیاه با شلوار تنگ و سیاه و پیراهن سفید. آن‌ها کاملاً عمدی خود را به شکل مجرمان درمی‌آوردند. البته همه این‌ها نمایشی بود؛ آن‌ها ازجمله دوست‌داشتنی‌ترین مردم روی زمین و خیلی احساساتی بودند چون بیشتر از طبقه فقیر و کارگر بودند، اما لازم بود در مورد لباس کاری کنند تا به زندگی خود ارزش بدهند و احساس کنند که از دیگران متمایز هستند. همچنین لباس و مد را برای خود زرهی پوششی فرض می‌کردند که به آن‌ها احساس سرسختی می‌داد تا در برابر دسته‌ای از توهین‌های ضمنی مقاومت کنند، توهین‌هایی که از فرهنگی می‌آمد که می‌گفت شاخص ارزش فرد، میزان موفقیت اقتصادی اوست.

در بخشی از فیلم‌ها که رفتار و پوشش مناسب را تبلیغ می‌کردند، دختران ژلی معمولاً به‌عنوان افرادی هرزه نمایش داده می‌شدند که شلواری می‌پوشند که بیش‌ازحد تنگ است و بلوزهایی بر تن می‌کنند که زیادی بدن آن‌ها را نشان می‌دهد. فیلم‌های این دوره آن‌ها را به‌عنوان خطراتی برای جامعه معرفی می‌کردند، مجرمان کوچکی که نیازمند نظم و کنترل هستند و نوع پوشش آن‌ها اگرچه مد است ولی نوعی از مد که با هنجار در تضاد آشکار قرار دارد.

حیات صنعت مد به تنوع و فروش پیوسته‌ای وابسته است که درآمد صاحبان صنعت را تضمین می‌کند. اما این صنعت باید دست بالا را در این تنوع داشته باشد و بنابراین شکارچیانی استخدام می‌شوند تا اسلوب‌های جدید را جستجو کنند و محصولات جدید را در خیابان‌های شهرهایی چون نیویورک آزمایش کنند.

1 24 - مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند

الویس پریسلی، خواننده و هنرپیشه آمریکایی

تأثیر وضع اقتصادی بر نوع استفاده از مد لباس

 پایگاه‌های اینترنتی و وبلاگ‌هایی نیز هستند که تغییرات مد را تعقیب می‌کنند.بنابراین مد مجموعه پیچیده‌ای از انطباق، نفوذ اجتماعی، آرمان فرهنگی و صنعت تجاری را به یکدیگر پیوند می‌دهد. به هر درجه‌ای که به یک گروه اجتماعی یا قومی یا یک طبقه اقتصادی وابسته باشیم، به همان میزان ذائقه‌های خریدمان با دنیای اجتماعی خاصی که در آن زندگی می‌کنیم و بزرگ می‌شویم، شکل می‌گیرد.

ذائقه ما منطبق بر جایگاه طبقاتی‌مان است و توانایی‌مان برای خرید مثلاً نوع خاصی از لباس نیز با شرایط اقتصادی شکل می‌گیرد. برای مثال، فقرا پول چندانی برای خرید لباس ندارند و نسبت به ثروتمندان که می‌توانند هر فصل مد لباس خود را تغییر دهند، باید به زبان کاربردی‌تری درباره لباس فکر کنند. برای فقرا یکی از ملاحظات مهم در خرید لباس، کاربردی یا عملیاتی بودن است. ثروتمندان می‌توانند بر ملاحظات غیرعملیاتی‌تری مانند زیبایی و ظاهر لباس بیشتر تمرکز کنند. در واقع لباس آن‌ها ـ وقتی در مراسم‌هایی چون شام خیریه می‌پوشند ـ به این معنی است که به فایده‌مندی عملیاتی آن به‌عنوان پوشاکی که بدن آن‌ها را می‌پوشاند، ربط چندانی ندارد. آن‌ها نماد ثروت و ذائقه و آگاهی از آنچه در پوشش مد است، هستند.

همچنین ثروتمندان در مکان‌هایی متفاوت از فقرا خرید می‌کنند. درحالی‌که فقرا در جستجوی بدل ارزان لباس‌های طراحان مد روز که در تولید آن‌ها از مواد بی‌کیفیت و خیاطان تنددوز و ارزان بهره گرفته‌شده، به وال‌مارت می‌روند، ثروتمندان برای خرید به نیمان مارکوس می‌روند و اهمیتی نمی‌دهند که سه تا ده برابر برای محصولاتی بپردازند که در جای دیگر می‌توانند ارزان‌تر به دست آورند. تقلید و آرزو نقش مهمی در خرید و مدگرایی بازی می‌کنند.

آرزو داریم تا حتی اگر درآمدمان عضویت ما را توجیه نمی‌کند، به‌عنوان عضوی از گروهی بالاتر دیده شویم و با خرید نمونه‌های ارزان‌تر کالاهای گران‌قیمت مد روز به این آرزو جامه عمل بپوشانیم. این کالاها عمدتاً به دلایل ناملموس ـ برای مثال، حالتی که نام یک طراح در چشم دیگر اعضای جهان اجتماعی ما ایجاد می‌کند ـ برای ما ارزش جایگاهی دارند. اما این کالاها به‌آسانی با دقیقاً همان مواد و کیفیت کاری تقلید شده‌اند، همان‌گونه که کپی‌های متعدد کیف‌های زنانه طراحان مشهور نشان می‌دهد؛ آن‌ها درعین‌حال که خیلی ارزان‌تر بوده، دقیقاً شبیه نسخه‌های اصل و گران‌تر خود هستند. این مطلب به این معنی است که ارزش کالاها به ارزش خود ما و احساس خود ما از ارزش تبدیل می‌شوند. احساس بهتری داریم وقتی دیگران به ما نگاه می‌کنند، حسادت می‌ورزند و آرزو دارند مانند ما در جایگاه بالایی باشند.

طراحان لباس مافیای فرهنگ و اقتصاد

مد طراحان روز، هنر و علم اقتصاد را درهم می‌آمیزد. طراحان در تلاش هستند تا دسته‌ای از تفاوت‌های جزئی را در لباس‌ها ایجاد کنند که به‌صورت مستمر پوشش یک نخبه را متمایز می‌کند، نخبه‌ای که توان هزینه مقدار قابل‌توجهی پول برای کالاهایی دارد که دوره مصرفشان از لباس‌های بازاری با تولید انبوه کوتاه‌تر است. ازآنجاکه چنین سطوح بالایی از خلاقیت برای لباس‌های طراحان هزینه می‌شود، ادعایی کاملاً غیراقتصادی در مورد برتری دارند و اغلب سرمشق لباس‌های بازاری انبوه می‌شوند. اما فرهنگ پوشش عامه نیز عرصه خلاقیت است و این دو اغلب با یکدیگر در حال رقابت هستند.

twitter thumbnail 1 1024x384 - مد و لباس چه مسیری را در تاریخ جهان طی کرده‌اند
مدل های رایج مو که از گروه بیتل ها تقلید شده بود.

مد پوشش پانک، رنگ سیاه را به‌عنوان رنگ برتر نهادینه کرد پیش از آنکه طراحان آن را دریابند و زمانی که طراحان در دهه 1960 تصمیم گرفتند تا دامن‌های کوتاه را با لباس‌های بلند جایگزین کنند، زنان در دهه 1970 آن را رد کردند و به‌جای آن‌ها شلوارک‌های کوتاه را برگزیدند. اما طراحان در دهه 1990 موفق شدند تا اسلوب‌های پوشش کولی‌ها را برای زنان سرقت کنند که بر دامن‌های گشاد و چین‌دار، تقابل شدید رنگ‌های تیره در کنار هم، کت‌‌های زنانه و روسری‌های بلند تأکید داشت. این شیوه طراحی لباس را از ضدفرهنگ گرفته و به مد روز تبدیل کردند.

پانوشت:

  1. جی کیو (GQ): نام ژورنال آمریکایی ماهانه درباره مد و پوشاک و کالاهای لوکس است که در آن بیشتر به تیپ و پوشاک مردان پرداخته می‌شود.
  2. نوعی لباس پوشیدن که در آن جلیقه و شلوارهای محکم با جیب‌های متعدد وجود دارد.
  3. والنتینو کلمنته لودوویکو گاراوانی که بیشتر با نام والنتینو یا وَلنتینو شناخته می‌شود، طراح مد ایتالیایی و مؤسس برند و کمپانی والنتینو اس پی ای است.
  4. ایوز سنت لوران: این برند که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شده‌ است یکی از برجسته‌ترین و مهمترین مزون‌های مد دنیا محسوب می‌شود و با پوشاک مدرن و متفاوتی مانند کت‌های تاکسیدو برای زنان معروف شده‌است. امروزه برند سن لوران پاریس تولیدات فراوانی از جمله پوشاک آماده برای زنان و مردان، محصولات چرم، کفش و جواهرات تهیه می‌کند.
  5. وال‌مارت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خرده‌فروشی موادغذایی، سوپرمارکت‌ها و هایپرمارکت‌ها در جهان است. شرکت خرده‌فروشی وال‌مارت در سال ۱۹۶۲ رسماً فعالیت تجاری خود را آغاز کرد، ولی در عمل، سال‌ها قبل از ثبت این شرکت، سازمان آن توسط سام والتون و باد والتون، راه‌اندازی شده‌ بود.
  6. نیمان مارکوس فروشگاه زنجیره لوکسی که مقر آن در دالاس تگزاس است.
  7. تامی هیلفیگر کورپوریشن، شرکت کالای لوکس آمریکایی است، که در زمینه طراحی، تولید و توزیع انواع لباس، کفش، جواهرات، عینک و ساعت مد فعالیت می‌کند.
قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer