مرور فیلم: معاون Vice - رسانه مجازی نیلسو

مرور فیلم: معاون Vice

کارگردان فیلم رُکود بزرگ حالا به دیک چِینی پرداخته است – فیلمی که به‌خوبی درباره موضوعش تحقیق کرده، در روایت صادق است، اما به گفته منتقد بی‌بی‌سی، نیکلاس باربر، فیلم خوبی از آب درنیامده است.

  • توسط سمیه کردنیا
Vice 2 - مرور فیلم: معاون Vice

آدام مک‌کی (Adam McKay) با کارگردانی فیلم‌های گوینده (Anchorman)، برادران نا‌تنی (Step Brothers) و دیگر کمدی‌هایی که ویل فِرِل (Will Ferrell) در آن‌ها بلندبلند فحش می‌داد و همه‌چیز را به‌هم می‌ریخت، معروف شد. اما پس از این فیلم‌ها، او به یکی از جدی‌ترین کارگردان‌های آمریکا تبدیل شد. جدی نه به معنای سرسنگین و حوصله‌سربر، بلکه به این معنی که او درگیر حوادث بسیار پیچیدۀ امروزی شد. تغییر بزرگ او با کارگردانی فیلم رکود بزرگ (The Big Short) در سال 2015 میلادی اتفاق افتاد. فیلمی مستند-درام که جایزه اسکار را بُرد و پشت‌پرده بحران مالی سال 2007 – 2008 را شرح می‌داد و همزمان سعی می‌کرد سبب خنده تماشاگر در برخی صحنه‌ها شود. پس از آن، مک‌کی فیلم معاون (Vice) را ساخت، فیلمی که می‌پرسد چطور سیاست‌های ایالات‌متحده به وضعیت سوررئال امروزه رسیده است. جواب دوکلمه‌ای فیلم این است: دیک چِینی (Dick Cheney).

بیشتر بخوانید:

Vice 2 - مرور فیلم: معاون Vice
پوستر فیلم معاون ساخته آدام مک‌کی

فیلم معاون هم همان تدابیر پُست‌مدرن فیلم رکود بزرگ را به کار می‌گیرد، اما جذاب‌تر از فیلم آخر مک‌کی است زیرا کاملاً بر زندگی مردی افسانه‌ای متمرکز شده است. در ابتدا او را در سال 1963 می‌بینیم؛ جوان پرسروصدایِ اخراجی از دانشکده در وایومینگ. چِینی (با بازی  کریستین بِیل Christian Bale) پس از این دوران، دستیار دونالد رامسفلد (با بازی استیو کَرِل Steve Carell) می‌شود، سپس رئیس کارکنان کاخ سفید، بعد نماینده کنگره، و رئیس یک شرکت نفتی و سر آخر معاون رئیس‌جمهوری که بیشتر تصمیم‌گیری‌های جرج دبلیو بوش (با بازی سَم راکوِل Sam Rockwell) را انجام می‌دهد. در طی این مسیر، چِینی چاق‌تر و کچل‌تر می‌شود، بنابراین کریستین بِیل یکی دیگر از تغییراتِ بدنیِ معروفش را از سر می‌گذراند و هنرمندان چهره‌پرداز هم کارهای معجزه‌آسایی برای این تغییرات انجام می‌دهند. شما خیلی زود فراموش می‌کنید و دیگر متوجه نمی‌شوید که بِیل زیر لایه‌های زیادی از لاتکس دفن شده است و می‌پذیرید که او به‌آهستگی به تخم‌مرغ غول‌آسایی تبدیل شده که یک عینک هم آن بالایش نصب کرده‌اند.

همان‌طور که از کارگردان فیلم گوینده انتظار می‌رود، فیلم معاون نیز هجو و تمسخر زیادی درباره حماقت مردانه و اعتمادبه‌نفس بیش از حد دارد. راکوِل در نقش بوش ابله، سرگرم‌کننده است، که به‌طرز رقت‌انگیزی از اینکه مسئولیت از دوشش برداشته شده خوشحال است. آنچه درباره این پروژه جالب توجه است، خروش آتشفشانی آن است. درست وقتی که فکر می‌کنید که دارید یک برنامه تلویزیونی روز تعطیل را تماشا می‌کنید، مک‌کی کلیپی از روستاییان کامبوجی نشان می‌دهد که بمب‌های آمریکا بر سرشان می‌ریزد، یا شهرهای افغانستان که با خاک یکی شده‌اند. او اصرار دارد که چِینی و همکارانش شخصیت‌های کارتونی نیستند، آن‌ها حقه‌بازهای قاتلِ شکنجه‌گرِ بااعتمادبه‌نفسی هستند که زمین را غارت می‌کنند و دیکتاتورهای پس از این هستند. برخی افرادی که معاون را می‌بینند (یا از دیدنش امتناع می‌کنند) آن را پروپاگاندای لیبرال‌ها می‌دانند: مک‌کی آنقدر باهوش است که درباره این موضوع هم در تیتراژ پایانی شوخی می‌کند. اما به هر سوی طیف سیاسی که متمایل باشید، تصدیق می‌کنید که این فیلمِ به‌خوبی تحقیق شده، روایتی صادقانه و صریح از ماجرا به دست می‌دهد.

داستان جالبی که در معاون اتفاق می‌افتد ماجرای سکته‌های قلبی دیک چِینی است که آنقدر تکرار می‌شود که چِینی آن را ناراحتی بی‌اهمیتی می‌پندارد. اما اگر بخواهیم آن را استعاره‌ای ببینیم، چه چیزی در قلب چِینی وجود داشت؟ در آن مغزی که پشت آن صورت گوشت‌آلود بود، چه می‌گذشت؟ در یک صحنه، چِینیِ جوان از رامسفلد می‌پرسد، ما چه چیزی را باور داریم؟ پاسخ رامسفلد طوفانی از قهقهه‌ای اهریمنی است. اما پرسش خوبی مطرح شده است. چِینی به چه اعتقاد و باور دارد؟ وقتی که نماینده کنگره است، او را می‌بینیم که به قوانینی رأی می‌دهد که دنیا را به جایی ظالمانه‌تر و آلوده‌تر بدل می‌کنند. به عنوان معاون رئیس‌جمهور، با سر تکان دادن، موافقتش را با تفسیر حداکثری و بازجویی حداکثری نشان می‌دهد که هر دو رعب و وحشت را نشان می‌دهند. اما، فرساینده است که به ما نشان داده نمی‌شود چرا او چنین تصمیماتی می‌گیرد.

Vice 1 - مرور فیلم: معاون Vice
کریستین بِیل Christian Bale در نقش دیک چِینی و اِیمی آدامز Amy Adams در نقش لین چِینی

در ابتدا، چِینی فردی گیج و گنگ است که هر چه از او خواسته می‌شود اجرا می‌کند. می‌شد به فارست گامپ منتسبش کرد، فردی که آنقدرها باهوش نیست اما می‌تواند به قدرتمندان نزدیک شود. با این حال، این شخصی که راویِ فیلم او را دانش‌آموزی معمولی و ورزشکاری متوسط‌الحال معرفی می‌کند، از دنباله‌رویی بی‌اراده به حکمرانی شبیه ماکیاولی تبدیل می‌شود. مک‌کی نشان نمی‌دهد چطور این تغییرات رخ می‌دهد. زیرنویس ابتدایی فیلم توضیح می‌دهد که ساختن فیلمِ زندگی‌نامه‌ای از شخصی که خیلی پنهان‌کار و مرموز است، بسیار دشوار است اما ما تلاش کرده‌ایم که این کار را انجام دهیم. ولی در نهایت، این کار را به بهترین شکل انجام ندادند.

مک‌کی در شخصیت‌پردازی همسر چِینی، لین (Lynne) اعتمادبه‌نفس بیشتری دارد. نقش لین را ایمی آدامز (Amy Adams) بازی کرده است، نقش شخصیتی که یک لیدی مکبث تمام‌عیار آمریکایی است با همان تلخی‌ها و اراده آهنین. او که از پدر خشن و الکی‌اش متنفر است، چِینی را وامی‌دارد که از الکل بپرهیزد و خودش را به جایی برساند و کسی شود و اتفاقاً این زن است، نه شوهرش، که کاریزمای برنده شدن بر رأی‌دهندگان روستایی را دارد. تا بیننده بیاید و حضور این خانم را درک کند، او از فیلم کنار می‌رود. شوهرش اما با هیچ شیوه وطن‌پرستی، جاه‌طلبی، یا حرص و آزی، برانگیخته نمی‌شود (غیر از حرصی که برای شیرینی‌های دانمارکی دارد).

فیلم معاون، با همه هوشمندی‌ها و استعدادهایی که نشان می‌دهد، محدودیت‌های برندِ پرزرق و برقِ ناداستانِ هزلیِ (satirical non-fiction) برایان مک‌کی را برملا می‌کند. او دوست دارد اعداد و ارقام واقعی و حقایق ثبت‌شده را یکجا جمع کند که تحسین‌انگیز است، اما در برخی جاها واقعاً به دراماتیستی نیاز دارد که روایت را دراماتیزه کند. آن‌ها باید احساسات و عملکرد یک شخصیت داستانی را از نزدیک بسنجند، اما مک‌کی نمی‌خواهد به شخصیت‌ها نزدیک شود. شاید آنقدر از چِینی متنفر است که نمی‌خواهد خیلی شخصیتی آدم‌وار از او نشان دهد. شاید مواد خام اولیه زیادی در دستش بود و فرصت پرداختن به همه آن‌ها نبود. در بخش پایانی معاون، فیلم تمام ساختار روایی خود را از دست می‌دهد و به فهرستی از جنایات و بی‌عدالتی‌ها تبدیل می‌شود. با همه این حرف‌ها، فیلم همچنان عصبانی، آموزنده و در بسیاری جهات هوشمندانه است.

[برگرفته از بی‌بی‌سی انگلیسی]

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer