والد نابالغ و گام‌هایی برای تغییر - رسانه مجازی نیلسو

والد نابالغ و گام‌هایی برای تغییر

والدینی که کودکانه رفتار می‌کنند، کودکانی که زود والد می‌شوند

  • توسط مارال لاریجانی
get - والد نابالغ و گام‌هایی برای تغییر

بخش اول: کودکی و نوجوانی

پدر یا مادری که در فروشگاه لباس عصبانی شده و فریاد زد، چون فرزندش می‌خواست پیراهنی غیر از پیراهن موردعلاقه آن‌ها بخرد. سپس کودک خود را در فروشگاه تنها گذاشت و رفت. مسئول فروشگاه باید دخالت می‌کرد و به پلیس زنگ زد تا کودک را به خانه برگرداند.

یکی از والدین تمام لباس‌های دختر نوجوان خود را به حیاط پرتاب کرد، چون فقط چند دقیقه بعد از زمان مقرر به خانه آمده بود. او تلاش کرده بود که از قوانین خانه پیروی کند، اما نتوانست خود را به‌موقع به خانه برساند. پدر و مادر هم قبول نکرده بودند که دنبال او بروند و بنابراین، دیرتر به خانه رسیده بود.

مادری که کتاب‌های فرزند خود را درون سینک آشپزخانه گذاشت و روی آن‌ها آب ریخت، چون فکر می‌کرد که فرزندش برای یادگیری خیلی احمق است. او حتی حاضر به پرداخت پول برای خرید کتاب‌های جدید نبود و بنابراین، این مشکل به مسأله‌ای قانونی با مدرسه تبدیل شد.

پدری که به دلیل حاضرجوابی فرزندش، او را از خانه بیرون کرده بود. زمستان بود و کودک هیچ کت یا لباس گرمی نداشت و همسایه‌ای که حتی آن‌ها را نمی‌شناخت، کودک را به خانه برده بود.

بیشتر بخوانید:

بزرگسالانی در قالب کودکی

خیلی دردناک است و شاید باور این رفتارها برای برخی افراد مشکل باشد؛ هرچند همه والدین نابالغ به این شدت عمل نمی‌کنند، اما این‎‌ موارد تنها چند نمونه انگشت‌شمارِ واقعی از رفتار والدینی ‌هستند که رفتار بالغانه را یاد نگرفته‌اند. این والدین از نظر هیجانی فرزندان خود را مورد آزار قرار می‌دهند؛ چون یاد نگرفته‌اند که چگونه نیازهای خود را برآورده، برانگیختگی و عصبانیت خود را مدیریت و مناسب سن خود رفتار کنند. بنابراین، فرزندان آن‌ها هم که الگویی نداشته‌اند، یاد نمی‌گیرند که چگونه باید مانند بزرگ‌ترها رفتار کنند.

اگر شما نیز جزء والدینی هستید که برانگیخته می‌شوید و نمی‌دانید چگونه احساسات منفی خود را کنترل کنید؛ اگر خودتان را نمی‌شناسید (که اولین گام در فرآیند بالغ شدن است) و متوجه شده‌اید که احتمالاً به فرزندان خود آسیب می‌رسانید و با اعمال خود، این چرخه منفی را ادامه می‌دهید؛ اگر می‌خواهید رشد کنید، اما پدر و مادری نداشتید که مدل بالغی برای شما باشند، شاید مطمئن نیستید که از کجا باید شروع کنید. پس مطلب زیر را مرور کنید تا اولین‌ گام‌های تغییر را بردارید. همچنین، بخش دوم که مربوط به بزرگسالی است را نیز بخوانید تا آینده احتمالی فرزندان خود را در ذهن تصور کنید.

گام‌هایی برای تغییر

اولین قدم این است که رفتار اشتباه خود را بپذیرید. نه به خودتان آسیب برسانید و نه خودتان را سرزنش کنید، فقط تصمیم بگیرید که رفتار متفاوتی انجام دهید. بعد باید منابعی را برای کمک به خودتان جمع‌آوری کنید که می‌تواند شامل صحبت با درمانگر، آموزش تکنیک‌های آرام‌سازی مانند مراقبه، استراحت دادن به خودتان و … باشد.

مهم‌تر از همه، عواملی را که موجب عصبانیت‌تان می‌شوند بشناسید و گفتگو با خودتان را مدیریت کنید. اگر باور دارید که چون والد یا بزرگ‌تر هستید پس مسئول‌اید، این باورها را بررسی کنید. شما در گفتگو با خود می‌گویید: نباید با من اینطوری صحبت کند یا این کودک فریبکار است و حق ندارد با من اینطوری صحبت کند یا من باید مسئول باشم. این گفتگوها با خود را بشناسید و بدانید که باعث می‌شوند در دام رفتار کودکانه گیر بیفتید. گفتگو با خود را تغییر دهید: فرزند من هنوز کودک است. بچه‌ها می‌دانند که دکمه‌ها را چگونه و چه زمانی فشار دهند و من برانگیخته نمی‌شوم یا خودم را حفظ می‌کنم؛ چون به محض اینکه خونسردی خودم را از دست بدهم، مانند یک کودک رفتار می‌کنم. نوشتن این گفتگوها می‌تواند مفید باشد و زمانی که احتیاج دارید، می‌توانید دوباره آن‌ها را بخوانید.

how to deal with abusive parents - والد نابالغ و گام‌هایی برای تغییر
اولویت اول والدین نابالغ یک چیز است: خودشان، خودشان و خودشان.

اگر نیاز دارید به اتاق، ماشین یا پارک بروید و فریاد بزنید! بگذارید احساساتتان بیرون بریزد و اینگونه آماده می‌شوید که با فرزندانتان بی‌طرفانه برخورد کنید. سرخوردگی و خشم خود را آزاد و آرامش و بی‌طرفی خود را حفظ کنید. به یاد داشته باشید زمانی که تحریک شوید، کنترل خود را از دست می‌دهید.

روش جدیدی برای رفتار با فرزند یا فرزندانتان یاد بگیرید که برای خود شما و آینده آن‌ها مهم است.

بخش 2: بزرگسالی

آیا پدر یا مادری دارید که نمی‌پذیرد در مرکز جهان نیست و همه توجه‌ها نباید به او باشد؟ اگر کارها مطابق میل او نباشد، برافروخته می‌شود؟ برای رفتارهای حتی درست، به شما احساس گناه می‌دهد؟ نیاز دارد که دائماً مانند یک کودک آرام شود؟ شما را دائماً سرزنش می‌کند؟ می‌خواهد جلوی پیشرفت شما را بگیرد؟ از خوش‌گذرانی شما ناراحت می‌شود؟ از شما توقعات زیادی دارد و می‌خواهد از آن‌ها مراقبت کنید، چون شما را بزرگ کرده‌اند؟

برای برخی از والدین، مشکل است که دیگران را درک کنند. آن‌ها فرزندان خود را کنترل می‌کنند و باعث می‌شوند احساس کنند که به اندازه کافی خوب نیستند. همچنین، این والدین حساس می‌کنند که فرزندانشان مسئول عدم موفقیت آن‌ها هستند. نیاز فرزندانشان را نادیده می‌گیرند، چون روی نیاز خودشان متمرکز شده‌اند. والدین نابالغ، انتقاد نمی‌پذیرند و بخشش برای آن‌ها مشکل است. این والدین خیلی زود قضاوت می‌کنند و نمی‌توانند خودشان را نیز نقد کنند. چنین والدینی نیاز دارند فرزندانشان توجه دائم به آن‌ها داشته باشند و به آن‌ها بسیار وابسته هستند. عزت‌نفس پایینی دارند، متمرکز بر خود هستند و نیازهای غیرمنطقی دارند. اما والدین بالغ می‌توانند با واقعیت خود مواجه شوند. آن‌ها پذیرای انتقاد هستند، اعتمادبه‌نفس دارند و از تجربیات خود یاد می‌گیرند.

مهم است بدانید که تنها یک شکل رفتار کودکانه یا نابالغ در بزرگسالان وجود ندارد و والدین می‌توانند چهار نوع متفاوت از رفتار نابالغ داشته باشند: والدین منفعلی که خود را برای مشارکت و تعامل با شما به زحمت نمی‌اندازند؛ والدین پرکار که هیچگاه آرام نمی‌شوند؛ والدین طردکننده که کاملاً دور هستند و والدین هیجانی که یا خیلی تعامل دارند یا از فرزندان خود غفلت می‌کنند.

در زیر چند نمونه از ویژگی والدین نابالغ هیجانی بیان شده است؛ اگر در والدین خود این رفتارها را مشاهده می‌کنید، از یک روانشناس کمک حرفه‌ای بگیرید.

قشرق به پا می‌کنند

اولویت اول والدین نابالغ یک چیز است: خودشان، خودشان و خودشان. این والدین اگر آنچه را می‌خواهند نگیرند یا خواسته آن‌ها به تأخیر بیفتد، خشمگینانه برخورد می‌کنند. این والدین همیشه می‌خواهند مرکز توجه باشند و اینگونه احساس امنیت می‌کنند؛ اگر این امنیت را به آن‌ها ندهید، هرکاری برای جلب توجه انجام می‌دهند. دیدگاه ساده‌انگارانه دارند و نمی‌توانند خارج از آن صحبت کنند؛ خشم آن‌ها به‌شدت فوران می‌کند و به‌ندرت مسئولیت فوران خشم خود را می‌پذیرند. این رفتارها درست مانند واکنش یک کودک است و باعث می‌شود که شما در سن کم به یک بزرگسال تبدیل شوید که مراقب والدین خود است. اما والدین بالغ هیجانی می‌توانند سازش کنند، آرام شوند، رفتارهای منطقی را بلدند و می‌توانند هیجانات خود را به‌طور مناسبی توضیح دهند.

girl 447701 960 720 - والد نابالغ و گام‌هایی برای تغییر
در خانه‌ای که والدین نابالغ هیجانی باشند، این کودکان هستند که باید پدری یا مادری کنند. این کودکان افراد منطقی و با ظرفیتی می‌شوند

نمی‌دانند چطور هیجانات خود را مدیریت کنند

این یکی از نشانه‌های اصلی والدین نابالغ هیجانی است. این والدین نمی‌توانند خشم، ناراحتی، احساس ناامنی و … خود را مدیریت کنند و به همین دلیل نیز نمی‌توانند به‌طور مناسبی از شما مراقبت کنند: آن‌ها نمی‌دانند درونشان چه می‌گذرد و بنابراین کنترلی روی خود ندارند. آن‌ها از خودشناسی واقع‌انگارانه‌ای برخوردار نیستند و بنابراین، ارجاع آن‌ها به درمانگر بسیار مشکل ست.

از سوی دیگر، این والدین گرسنه هیجانی هستند و این به دلیل خلأ درونی عمیق آن‌هاست که از دوران کودکی باقی مانده است. فرزندان آن‌ها نیز ممکن است این زنجیره را ادامه دهند و خودشان نیز گرسنه هیجان شوند و دائماً از دیگران بخواهند این خلأ آن‌ها را پر کنند.

پاسخ همدلانه یا منطقی نمی‌دهند

شما به دانشگاه می‌روید و آن‌ها ناراحت می‌شوند که تنهایشان می‌گذارید؛ شام می‌خواهید و با حالتی دفاعی برافروخته می‌شوند؛ به خیابان می‌روید و فکر می‌کنند که کشته می‌شوید. بنابراین، بدون اینکه برای احساسات و افکار شما احترامی قائل شوند و به آن‌ها اهمیت دهند، احساسات و هیجانات خود را توضیح می‌دهند که موجب می‌شود دائماً و بدون دلیل خاصی نگران باشید.

بیشترین رنجی که فرزندان والدین نابالغ می‌برند از عدم تأیید است. این والدین فرزندان خود را نمی‌بینند و نمی‌شنوند، مگر اینکه به نفع خودشان باشد. زندگی هیجانی فرزندان این والدین، فهمیده نمی‌شود و به آن احترام گذاشته نمی‌شود. به عنوان بزرگسال نیز، ممکن است نتوانید دید منسجمی نسبت به هیجان یا شخصیت خود داشته باشید و نیازها و احتیاجات خود را به تأخیر بیندازید.

احتمالاً شما هستید که باید بالغانه رفتار کنید

در خانه‌ای که والدین نابالغ هیجانی باشند، این کودکان هستند که باید پدری یا مادری کنند. این کودکان افراد منطقی و با ظرفیتی می‌شوند، چون باید خودشان به‌تنهایی تربیت شوند و نقش آرام‌بخش را بازی کنند و یاد می‌گیرند که هیجانات خود را از دوران کودکی خاموش کنند. آن‌ها به‌سرعت به بزرگسال تبدیل می‌شوند تا هیجانات والدین خود را تسکین دهند و بنابراین، هیچگاه یک خانواده کامل را درک نمی‌کنند.

کودکانی که در این شرایط بزرگ می‌شوند، از سرگرمی بی‌بهره هستند، مضطربانه به دنیای بزرگسالی وارد می‌شوند و بزرگسالانی ناایمن هستند که نمی‌دانند با هیجانات خود نیز چگونه رفتار کنند. بنابراین، اگر والدین‌تان نیازهای شما را درک و برآورده نکرده‌اند، زمان آن است که شما این لطف را در حق خود بکنید و آسیب‌های درونی‌تان را جستجو کنید و با کمک حرفه‌ای در پی ترمیم آن‌ها باشید.

آیا شما نیز چنین تجربیاتی داشته‌اید؟ برای ترمیم آسیب‌های خود چه کارهایی انجام دادید؟

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer