ویلیام استیرن و عبور از ظلمت آشکار افسردگی - رسانه مجازی نیلسو

ویلیام استیرن و عبور از ظلمت آشکار افسردگی

  • توسط مرسده خدادادی
ویلیام استیرن

نویسنده: مرسده خدادادی

ویلیام استیرن، با نام کامل ویلیام کلارک استیرن نویسنده‌ آمریکایی متولد ۱۱ ژوئن ۱۹۲۵ در ایالت ویرجینیای آمریکا است. در سیزده سالگی مادر خود را از دست داد. پدر او به شغل مهندسی کشتیرانی اشتغال داشت. او از دانشگاه دوک اولین مدرک لیسانس خود را دریافت کرد و در سال 1945 در نیروی دریایی آمریکا با سمت ستوانی خدمت کرده بود.

بیشتر بخوانید:

اولین رمانش بخواب در تاریکی را در سال ۱۹۵۱ منتشر کرد و باعث شد در مرکز توجه قرار بگیرد و پرفروش‌ترین رمانش شد. او جایزه‌ 25هزار دلاری بابت این رمان برد و آلبر کامو نیز از این رمان تقدیر کرد. دومین رمان او راه دور و دراز نام داشت و در سال 1957 منتشر شد. در همان سال نمایشنامه‌ آتیشک‌خانه را منتشر کرد. این کتاب در نقد سیستم نظامی آمریکاست. در سال 1960 کتاب این خانه را به آتش بکش منتشر شد و خوانندگان از آن استقبال خوبی کردند.

در سال 1967 رمان اعترافات نات ترنر منتشر شد و به خاطر این رمان،  برنده‌ جایزه پولیتزر شد. رمان معروفش انتخاب سوفی در سال 1979 چاپ شد و برای وی شهرت بین‌المللی به ارمغان آورد. او برای این کتاب جایزه کتاب ملی آمریکا را در سال 1980 دریافت کرد و به فهرست صدتایی رمان‌های بزرگ قرن بیستم لوموند راه یافت. کتاب این غبار ساکن او سلسله مقالاتی پیرامون نقد و ادبیات است. کتاب ظلمت آشکار وی در باب افسردگی روشنفکران، خودکشی و اعتیاد به الکل است و جزء یکی از کتاب‌های پرفروش آمریکاست. آخرین کتاب او صبح تایدواتر خاطرات او از دوران کودکی‌اش در جنوب آمریکاست.

نوشتن برای من سخت‌ترین کار دنیاست؛ اما بعد از به پایان رساندن کارم، لذت‌بخش‌ترین چیز برای من است. ویلیام استیرن

استیرن در شصت‌وچندسالگی به افسردگی حاد مبتلا شد. افسردگی او تا اندازه‌ای شدید بود که تا ماه‌ها او را کاملاً از کار انداخت و حتی وی را به فکر خودکشی هم انداخت. او بعد از بهبودی، خاطراتش از این دوران را در قالب کتاب کوچک ظلمت آشکار نوشت. این کتاب شهرت او را در دهه‌ پایانی عمرش فزونی بخشید. این کتاب با شرح سفر استیرن به پاریس در سال ۱۹۸۵ شروع می‌شود؛ سفری که به خاطر تشدید بیماری‌اش برای او اهمیت بسزایی داشت و کمک زیادی به درمانش کرد.

2 9 - ویلیام استیرن و عبور از ظلمت آشکار افسردگی
استیرن و خانواده، دهه هشتاد میلادی

نام اصلی این کتاب Darkness Visible: A Memoir of Madness و چاپ انتشارات وینتج، سال 1992 و در نیویورک است. نشر ماهی آن را با ترجمه افشین رضاپور در 72 صفحه و در قطع پالتویی منتشر کرده است. این کتاب قبلاً در سال 1375 با نام افسردگی چیست با ترجمه‌ محمد دهگان‌پور و بیژن عسگری به همت نشر بدر چاپ شده و همین‌طور کتاب‌سرای نیک در سال 1397 این کتاب را با ترجمه‌ صبا راستگار و با عنوان افسردگی (تکه‌های نیک) و در 108 صفحه منتشر کرده است.

این کتاب بر مبنای یکی از سخنرانی‌های نویسنده شکل گرفت که در ماه مه 1989 در بالتیمور ایراد کرده بود: در کنفرانس اختلالات عاطفی که بخش روان‌پزشکی دانشگاه جان هاپکینز مسئول آن بود. صورت مفصل این کتاب در دسامبر همان سال 1989 در مجله‌ ونیتی فر (Vanity Fair) به چاپ رسید.

کتاب با خاطرات نویسنده از پاریس آغاز می‌شود: شبی سرد در اکتبر 1985. این خاطرات با وجود اهمیت فراوانشان به دلیل تشدید بیماری افسردگی نویسنده در پاریس و به دلیل محدودیت تعداد کلمات و صفحات منتشرشده، در مجله ونیتی فر چاپ نشد اما در عوض، در ابتدای کتاب این قسمت به صورت کامل آمده است.

3 8 - ویلیام استیرن و عبور از ظلمت آشکار افسردگی
کتاب‌هایی که از ویلیام استیرن به فارسی ترجمه شده‌اند.

مترجم کتاب افشین رضاپور در حساب شخصی خود در سایت Goodreads در بخش نقد و نظرات می‌نویسد:

ظلمت آشکار کتاب کوچکی است، یک کتاب ۷۲ صفحه‌ای قطع پالتویی. این حتماً خبر خوشی است برای وقت‌های بی‌وقتی و حوصله‌های بی‌حوصلگی!‏ این کتاب خیلی ساده گزارشی است از سیر یک افسردگی؛ افسردگی در شکل بیماری‌اش. گزارشی است کوتاه و خواندنی که در آن ویلیام استیرن نویسنده تجربه‌ مواجهه‌ خودش را با این بیماری از روزهای آغازین تا آستانه‌ خودکشی شرح می‌دهد. و این سیری است بیش و کم آشنا برای همه‌ ما، چه به‌عنوان تجربه‌ شخصی و چه به‌عنوان خوانده‌ها و شنیده‌ها و دیده‌هایمان در آثار هنری مختلف. اما آنچه این کتاب کوچک و خواندنی را متمایز می‌کند همین گزارشگون بودن آن است، اینکه نه خاطرات صرف است و نه یک متن ادبی صرف. نگاه واقع‌بین گزارشی استیرن، کتاب را به متنی بینابین تبدیل کرده، و درعین‌حال توصیف‌های او از مراحل و وضعیت‌های مختلف افسردگی به‌شدت تکان‌دهنده و ملموس‌اند.‏ متنی چنین کم‌وقت‌گیر و کوتاه که راحت‌الحلقوم هم نباشد و قدری فکر کردن به‌ همراه بیاورد، برای این‌ روزها غنیمتی ا‌ست! مخصوصاً که افسردگی هم همه‌گیرتر شده…‏

4 8 - ویلیام استیرن و عبور از ظلمت آشکار افسردگی
ویلیام استیرن و همسرش رز، در اتاق پذیرایی خانه‌شان در راکس‌بری در ایالت کانتیکات، سال 1972. عکس از جیل کرمنتز

این داستان‌نویس هنگام دریافت جایزه پولیتزر به‌خاطر رمان اعترافات نات تورنر گفته بود: نوشتن برای من سخت‌ترین کار دنیاست؛ اما بعد از به پایان رساندن کارم، لذت‌بخش‌ترین چیز برای من است.

استیرن در یکم نوامبر 2006 به دلیل ابتلا به ذات‌الریه در 81 سالگی درگذشت.

نقل‌قول‌های معروف او:

آدم در جوانی دوست‌هایی دارد که با آن‌ها خوش می‌گذراند و احساسی از عشق و وفاداری نسبت به آن‌ها دارد که به شکل اسرارآمیزی در دوستی‌های سال‌های بزرگسالی و پیری وجود ندارد.

دوباره یادگرفته‌ام که گریه کنم و به نظرم، این موضوع یعنی من دوباره یک انسان هستم.

هیچ فایده‌ای در این نمی‌بینم که بدی‌ای را با بدی دیگری برابر انگاشت، یا معیار احمقانه‌ای از ارزش‌ها تعیین کرد. هر دوی این کارها منزجرکننده‌اند.

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer