ویلیام دَفو، تصویر مرد هنرمند در جوانی - رسانه مجازی نیلسو

ویلیام دَفو، تصویر مرد هنرمند در جوانی

ویلیام دفو تقریباً در هر فیلمی به ایفای نقش می‌پردازد اما در عین حال اطمینان حاصل پیدا می‌کند که در این کار به او خوش بگذرد و از بازی کردن در نقش شخصیتی که نصف او سن داشته باشد ابایی ندارد.

  • توسط مرسده خدادادی
2 5 - ویلیام دَفو، تصویر مرد هنرمند در جوانی

به گفته او، «اگر یک استعداد داشته باشم آن هم این است که وقتی کاری انجام می‌دهم، تمام هم و غم خودم را صرف آن کار می‌کنم». این حرف او درست است، کسی نمی‌تواند حواس او را از کاری که در حال انجام آن است پرت کند؛ برای نمونه، دفو تمام تمرکزش را معطوف ایفای نقش خود در فیلم «آخرین وسوسه مسیح» کرده بود. در فیلم «از ته دل وحشی» (با عنوان اصلی Wild at Heart) طوری به‌خوبی نقش خودش را بازی کرده بود که تمامی بازیگران دیگر کمرنگ جلوه کرده بودند. در فیلم جدیدش «بر دروازه ابدیت» که نامزد جایزه اسکار نیز شده است، نقش ون گوگ را بازی می‌کند.

بیشتر بخوانید:

دفو آدم بامزه و خونگرمی است و فقط در فیلم «مرد عنکبوتی» دیوانه و روانی بود اما وقتی چیزی برایش ایجاد سؤال کند، تا جواب را پیدا نکند دست برنمی‌دارد. او در صحبت کردن و مکالمه آدم سختگیر و دقیقی است. به دلیل همین ویژگی است که برای فیلم «بر دروازه ابدیت» نقاشی کشیدن را هم یاد گرفته است.

به گفته خودش، «در این فیلم بنا بود من نقاشی‌های زیادی بکشم که این نقاشی کشیدن صحنه‌ها را شکل می‌داد و حاوی پیامی بود. اگر نقاشی کشیدن را یاد نمی‌گرفتم و نمی‌دانستم به طور واقعی دارم چه کاری انجام می‌دهم، حس یک شیاد متقلب به من دست می‌داد».

«ون‌گوگ می‌گفت وقتی نقاشی نمی‌کشید، دیگر فکر نمی‌کرد. این را کاملاً درک می‌کنم. من این حرف ون‌گوگ را با بازی کردن و نقش‌آفرینی درک می‌کنم و وقتی آن را بهتر درک کردم که نقاشی کردن را یاد گرفتم».

ویلیام دفو در شهر اپلتون با 75000 نفر جمعیت در ایالت ویسکانسین به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو سختکوش و پرتلاش بودند. مادر او پرستار و پدرش جراح پیوند سرشناسی بود. از بین هشت فرزند خانواده، ویلیام فرزند هفتم بود. شرط می‌بندم این علاقه به بازیگری از میل او به دیده‌شدن در بین یک خانواده پرجمعیت می‌آید.

«این حرف کاملاً درست است و اگر به من نمی‌گفتید خودم به شما آن را می‌گفتم. از اینکه در خانواده بزرگی متولد شدم ناراحت نیستم. هر دوی والدین من کار می‌کردند. کودکی سختی نداشتم و والدینم به من سخت نمی‌گرفتند. هر دوی آن‌ها بسیار به ما عشق می‌ورزیدند. وقتی از میل به توجه حرف می‌زنم منظورم این نیست که دنبال تأیید و تصدیق یا هر چیزی مانند این هستم. برعکس وقتی به‌منظور انجام کاری ناپدید می‌شوم خوشحال‌ترینم.»

wde 1 - ویلیام دَفو، تصویر مرد هنرمند در جوانی
ویلیام دفو در نقش ون‌گوگ در فیلم بر دروازه ابدیت

دفو قبل از اینکه وارد صحنه تئاترهای زیرزمینی در منهتن شود در دانشگاه ویسکانسین در میلواکی هنرهای نمایشی خوانده بود. خودش می‌گوید: «وقتی کار بازیگری را شروع کردم فکر می‌کردم بازیگر بودن یعنی بازی در تناتر و نه تنها بازی در تئاترهای متداول، بلکه بازیگر نامتعارفی بودن و همین‌طور کار کردن با افرادی که پیش از آنکه کار تئاتر انجام دهند، هویت خود را هنرمند می‌دانند و چیزی خلق می‌کنند. جاه‌طلبی من اینجا خفته بود و اینجا جایی بود که آرزوهایم شکل گرفت. من از این بچه‌ها نبودم که با تصویری از براندو بالای تختم بزرگ شوم. اصلاً این‌طور نبود»

او از سال 1989 و با بازی در فیلم «جوخه» به کارگردانی الیور استون که فیلمی ضد جنگ درباره جنگ ویتنام است به‌طور مرتب در سینما حضور دارد. در این سال او سی‌سالگی را پشت‌سر گذاشت و از آن زمان تا به حال بازیگر پرکاری است. ویلیام دفو چهره مناسبی برای بازی در نقش‌های رمانتیک ندارد (و فکر می‌کنم خودش هم چنین نقش‌هایی را نمی‌پسندد) اما با این حال کاریزمای منحصربه‌فرد او برایش نقش‌های بی‌انتهایی به ارمغان آورده است.

«برای این سؤال که رؤیاها و جاه‌طلبی‌های من در شروع کار چه بوده است جواب مناسبی ندارم چون به خاطر نمی‌آورم دقیقاً بلندپروازی‌های من چه بوده است. وقتی شروع به کار می‌کنید فقط می‌خواهید کاری داشته باشید. وقتی کاری پیدا کردید به‌دنبال کار بهتری هستید و وقتی کار بهتری پیدا کردید دوست دارید کاری انجام دهید که شما را به نحو مطلوبی درگیر خودش کند. شما گرسنه و گرسنه‌تر می‌شوید. اینکه این امیال چگونه اقناع می‌شوند داستان شغل من است.»

نویسنده: دونالد کلارک

منبع: Irish Times

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer