پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن - رسانه مجازی نیلسو

پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن

لیندا ایست‌من عکاس بود و در طول زندگی حرفه‌ای خود برنده جوایز متعددی شده بود. ایست‌من قبل از اینکه با یکی از اعضای گروه موسیقی بیتل‌ها ازدواج کند از ستاره‌های موسیقی راک عکس می‌گرفت. در این مقاله پل مک‌کارتنی در مورد اینکه چگونه عکس‌های لیندا ایست‌من زندگی او را عوض کرد، صحبت می‌کند.

  • توسط مرسده خدادادی
پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در کنار همسرش لیندا ایستمن
2 15 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
این عکس برای من موهبتی است. عکاس: لیندا مک‌کارتنی / کپی‌رایت: پل مک‌کارتنی

همیشه عادت داشتم شوخی کنم که من شغل لیندا را با عکس‌هایم خراب کرده‌ام. پل مک‌کارتنی درحالی‌که در دفترش در سوهوی لندن نشسته است این را می‌گوید. او گزیده‌ای از عکس‌های همسر مرحومش دارد که روی میز جلوی او پخش شده‌اند. همه به جای اینکه روی عکس‌های او تمرکز کنند، او را به عنوان همسر پل می‌شناختند. اما با گذر زمان مردم به درک این نکته رسیدند که او یک عکاس واقعی است؛ بنابراین او به‌حق مشهور شد اما در ابتدا شهرتش تنها به دلیل ازدواجی بود که تیتر اول روزنامه‌ها را پر کرد.

بیشتر بخوانید:

3 16 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
عکس: لیندا مک‌کارتنی / PA

لیندا ایست‌من قبل از اینکه با پل مک‌کارتنی ملاقات و در مارس 1969 ازدواج کند، عکاسی برنده جوایز متعدد بود. لیندا که در سال 1941 در حومه نیویورک به دنیا آمده و بزرگ شده بود، تحت نظارت هیزل آرکر درس خوانده بود. او اولین زنی بود که عکسش روی جلد مجله رولینگ استون رفت و از اریک کلاپتون عکاسی کرده بود. تخصص او در گرفتن عکس از ستاره‌های پاپ در لحظاتی بود که حواسشان نبود: آرتا فرانکلین (Aretha Franklin) در حال گریه کردن، جیمی هندریکس با دهانی نیمه‌باز در حال خمیازه کشیدن، جنیس جاپلین در پشت صحنه درحالی‌که بطری آرامش‌دهنده‌اش ته کشیده است. اما ازدواج با یکی از اعضای گروه موسیقی بیتل‌ها باعث می‌شود کارش تحت تأثیر قرار بگیرد، آن گونه که یوکو اُن این نکته را کشف کرده بود.

تا سال‌ها بعد استعداد او کشف نشده بود و سپس در سال 1976 کتابی با عنوان تصاویر لیندا اولین سری مجموعه کارهای او بود. شهرت او پس از مرگش در سال 1998 بیشتر از قبل شده است. هم‌اکنون یکی از نمایشگاه‌های آثار او در گالری هنری کلوینگروو (Kelvingrove) در گلاسگو در حال برگزاری است که یکی از نمایشگاه‌های اخیر او است. مک‌کارتنی مدیریت این نمایشگاه را با دخترانش مری و استلا به عهده گرفته و در اینجا شش عکس از محبوب‌ترین عکس‌هایش را انتخاب می‌کند.

بی‌بی کینگ 1986

بی‌بی کینگ (BB King
 لیندا معتقد به رخدادهای خوشایند بود. عکس از لیندا مک‌کارتنی / کپی‌رایت: پل مک‌کارتنی

این عکس قبل از اینکه او را بشناسم گرفته شده است. لیندا عکاسی بود که در رخداد موسیقی فیلمور ایست در نیویوکر مستقر بود. او به فیلمور یا سایر رویدادهای هنری می‌رفت و در آنجا سایر عکاسان نیز بودند که به او می‌گفتند: این کیسـت؟ این کسی که در حال نواختن است کیست؟ و او اسم همه آن‌ها را می‌دانست. او آن‌قدر به موسیقی علاقه داشت که همیشه در حال گوش دادن به موسیقی بود و به همین دلیل می‌دانست این آدم بادی گای است،‌ آن یکی بی‌بی کینگ است و آن یکی جنیس جاپلین است. می‌دانید، این تصویر همیشه وقتی به عکس‌هایش نگاه می‌کنم به ذهنم متبادر می‌شود: او را تصور می‌کنم که خم شده و در حال گرفتن عکس از بی‌بی‌ کینگ است.

لیندا معتقد به رخدادهای خوشایند بود. در جایی که بقیه مردم ممکن بود بگویند این عکس تیره و تار شده است و نمی‌توانم آن را استفاده کنم و می‌رویم و به دنبال تصاویر شارپ‌تری می‌گردیم، او از همان عکس استفاده می‌کرد. لیندا می‌گفت من این عکس را دوست دارم. گیتارش مانند وسیله‌ای از آینده است و چیزی فضایی به نظر می‌رسد. برای من مانند صداهای موسیقی به نظر می‌رسد: بلوز (blues) هیجان‌انگیز. یکی از دوستان ما به نام برایان کلارک از این عکس پنجره‌ای با شیشه‌های رنگی ساخت و گفت که بی‌نظیر است. من این را در استودیوام آویزان می‌کنم.

بیتل‌ها، 1967

5 10 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
لیندا خیلی خوب می‌توانست لحظه‌ای را که در آن چیزی در حال اتفاق افتادن است به طور غریزی حس کند. عکس از لیندا مک‌کارتنی / کپی‌رایت: پل مک‌کارتنی

این عکس در کنفرانس خبری گروه موسیقی سرجنت پپر لونلی هارت در خانه برایان اپستاین در بلگراویا گرفته شده است. ما برای عکاسان مختلفی به صف ایستاده بودیم و لیندا یکی از آنان بود. فکر کنم دومین باری بود که او را می‌دیدم. به انگلستان آمده بود تا برای کتابی عکاسی کند؛ کتابی با نام راک و کلمات چهار حرفی (Rock And Other Four-Letter Words) نوشته‌ جی مارکز. او از حیوانات، از پرندگان حیاط و بسیاری از فعالیت‌های بریتانیایی‌ها برای کتاب عکس می‌گرفت. برای همین به این برنامه دعوت شده بود.

یکی از بهترین چیزها در مورد لیندا این بود که او می‌دانست کی کلیک کند. عکاسانی که او تحسین می‌کرد افرادی بودند که سریع و در لحظه عکس می‌گرفتند. افرادی مانند واکر ایوانز،، هنری کارتیه-برسون، جک هنری لارتیگ که عکاسی آنان نوعی از رپرتاژ بود که در حال حرکت به سوی هنر بود. اگر در مورد عکس معروف کارتیه-برسون فکر کنید که در مورد مردی بود که در حال شیرجه داخل گودالی از گل است (پشت ایستگاه سن لازار، 1932)، همه‌اش به عکس گرفتن در نیم ثانیه مرتبط است. لیندا می‌توانست به‌طور غریزی حس کند لحظه‌ای در حال وقوع است. این چیزی بود که اینجا اتفاق افتاد. جان و من رفته‌ایم. سلام رفیق قدیمی، حالت چطوره؟ خوشحالم می‌بینمت، خیلی خوبه. اینجا جان را می‌بینید که بامزه‌بازی درمی‌آورد و من از شدت خنده دلم درد گرفته بود و جورج و رینگو هر دو این را دوست دارند. عکس رابطه بین ما را به‌خوبی نشان می‌دهد.

لیندا به شما اجازه می داد راحت باشید. با بعضی عکاس‌ها شما خیلی محتاط هستید وقتی که از شما عکس می‌گیرند. اما او رفتار چنان خونسردانه‌ای  داشت که از جیمی هندریکس توانست عکسی در حال خمیازه کشیدن بگیرد. جیمی به اندازه کافی احساس راحتی می‌کرد که خمیاز بکشد و لیندا به اندازه کافی اعتمادبه‌نفس داشت که عکسی از او در حال خمیازه کشیدن بگیرد و بداند که جیمی هندریکس با این عکس مشکلی ندارد.

جان و پل، 1968

6 7 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
این عکس به من یادآوری می‌کند که این فکر که ما با هم دوست نبودیم مزخرف محض است. عکس از لیندا مک‌کارتنی / کپی‌رایت: پل مک‌کارتنی

این من و جان در ابی‌رود (Abbey Road) هستیم. مدت کوتاهی بعد از این عکس گروه بیتل‌ها از هم جدا شد. این پایان رابطه ما بود و دست آخر جدایی رخ داد و به نوعی تلخ بود. خیلی سخت می‌شد با آن روبه‌رو شد. شایعات در گوشه و کنار می‌پیچید که جان و من رابطه خوبی نداریم و با هم رقیبان سرسختی هستیم و این تهمت زشت و سنگینی بود. چیز عجیب این بود که بعضی وقت‌ها اگر چیزی به اندازه زیادی تکرار شود آن را باور می‌کنی. برای همین شروع به فکر کردن کردم که بله تأسف‌آور است که خیلی با هم خوب نبودیم.  

برای همین، این عکس برای من موهبتی است. مثل این است که ما این طور بودیم: ما به این دلیل به هم وصل بودیم و اگر نبودیم نمی‌توانستیم تمام این مدت با هم همکاری داشته باشیم. این عکس خلاصه رابطه ماست، مانند دقیقه‌ای که در حال کار روی یک آهنگ بودیم و بیشتر مواقع ما با هم بودیم. واقعاً درکنار هم بودیم. در این عکس حالا دارم چیزی را می‌نویسم مثل یک ترانه یا چیز دیگری که ممکن است برای ابی رود باشد و زیباست چون جان خیلی شادمانه روی آن کار می‌کند و با من موافق است و در حال خندیدن به چیزی هستیم. فقط دیدن شادی بین ما اینجا واقعاً به من کمک کرد زیرا به من یادآور شد که این فکر که ما دوست نبودیم مزخرف محض است. ما برای تمام عمر دوست بودیم و رابطه ما خیلی خاص بود.

این شامل همه بیتل‌ها می‌شود حتی وقتی از دست یکدیگر عصبانی بودیم. مردم عادت داشتند به یادم بیاورند که ما مثل خانواده‌ایم و از این اتفاق‌ها می‌افتد. دوست‌ها با یکدیگر هم‌عقیده نیستند. به محض اینکه شروع به کار روی موسیقی کردیم به هم وصل شدیم و از صدایی که با هم تولید می‌کردیم لذت می‌بردیم. ما طی سال‌ها بیش از 10.000 ساعت با هم کار کردیم. هر اختلافی با هم داشتیم سریع حل می‌شد.

عشق من، 1978

7 9 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
تا وقتی که لیندا را ملاقات نکرده بودم، هر وقت گم می‌شدم می‌ترسیدم. عکس از لیندا مک‌کارتنی / کپی رایت متعلق به پل مک‌کارتنی

این عکس در لندن در سال 1978 گرفته شد. من آن را دوست دارم چون عکسی تاریخی است، چون همه ماشین‌ها و هر چیزی در این عکس قدیمی است اما در ضمن پرتره خیلی خوبی از من نیز هست.

از لحاظ تکنیکی از این عکس سر در نمی‌آورم چون من در آینه عقب هستم و دوربین روی من فوکوس کرده اما روی خانه‌ها و اتوبوس هم فوکوس شده و برای همین نمی‌فهمم این عکس چطور گرفته شده. مونتاژ نیست. یک عکس واقعی است و چیز دیگر اینکه من در حال رانندگی هستم و فکر کنم لیندا در حالی عکس می‌گیرد که یکی از فرزندانمان روی پایش نشسته است. اگر با دقت نگاه کنید تصویر ضعیفی از بچه در شیشه‌ جلو هست. همیشه چند کار با هم انجام می‌داد.

یکی از خصوصیات لیندا این است: دلیل اینکه آدم‌ها در عکس‌هایش راحت به نظر می‌رسند این است که روش زندگی خودش هم این گونه بود. می‌گفتیم برویم بیرون لندن و من رانندگی می‌کردم. به بیرون لندن می‌رفتیم و من می‌گفتم کجا می‌خواهی بروی و او می‌گفت هر جا و بعد از مدتی به جایی می‌رسیدیم که نمی‌شناختیم و من می‌گفتم خب اینجا تقریباً گم شدیم و او می‌گفت عالی. در جاهایی بودید که قبلاً نبودید، چیزهایی می‌دیدید که قصد دیدن آن‌ها را نداشتید و همه این‌ها ترکیباتی عالی برای عکاسی او بودند. یادم می‌آید آهنگ دو نفر از ما را درباره همین نوشتم:

دو نفر از ما به سمت هیچ‌جا در حال رانندگی هستیم / و پول یک نفر را که به‌سختی به دست آورده خرج می‌کنیم.

این یکی از آن گشت‌و‌گذارهایی بود که اولین‌بار با هم بیرون می‌رفتیم و فکر گم شدن در جایی را داشتیم. تا قبل از اینکه با لیندا آشنا شوم، هر وقت گم می‌شدم می‌ترسیدم. می‌دانستید؟

پل، 1968

8 7 - پل مک‌کارتنی، خواننده گروه‌ بیتل‌ها در عکس‌های همسرش لیندا ایستمن
لحظه‌ شادی‌بخشی بود قبل از اینکه مسیرمان از هم جدا شود. عکس از: لیندا مک‌کارتنی کپی‌رایت: پل مک‌کارتنی

این عکس را در فرودگاهی در لس‌آنجلس گرفت. باید در مورد ضبط آهنگ کاری انجام می‌دادم. فکر کنم قراردادی بود که شرکت آمریکایی ضبط صدای ما با نام کپیتول (Capitol) داشت و لیندا در لس‌آنجلس بود و می‌توانست با من باشد. او به هتلم آمد و گفتیم: خب امروز چه کار بکنیم؟ کاری کنیم؟ بگذار بیرون نرویم و کاری انجام نمی‌دادیم. آن آزادی را دوست داشتیم.

در این عکس بعد از سفر کوتاهمان داشتم به انگلیس برمی‌گشتم و او پرواز دیگری به نیویورک داشت. فکر کنم آنجا با یک نفر به اسم مجیک الکس بودم. وقتی منتظر بودیم، او دوربینش را درمی‌آورد آن را بالا می‌گرفت و کلیک می‌کرد و عکسی می‌گرفت و آن را دوباره زمین می‌گذاشت. و من مسخره‌بازی در آوردم. کتم را بالا کشیدم و صورتم را پنهان کردم. من دارم به انگلیس و به بیتل‌ها برمی‌گردم و قایم می‌شوم: هیچ عکسی نگیر، لطفاً. لحظه شاد کوچکی بود قبل از اینکه مسیرمان از هم جدا شود. اما خوشبختانه دوباره با هم بودیم و از این با هم بودن لذت بردیم.

پل و لیندا 29 سال با یکدیگر زندگی کردند. لیندا در 1998 به دلیل سرطان پستان از دنیا رفت.

منبع: گاردین

نویسنده: الکسیس پدریدیز (Alexis Petridis)

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer