چرا برای تئاتر کودک سرمایه‌گذاری نمی‌شود؟ - رسانه مجازی نیلسو

چرا برای تئاتر کودک سرمایه‌گذاری نمی‌شود؟

  • توسط شبنم عزیزی
تئاتر کودک

جادوی فریبنده صحنه نمایش اثر عمیقی بر ذهن کودکان می‌گذارد و با شگفتی‌هایی همراه می‌شود که تا عبور از مرز بزرگسالی آنان را همراهی می‌کند، اما سهم کودکان ما از این لحظه‌ها چقدر است؟

گزارش‌ها حاکی است کودکان ما کمتر امکان تجربه کار گروهی جدی مثل تئاتر را پیدا می‌کنند. کافی است نسبت ناچیز زمین‌های بازی را با سالن‌های تئاتر کودکان در شهرها مقایسه کنیم، حال آنکه کارشناسان تربیتی و آموزشی بر نقش سازنده فعالیت‌های جمعی مثل تئاتر و ورزش در شکل‌گیری شخصیت و رشد مهارت‌های اجتماعی کودک تاکید دارند.

نبود آمار مشخصی از تعداد تماشاگران، رقم فروش تئاتر کودک و تعداد نمایش‌های اجرا شده طی این‌سال‌ها و یا حداقل یک‌سال نشان از کم‌توجهی به این موضوع دارد

هرچند مساله تنها کمبود امکانات نیست، آموزش تئاتر به کودک و نوجوان به میزان آگاهی خانواده‌ها و جدیت مدارس نسبت به مزایا و نقش آن در بروز خلاقیت و رشد شخصیتی کودکان‌ هم بستگی دارد.

اما این پرسش مطرح می‌شود که واقعا تعداد مخاطبان یک سال تئاتر کودک چقدر است؟ نبود آمار مشخصی از تعداد تماشاگران، رقم فروش تئاتر کودک و تعداد نمایش‌های اجرا شده طی این‌سال‌ها و یا حداقل یک‌سال نشان از کم‌توجهی به این موضوع دارد. نه تنها آمار دقیقی از میزان فروش و تعداد نمایش‌های کودکان در کشور وجود ندارد بلکه در برخی شهرها اصلا سالن تئاتری برای اجرا وجود ندارد و بعضا از ظرفیت آمفی‌تئاترها استفاده می‌شود.

بنیانگذار تئاتر کودک در ایران

IMG 20181125 123638 105 770x1024 - چرا برای تئاتر کودک سرمایه‌گذاری نمی‌شود؟
جبار باغچه‌بان بنیانگذار تئاتر کودک در ایران

برخلاف تصور خیلی‌ها تئاتر کودک و نوجوان در دنیا قدمت چندانی ندارد، این شاخه نمایشی در اواخر قرن هجدهم پدید آمد و تا قرن بیستم هم اصول و قواعد خاصی نداشت. به این ترتیب در قرن نوزدهم میلادی بزرگسالان به اجرای نمایش کودکان علاقه‌مند می‌شوند و تئاتر کودک و نوجوان که افسانه‌ها نخستین منبع محتوای آن را تشکیل می‌دادند، کم کم راه خود را پیدا می‌کند.

در ایران هم بیش از یک قرن از عمر تئاتر کودک و نوجوان می‌گذرد. به گفته داوود کیانیان معلم و پیشکسوت تئاتر کودک و نوجوان، ادبیات نمایشی کودک و اجرای تئاتر با کودکان در ایران با جبار باغچه‌بان آغاز شد. باغچه‌بان، بنیانگذار تئاتر کودک در ایران بود و در سال 1298 در مرند و در مدرسه احمدیه با کودکان دانش آموز آن مدرسه نمایش « خور خور » را اجرا کرد.

این نمایش بوسیله خود او صحنه آرایی شد و ضمن طراحی لباس‌های نمایش، بوسیله همسرش « صفیه میر بابایی» دوخته شده است. اشعار نمایش را خودش گفته و برای آنها آهنگ ساخته و باز با کمک همسرش که با موسیقی آشنا بوده و تار می نواخته، با بچه ها هم خوانی و اجرا شده است.

فقر سالن تئاتر کودک در پایتخت

براساس تعاریف، تئاتر کودک و نوجوان به نمایشی گفته می‌شود که مضامین و معیارهای خاص کودکان را دارا باشد و با توجه به روحیه و ذهنیت خلاق کودک طراحی و اجرا شود، این نوع نمایش مهم‌ترین قالب هنری برای پرورش کودکان و نوجوانان است.

با گذشت بالغ بر یک قرن از شکل‌گیری تئاتر کودک در کشورمان، متأسفانه این جریان نمایشی جز در مقاطعی کوتاه هرگز مورد توجه دست‌اندرکاران، متولیان و مسئولان امر قرار نگرفته ‌است. این در حالی است که صاحب‌نظران معتقدند هرگونه سرمایه گذاری مادی و معنوی و برنامه‌ریزی عمیق و دراز مدت برای رشد و اعتلای جامعه باید با کودکان آغاز شود. کودکانی که وارث و حافظ تمدن آینده‌اند.

پایتخت به‌رغم دارا بودن بیشترین امکانات فرهنگی و هنری ، تنها دو سالن تئاتر کودک و نوجوان دارد: تالار هنر، زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد و سالن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در پارک لاله، هرچند فرهنگسراها و خانه‌های فرهنگ در دهه‌‌های گذشته، به کمک تئاتر کودک و نوجوان آمده‌اند، اما به لحاظ موقعیت مکانی در شهر و تجهیزات و امکانات موقعیت خوبی ندارند.

تئاتر کودک
پایتخت به‌رغم دارا بودن بیشترین امکانات فرهنگی و هنری ، تنها دو سالن تئاتر کودک و نوجوان دارد: تالار هنر، زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد و سالن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در پارک لاله

اما نکته دیگر درخصوص استقبال از تئاتر کودک به فروش بلیت‌های نسبتا گران بر‌می‌گردد. به عنوان مثال قیمت بلیت‌های حدود 45 و 55 هزار تومانی قطعا برای کودکی که معمولا به تنهایی پای در سالن تئاتر نمی‌گذارد، با احتساب یک خانواده سه نفره، باید 135 تا 165 هزار تومان برای دیدن یک نمایش هزینه کند.

این افزایش قیمت‌های دو یا سه‌برابری بلیت‌ها که در تئاتر بزرگسالان هم چنین شرایطی را شاهد هستیم، زنگ خطری برای تئاتر کودک و نوجوان خواهد بود. حال آنکه در شرایط فعلی جامعه، دیدن تئاتر نه تنها در شادی و هیجان کودکان تاثیرگذاراست بلکه در روابط اجتماعی، روحیات و خلقیات و بسیاری از جنبه‌های روانی زندگی آنها نیز تاثیرگذار است.

لزوم سرمایه گذاری برای تئاتر کودک

یک نمایشنامه‌نویس با تاکید بر لزوم سرمایه گذاری در بخش تئاتر کودک ونوجوان، معتقد است: یک نمایش خوب باید تاثیر گذار و به دور از شعار زدگی باشد. تاثیر گذاری نمایش بر کسی پوشیده نیست؛ اما متاسفانه سرمایه گذاری در این بخش به نسبت سایر کشورها بسیار پایین است.

عماد نصرآبادی معتقد است: کودکان و نوجوانان کشور با قهرمانان قصه های ایرانی ناآشنا هستند و در عوض قهرمانان خارجی را می‌شناسند، آنچه که مهم است تهیه برنامه ها و آثار متناسب با فرهنگ ایرانی است.

گفته می‌شود، شمار تولیدکنندگان تئاتر کودک و تئاتر عروسکی بعد از انقلاب رو به رشد بوده است تا جایی که علی‌رغم تمام مشکلات، ایران جزو کشورهای صاحب نام در زمینه تئاتر کودک و نوجوان به ویژه در آسیا به شمار می‌رود. با این وجود استقبال از تئاتر کودک بسیار ضعیف است.

تئاتر کودک باید به عنوان یک شاخه تخصصی مورد توجه قرار بگیرد و از دوره پیش‌دبستانی و دبستانی در دروس مدرسه گنجانده شود، چرا که ویژگی تئاتر، گفت و گو، انتقاد و پرسش گری است و این ویژگی‌ها موجب می‌شود دانش‌اموزان جست‌وجوگر شوند و در آینده جامعه بهتری را بسازند، اما به نظر می‌رسد مسئولان هنوز نیاز به این هنر را حس نکرده‌اند و حتی تجربه کشورهای دیگر را هم مورد توجه قرار نمی‌دهند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer