چرا «کتابچه سبز» توانست اسکار بهترین فیلم را ببرد؟ - رسانه مجازی نیلسو

چرا «کتابچه سبز» توانست اسکار بهترین فیلم را ببرد؟

  • توسط سمیه کردنیا
ویگو مورتنسن و ماهرشالا علی در فیلم «کتابچۀ سبز». عکس: یونیورسال پیکچرز/آسوشیتدپرس

ویگو مورتنسن و ماهرشالا علی در فیلم «کتابچۀ سبز». عکس: یونیورسال پیکچرز/آسوشیتدپرس

آنچه در میان هیاهوی از اوج به حضیض افتادنِ فیلم، فراموش شد پیام اجتماعیِ چالشی آن بود.

هیچ‌یک از کاندیداهای اسکار بهترین فیلم امسال مانند فیلم «کتابچۀ سبز» از اوج به حضیض نیفتادند؛ فیلمی که پس از اولین نمایش آن در جشنوارۀ فیلم تورنتو، به نظر می‌رسید همه مشخصه‌های کسب بسیاری از جوایز سینمایی را دارد و با بازیگرانی بزرگ، فیلم‌سازیِ همدلانه و پیامی که دل همه را نرم می‌کرد، به نظر می‌رسید به نقل محافل بدل شود، مثل فیلم اشخاص پنهان (Hidden Figures) یا اسپات‌لایت (Spotlight).

بیشتر بخوانید:

اما کمی بعد، فرصت‌هایی که برای «کتابچۀ سبز» پیش آمد به هیچ ثمری ننشست. نمی‌توانید تظاهر کنید دغدغه‌مند رواداری اجتماعی هستید اما از آن طرف پشتیبان یکی از کثیف‌ترین دروغ‌های نژادپرستانۀ دونالد ترامپ باشید [برای دیدن اصل ماجرا اینجا را ببینید]. بدتر اینکه اگر خانوادۀ فردی که داستان فیلم بر اساس زندگی او نوشته شده است مدعی باشند که داستان شما حقیقت ندارد، آن وقت به دردسر بزرگی افتاده‌اید. هرچند این دردسر ممکن است پایان راه نباشد، زیرا فیلم‌های خوب زیادی ساخته شده‌اند که همیشه یک عده ناراضی و معترض هم داشته‌اند.

آنچه بیش از همه به ضرر «کتابچۀ سبز» تمام شد – به‌ویژه در رابطه با اعضایِ فهیم‌تر و جوان‌تر آکادمی اسکار – شکایات و گله‌گزاری در مورد استعاره‌های «سفیدپوستِ نجات‌دهنده» در این فیلم است که منطقی و مستدل هم به نظر می‌رسد. هرچند فیلم تلاش می‌کند نشان دهد این کمک‌کردن‌ها دوطرفه است و همان‌طور که دکتر شرلی (Doc Shirley) به تونی لیپ (Tony Lip) کمک می‌کند که باکلاس‌تر بشود، لیپ هم به دکتر کمک می‌کند که جنبۀ خودمانی‌تر شخصیت خودش را دریابد – اما تیپِ شخصیتیِ لوطی آمریکایی-ایتالیایی، تونی لیپ، نقشی پیش‌برنده و راهبر را در فیلم دارد (تعجبی هم ندارد چون پسرش، نیک، یکی از تهیه‌کنندگان و نویسندگان فیلم است) و همۀ این‌ها به این معنی است که دیدگاه این شخصیت بر فیلم سایه انداخته است و دست بالا را دارد.

Keep things afloat … Green Book. Photograph Dreamworks - چرا «کتابچه سبز» توانست اسکار بهترین فیلم را ببرد؟
 نمایی از فیلم «کتابچۀ سبز». عکس: دریم‌ورکز

دکتر نامه‌های عاشقانۀ تونی را برایش می‌نویسد، به او یاد می‌دهد موسیقی سطح بالا را قدر بگذارد و با تمام توان تلاش می‌کند شخصیت قوی خود را در برابر ناملایمات، به‌ویژه بدرفتاری‌های نژادپرستانه، حفظ کند که این عزّت‌نفس، تونی لیپ را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. اما شکوه و درخشش واقعی نصیب تونی می‌شود، وقتی که آن مردهای خشن داخل بار را می‌تاراند، دکتر را به لیتِل ریچارد، چابی چِکِرد و آرِتا فرانکلین علاقه‌مند می‌کند و در نقطه اوجِ زیرپوستیِ فیلم، جوری رفتار می‌کند که انگاری او به دکتر «اجازه داده است» تا هواداران موسیقی در آن کافه سیاهان را آن‌طور شورانگیز تحت‌تأثیر قرار دهد.

حالا واقعاً «کتابچۀ سبز» این‌قدر بد است؟ البته که نه. مهارت‌های‌ اصلی فیلم‌سازی بی هیچ بحث‌وجدلی فوق‌العاده هستند. آن‌طور که منتقد فیلم گاردین پیتر بردشاو گفته است ویگو مورتِنسِن و ماهرشالا علی هر دو بسیار خوب بازی کرده‌اند. پیتر فارِلی، سوای مسائل اذیت و آزاری که پیش آورده، می‌داند چه می‌کند و به‌ندرت خطایی در پرداخت و اجرای میزانسن مرتکب می‌شود.

[برگرفته از گاردین]

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer