گسترش پرخاش‌گری در فوتبال ایران - رسانه مجازی نیلسو

گسترش پرخاش‌گری در فوتبال ایران

  • توسط نیلوفر حامدی
football iran japan971110 - گسترش پرخاش‌گری در فوتبال ایران

از یک سوراخ چندبار گزیده می‌شویم؟

شاید خیلی‌ها تصور می‌کردند اتفاق تلخی که برای تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت‌های آسیا رخ داد، درس عبرتی برای فوتبال ایران باشد. ولی اتفاقات چند هفته گذشته لیگ برتر چیزی خلاف آن را نشان داد.

تیم ملی فوتبال ایران که تا مرحله نیمه‌نهایی جام ملت‌های آسیا بدون شکست و گل خورده پیش رفته بود، با اشتباهی عجیب و بچه‌گانه مقابل ژاپن گل خورد و سپس به شکلی تحقیرآمیز حذف شد. در آن صحنه که خیلی زود تصویرش به نمادی از مقایسه فرهنگ مردم دو کشور ایران و ژاپن تبدیل شد، چهار نفر از شاگردان کارلوس کی‌روش مشغول اعتراض به داور بودند، اما بازیکن ژاپن به دنبال توپ می‌دوید؛ آن هم در صحنه‌ای که اصلا داور سوتی نزده بود که کسی به آن اعتراض کند. همین توپ به گل اول ژاپنی‌ها تبدیل شد و شیرازه تیم ایران را از هم گسست تا با دریافت دو گل دیگر، ایران با تحمل سنگین‌ترین شکست تاریخ خود در جام ملت‌های آسیا، از این رقابت‌ها حذف شود و حسرت دست نیافتن به قهرمانی مهم‌ترین تورنمنت قاره کهن، 47 ساله شود.

پس از آن مسابقه، بحث‌های زیادی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی و همین‌طور از سوی کارشناسان ورزشی و علوم اجتماعی مطرح شد که بیشتر آن‌ها رفتار اعتراضی همیشگی حاکم بر فوتبال ایران و به طور کلی مردم ایران را نقد می‌کردند. شاید خیلی‌ها انتظار داشتند با شروع دوباره مسابقات جام حذفی و لیگ برتر فوتبال ایران، قدری از رفتار پرخاش‌گرایانه و اعتراضی بازیکنان و مربیان فوتبال کاسته شود اما نه تنها این اتفاق رخ نداد، بلکه برعکس شاهد اتفاقات عجیب و غریب دیگری هم بودیم.

این بار اعتراض‌ها به داوری فقط به داخل زمین فوتبال محدود نشد و به نشست‌های خبری قبل و بعد از بازی و میکسدزون[1] هم سرایت کرد. دیگر بازیکنان، مربیان و باشگاه‌ها فقط به عملکرد داور مسابقه تیم خودشان معترض نیستند و حالا کار به اعتراض به داوران دیگر مسابقات لیگ برتر هم کشیده شده است. باشگاه‌ها هم به جای اینکه بی‌انضباطی بازیکنان خود را کنترل کنند، شروع کردند به صدور بیانیه‌هایی درباره شیوه قضاوت در مسابقات لیگ و جام حذفی.

به‌صورت مستمر چهار باشگاه استقلال تهران، پرسپولیس تهران، تراکتورسازی تبریز و سپاهان اصفهان به عنوان مدعیان جدی قهرمانی این فصل لیگ برتر فوتبال ایران بیانیه‌هایی علیه یکدیگر صادر کرده‌اند. حتی بازیکنان هم که در مصاحبه‌های بعد از بازی به شدت علیه یکدیگر موضع‌گیری می‌کنند، به این حد اکتفا نکرده‌اند در صفحه‌های اینستاگرام خود از خجالت یکدیگر درمی‌آیند.

جدیدترین نمونه آن پس از مسابقه تراکتورسازی و استقلال بود که روزبه چشمی و داریوش شجاعیان دو بازیکن استقلال مدعی شدند قوانین برای همه تیم‌های لیگ برتری به صورت یکسان اجرا نمی‌شود. چشمی و شجاعیان می‌گفتند داور درحالی به خاطر یک اعتراض ساده، آنها را با کارت زرد جریمه کرده است که داور مسابقه فولاد خوزستان و پرسپولیس در مقابل اعتراض شدید علیرضا بیرانوند و شجاع خلیل‌زاده همین واکنش را نشان داد.

این شرایط خبر از جنگ جدیدی در فوتبال ایران می‌دهد؛ فوتبالی که از اتفاق تلخ جام ملت‌ها درس نگرفته است. اما آیا این رفتار پرخاش‌گرانه فقط به فوتبال ایران منحصر می‌شود؟ بسیاری از کارشناسان چند سال است که اعتقاد دارند خشونتی که در زیر پوست رفتارهای اجتماعی مردم ایران وجود دارد، به رفتار اهالی فوتبال هم سرایت کرده است.

امیر حاج‌رضایی از کارشناسان فوتبال ایران عقیده دارد که نه تنها فوتبال، بلکه تمام ورزش ایران با خشونت، ناهنجاری و پرخاشگری روبرو است که بخشی از آن در مسائل فرهنگی کشور ریشه دارد.

وی می‌گوید: برخی بازیکنان و مربیان از طریق فوتبال شرایط مالی خوبی پیدا کرده‌اند و همین افراد در بروز خشونت‌های موجود سهیم هستند. بیانیه، مصاحبه و تقابل‌های کلامی نوعی از خشونت است که به تمام بخش‌های فوتبال ما وارد شده است.

به گفته مربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران، بسیاری از صندلی‌های مدیریتی و مربیگری با پیروزی و موفقیت تیم‌ها حفظ می‌شود و زمانی که این پیروزی‌ها از طریق سالم کسب نشود، عده‌ای برای حفظ موقعیت خود ناچار هستند به خشونت روی آورند.

حسین باهر بنیانگذار مکتب رفتارشناسی و مشاور در امور رفتاری نیز عقیده دارد: ورزش در ذات خود اخلاق و جوانمردی را به همراه دارد اما رواج اینگونه برخوردها در فوتبال ایران، نشانه فقر اخلاق و جوانمردی است.

وی می‌گوید: فوتبال به یک تابلو مانور ملی تبدیل شده و میزان تأثیرگذاری رفتار ستاره‌های این رشته بر افراد جامعه، بیش از دیگر رشته‌ها است.

اما راه‌حل چیست؟ حاج‌رضایی می‌گوید: تصمیم گرفته‌ام برای مقطع کوتاهی درباره فوتبال ایران حرف نزنم تا این یاس و ناامیدی که در من ایجاد شده از بین برود و روحیه نقدپذیری خود را داشته باشم. باهر هم معتقد است: برای کنترل این رفتارها، بازیکنان فوتبال یا باید خودسازی کنند یا با خود بسازند.


[1] میکسدزون (Mixed Zone) راهروهایی است که در حد فاصل رختکن به زمین ورزشگاه‌های فوتبال قرار دارد که علاوه بر این محل مصاحبه خبرنگاران با بازیکنان و کادر فنی تیم‌ها می‌باشد. (منبع: ویکیپدیا)

قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer