یک خودروی ملی، قبل از سمند! - رسانه مجازی نیلسو

یک خودروی ملی، قبل از سمند!

نگاهی کوتاه به پیدایش و پایان اولین خودروی ملی ایران

  • توسط مجید رقیبی
cover 1 - یک خودروی ملی، قبل از سمند!

تقریباً هرگاه که صحبت از خودروی ملی می‎‌شود، ناخودآگاه یاد سمند می‌افتیم؛ خودرویی که خوب یا بد، در نزدیک به دو دهه گذشته، به نماد توانستن در ادبیات صنعتی کشور تبدیل شده است، اما آنچه خیلی‌ها نمی‌دانند این است که سمند، اولین خودروی ملی ایران نیست.

بیشتر بخوانید:

وقتی به پیشینه ورود واژه خودروی ملی به ادبیات عامه خود رجوع می‌کنیم، به خودرویی بی‌نام می‌رسیم که در نیمه نخست دهه هفتاد شمسی، بارها در نمایشگاه‌های خودروی تهران به نمایش درآمده بود؛ البته شروع این پروژه به چند سال قبل‌تر بازمی‌گردد، به سال‌های ابتدایی دولت سازندگی. با آغاز دهه هفتاد شمسی، و در شرایطی که صنعت خودروی کشور در تلاش بود سال‌های پرتنش جنگ تحمیلی را به فراموشی سپرده و بار دیگر روی پا بایستد، بحث طراحی و تولید خودرو در کشور مطرح شد و این بحثی بود که با حمایت گسترده مسئولین وقت، از مجلس شورای اسلامی و وزارت صنایع سنگین گرفته تا شهرداری تهران و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران همراه شد. برای یادآوری هم که شده، بحث سال‌هایی است که در آن تازه داشت دوران فروش خودرو با قرعه‌کشی فراموش می‌شد، موج افزایش قیمت‌ها بی‌سابقه‌ترین نرخ تورم را در اقتصاد کشور رقم زده بود و مخصوصاً برای اقشار متوسط به پایین جامعه، تنوعی در بازار خودرو وجود نداشت.

1 8 1024x601 - یک خودروی ملی، قبل از سمند!
اولین خودروی ملی در فاصله سال‌های 1372 تا 1375 در نمایشگاه‌های خودروی تهران به نمایش درآمد

این حمایت‌ها سبب شد درست در روزهایی که صحبت‌ها برای ورود یک خودروساز کره‌ای به کشور نتیجه داده و مقدمات حضور پراید در ایران فراهم می‌شود، و همکاری پژو با ایران‌خودرو هم تازه دارد اولین ثمره‌های خود را می‌دهد، طرح ساخت خودروی ملی با اتکا به دانش بومی در سطح کلان مدیریت کشور مطرح شود و در نتیجه آن، مرکز تحقیقات و خدمات خودکفایی ایران در مجموعه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، سال 1372 مأمور طراحی و ساخت خودرویی به روش مهندسی معکوس شد که در پروسه‌ای مقرون به صرفه امکان تولید آن وجود داشته باشد. خروجی این مأموریت، پروتوتایپی با نام خودروی ملی بود که برپایه خودرویی آشنا برای مردم ایران، یعنی شورولت رویال/ایران طراحی و مهندسی شد و مورد حمایت غلامحسین کرباسچی، شهردار وقت تهران و محمدهادی نژادحسینیان، وزیر وقت صنایع سنگین ایران بود.

2 5 1024x601 - یک خودروی ملی، قبل از سمند!
اگر بخش‌هایی از طراحی نمای عقب را نزدیک به مرسدس-بنز W140 احساس می‌کنید، اشتباه نکرده‌اید

شورولت رویال (ایران) خودرویی غریبه برای ایرانی‌ها نبود؛ این خودرو که در اصل نسخه ری‌بَج شده یا به زبان خودمان، تغییر نشان داده اوپل رکورد سری D بود، 3 سال توسط جنرال‌موتورز ایران (شرکت بازرگانی جیپ سابق و پارس‌خودرو فعلی) در کشور به تولید رسید و حتی در نیمه اول دهه پنجاه شمسی به عنوان جایگزین داج کورنت به ناوگان پلیس کشور پیوست. اما با وجود این، آشنایی قبلی نیز کمتر کسی خودروی ملی را در نگاه اول، مرتبط به شورولت رویال می‌دید. دلیل آن هم بازطراحی کامل نمای جلو و عقب با الگوی طراحی سدان‌های دهه 1990 میلادی و استفاده از جزئیات و قاب‌بندی‌های پلاستیکی شیشه‌ها بود.

3 5 - یک خودروی ملی، قبل از سمند!
خودروی ملی، به روش مهندسی معکوس و برپایه شورولت رویال/ایران طراحی و توسعه یافت

همه چیز به نظر خوب پیش می‌رفت و خروجی پروژه مورد استقبال هم قرار گرفت، اما کم‌کم سختی‌های صفر تا صد طراحی و تولید یک خودرو در کشور و مشکلاتی که مخصوصاً در طراحی و مهندسی پلتفرم وجود داشت، سرعت پروژه را گرفت و در شرایطی که دولت دوم سازندگی تحت فشارهای متعدد، تندترین انتقادها را متوجه خود می‌دید، تیم طراحی منحل شد تا پروژه خودروی ملی به بایگانی برود. اما این پایان خودروی ملی نبود چراکه در رویکردی جدید، تجربیات به‌دست‌آمده در این پروژه به گروه صنعتی ایران‌خودرو منتقل شد تا در سال 1374، پروژه طراحی خودروی بومی در این گروه آغاز شود؛ پروژه‌ای که به فاصله هفت سال، به تولد سمند، با تمام حاشیه‌ها و متن‌هایش انجامید.

پروژه‌ای که به خلق سمند انجامید، با هدف تولید جایگزینی برای پیکان آغاز شده بود و حتی اولین پروتوتایپ این پروژه، با نام پیکان جدید معرفی شد
پروژه‌ای که به خلق سمند انجامید، با هدف تولید جایگزینی برای پیکان آغاز شده بود و حتی اولین پروتوتایپ این پروژه، با نام پیکان جدید معرفی شد
قبلی «
بعدی »

اکانت اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید !

دسته‌ها

Footer